BLOG / TIS HIER NET FRANKRIJK / ongewenst bezoek

Poetsen en klusjes doe ik bij voorkeur in een flodderige badjas , vandaag een roze , daaronder een soort gebloemd broekje wat het midden houdt tussen een legging , pyama of jogging outfit ; mijn grote voeten gestoken in de onafscheidelijke  Russische lompe versie  van Uggs.                                               De haren fris gewassen met een plastic clip op het hoofd moet ik er minimaal zo beroerd uitgezien hebben als mijn onaangepaste buurvrouw , toen er stevig aan de koeienbel gerammeld werd .                                                        Die bel hangt buiten mijn zicht aan de tuinpoort , ik zie niet wie er staat doch zij zien mij wel omdat het terras hoger ligt .

Aan de bel , mijn Amerikaanse buurvrouw behoorlijk overstuur ; ze keerde net terug uit het hospitaal vanwege een kleine ingreep , het Alcatraz hekwerk weigerde weer eens dienst dus ze maakte er een foto van , maar omdat de dictator die overdag nog steeds rondspookt om de camera’s en de poort te begluren het niet eens was met de fotograferende buuf kwam hij aangerend om op buurvrouw ‘s autoruiten te bonken , een buts in haar auto te trappen en haar achterna te rennen .                                                                     Snel een glaasje Champagne in geschonken  voor MONTER LE MORAL  ;   die godendrank heeft ze 2 dagen geleden meegebracht en stond nog hier met speciale afsluit capsule erop .                                                                                         We hadden net geklonken terwijl ik haar adviseerde om aangifte te doen wegens bedreiging danwel intimidatie , toen :  bing bong bing bong , de bel klonk weer.                                                                                                                            Geen zin in bezoek gezien mijn potsierlijke  outfit riep ik op z’n Frans : Allo

Mijn bek viel open , alles wat ik niet verwacht had ……… Het voltallig COMITÉ stond opgesteld achter mijn tuinpoortje . En toen werd ik boos , heel erg boos , ik word zelden boos , maar als ik boos word kan men zich beter bergen want ik ga door roeden en ruiten . En zover was het op dat moment gekomen  …..

Ik schreeuwde vanaf het terras dat ze direct op moesten rotten en bij mij niets te zoeken hadden doch het COMITÉ liet zich niet zomaar verjagen .     Er werd een dame naar voren geschoven waarmee ik voorheen op goede voet was waardoor zij nu moest proberen mij geld uit de zak te lullen.           Ik verzeker jullie dat dat een heilloze missie is in mijn geval : mijn geuzennaam Joodkapje is niet uit de lucht komen vallen .                      Nogmaals geroepen dat ook zij er niet in zou komen echter dat belette haar niet de tuin in te komen en mij te benaderen ook nog zonder masker.          Als in Frankrijk iets not done is dan is het wel je onbevoegd op iemands terrein te begeven .

Nu ontstak ik in razernij als een ordinair viswijf en geloof me , jullie zouden met niet terug kennen .                                                                                          DEGAGEZ ET VITE  , VOUS N AVEZ PAS LE DROIT DE PENETRER DANS MON PRIVÉ !!!!                                                                                                                                 Toen kwam eveneens door het poortje haar echtgenoot , een louche  aannemer uit Marseille .                                                                                                      Deze man maakt geen deel uit van het COMITÉ maar hoort wel tot hun kliek en  dacht zijn boomlange vrouw te hulp te moeten schieten tegen een tierend half invalide viswijf van 1.55 m …….

Op dat moment mengde ook mijn schat zich in de verhitte discussie die geen ander doel bleek te hebben dan ordinaire chantage om mij de bewuste 320 e bijdrage aan onderhoud , afhandig te maken , anders zou ik deze week reeds afgesloten worden van water en licht.                                                                           Nu laat ik me al helemaal niet chanteren en de eerste 4 maanden aan de nutsvoorzieningen heb ik reeds vooruitbetaald dus afsluiten lijkt me kansloos , althans , ze kunnen mij afsluiten maar dan rijd ik regelrecht naar het gemeentehuis .

Het hele punt is dat het kort geding , wat het COMITÉ heeft aangespannen tegen MADAME  om haar terugkeer op het park te frustreren en zelf de touwtjes stevig in handen te houden , eind van de week dient bij de rechtbank.                                                                                                                        Waarom moet ik toch steeds aan een Amerikaanse president denken ?

MADAME wil de contracten voor de nutsvoorzieningen van het park nog niet overnemen omdat er schuld is . Het Comité is verkeerd met het onder dwang verkregen parkgeld omgesprongen en de geld sok is leeg terwijl de advocaat ook nog betaald moet worden , kortom een chaos.

Na een half uur over en weer getier  waarbij de DICTATOR en zijn lief veilig achter het poortje bleven ben ik erin geslaagd het tweetal de tuin uit te werken.. Ze kijken me nooit meer aan en laat dat nu net de bedoeling zijn . Dat heb ik hen vorige week al per brief laten weten.                                              Het enige wat ik wil is rust en mooi weer .

Wat nog erger is : Eenzelfde tafereel herhaalde zich vanavond bij de Amerikaanse buurvrouw die vanmiddag nog enigszins buitenschot bleef omdat ze met een glaasje in mijn keuken zat . Voor deze actie was een Engels sprekend heerschap uit hun gelederen opgetrommeld . Zij is niet voor de poes en had het spul binnen 5 minuten verjaagd met de woorden : haal dat geld maar terug bij de personen die zich verrijkt hebben aan die megalomane poort .  Straffe taal !

Mijn hoop is dat het nu een poosje kalm blijft al weet je dat nooit hier.       We wachten rustig het kort geding af maar MADAME is reeds op de hoogte gesteld van de onverkwikkelijke acties omdat die haar nog wel eens zouden kunnen helpen bij haar verdediging in het kort geding.