columns FONDATION MAEGHT

Onze vriend die in Parijs een heel gekende buurt bistro runt die gefrequenteerd wordt door veel kunstenaars , mensen uit de Showbizz , top ambtenaren en buurtbewoners , wordt in het geheel niet geplaagd door enige kennis van kunst en cultuur , wat deze week tot een verrassende ontdekking leidde .


Onze vakantie vriendenclub was genood bij de plaatselijke tandarts waar ook een zwager aanwezig was die zijn ogen en oren wel goed open heeft .

Deze jongen wist te vertellen dat in St Paul de Vence bij de Fondation Maeght een tentoonstelling loopt ,  gewijd aan de beroemde Spaanse kunstenaar Eduardo Arroyo , waar een drieluik hangt voorstellende de vader van onze vriend …

Deze kunstenaar die tijdens de burgeroorlog in Parijs was beland woonde zoals zovele gevluchte kunstenaars in een klein wijkje vlakbij het restaurant van onze vriend , wat toen nog werd gerund door zijn vader , de box -kampioen Yanek Walzack .
Nu had die schilder een voorliefde voor boxers en in die jaren nog niets te makken en zoals zovele kunstenaars die in La Ruche waren samengeklonterd betaalde hij met tekeningen , die gewoon in het restaurant hangen ; en dat wist die zwager .
Plots zag onze vriend de dollar tekens al in de ogen , en omdat hij onze kennis van kunst hoog inschat moest er een afspraak gemaakt worden om vandaag de tentoonstelling te bezoeken .
Om 7 uur het bed uit want klokslag 10 als de deuren open gaan wilde hij ter plekke zijn , en zo geschiedde .
Schat en ik verheugden ons reeds op een dagje veters uit de schoenen lachen en hadden al veel voorpret vanwege het feit dat onze vriend dacht dat hij zijn schilderijen direct ten gelde kon maken in het museum…. dat de prijzen bij de geexposeerde werken zouden staan en dat alles te koop was…. ongelooflijk maar waar en wij zwegen stil…..
En wat zich daarna afspeelde was een samenloop van gunstige omstandigheden die hem deden glunderen van trots en maakten dat de veters in onze schoenen gewoon vast bleven zitten .
Gewapend met plattegrond en recht op het doel af was het schilderij snel gevonden ; en tot ons aller verbazing zo groot als twee opklapbedden en het enige schilderij waar op afstand een staalkabel voor is gespannen ; zoiets maakt indruk.
In vogelvlucht werden nog de andere werken aan een keuring onderworpen in de zaal van Chagall want daar heeft hij wel eens van gehoord .
Daarna sprak hij de bewaker aan om mede te delen dat hij de zoon van de boxer is en of hij eventueel een mail zou kunnen sturen naar de conservator die dan contact zou kunnen leggen met de kunstenaar die nog steeds leeft .
Hem werd een visitekaartje overhandigd en terwijl we op de terrassen de beelden aan het bewonderen waren kwam de bewaker ons halen met de mededeling dat de conservator toevallig op deze zondag aanwezig was en in het museum cafe zat in gesprek met iemand ,  waarop we even konden wachten .
Intussen namen we koffie en de uitbater van het cafe herkende onze vriend als tafeltennis kampioen en zo ontspon zich een gesprek , ook over vader boxer wat onze vriend met de minuut fierder maakte.
Daarna volgde het gesprek met de conservator waarbij alle egards in acht genomen werden en contact gelegd met de agente van de schilder die helaas niet meer kan praten wegens keelkanker .
Bleek dat de kunstenaar stamgast van de buurt bistro was toen onze vriend nog reisde voor de tafeltennis toernooien .
Het was een uitermate vruchtbare dag waar we erg van hebben genoten al was het alleen al om onze lieve vriend zo gelukkig te zien met in het achterhoofd de pecunia die zijn bezit eventueel opbrengt op een veiling…. ohohohohohhh

columns WAR ON TERROR frelon vallen

BESTRIJDEN VAN WESPEN BIJEN EN FRELONS

De buurvrouw van de familie boerderij in de Lot is nogal gierig , dat is de meeste volgers van Aan tafel met Oma Frankrijk wel bekend . Toen er dus enige jaren geleden een Frelon kolonie huisde in een ieni mini woninkje dat haar eigendom is , doch vastzit aan de boerderij , wenste zij dat nest niet te laten weghalen want daarvan had zij geen last omdat ze aan de overkant woont .
Wij echter des te meer .
Zodra de avond viel en we met zijn allen rond de tafel aan het diner zaten , onder het licht van de gekleurde Guinguette verlichting , zoemde het onder onze lindeboom dat het een lieve lust was .

 

Deze Oma is niet zo snel geagiteerd en weet dat je gewoon rustig moet blijven ; dit uit ervaring gezien het feit dat ik mijn gehele jeugdige leven in het bos heb gewoond .
Echter op een avond hadden we een groot gezelschap uit Parijs aan tafel met nogal wat dames die begonnen te gillen en hysterisch te springen…. en jullie raden het al…. een van hen werd net onder het oog gestoken en dat begon in no time op te zetten .
Goede raad was duur ; geen dokter in de buurt en al helemaal geen ziekenhuis …
Gelukkig heb ik altijd crisis pillen tegen allergie bij de hand en ook cortisone creme met hetzelfde doel .
Docteresse Oma heeft de patiente behandeld met overwicht en zelfvertrouwen , en uiteraard met : God zegen de Greep in gedachten .
Wonder boven wonder begon de zwelling te zakken en heeft Eloise er niets aan over gehouden .
De volgende ochtend besloot ik tot drastische uitroei technieken waarvan de voltallige Parijse familie nog nooit gehoord had :
het maken van vallen .
De jeugd werd ingeschakeld en de lege petflessen uit het kippenhok gevist .
Iedereen had schik in dit kleuterschool karwei : een soort Teambuilding .

 

Nadat alle “vallen” voorzien waren van ijzerdraadjes en gevuld met een mengsel van limonade siroop en bier , hebben we de hele lindeboom , de zijgevel en het kippenhok vol gehangen en reeds luttele minuten later begon de pret…. alle jongens [ ook de mannen ] slaakten vreugdekreten na elke vangst .

 

Ja ik weet het…. dierenbeul…. maar het kon niet anders .
En omdat we die flessen heel de winter hebben laten hangen heeft zich geen nieuw nest meer gevormd .
Deze week had ik hier in het zuiden elke avond last van 2 of 3 frelons in de keuken als de tuindeuren open stonden ; maar niet voor lang , want ik heb de oude truc weer toegepast .
Knip van een petfles een ruim stuk van de bovenkant en steek de tuit naar beneden terug in de fles . Steek er aan weerskanten met een schillenmesje gaatjes in en maak met ijzerdraad een hengseltje . Je kunt er nog een extra ijzerdraadje aan bevestigen om het aan een tak te knopen.
Vul deze val met een bodempje Bier met Limonade siroop..Er moet voldoende ruimte zijn tussen de tuit en het Bier zodat ze geen kans krijgen zich door de tuit naar boven te werken .
Hang ze vooral niet op het terras maar ruim buiten om…. Bv aan de dakgoot [ die is erg laag bij ons] en in bomen of aan het schuurtje .. In elk geval niet waar je zit of langs loopt .
EN NU DE GOUDEN TIP : haal ze niet weg en laat ze een winter hangen… daarna ben je voorgoed van de beesten verlost …
Vanochtend heb ik de boel in elkaar geknutseld en na 5 minuten vloog er al een in….Oorlog !!

columns VISKOPPEN

Als je in Frankrijk vrienden of kennissen uitnodigt op de dis is het gebruikelijk dat je binnen zeer afzienbare tijd gevraagd wordt voor de zgn. retour , wat wil zeggen : een tegenbezoek .
Nu ben ik zo slim geweest om aan het begin van de Franse Familie/ Vrienden vakantie een welkoms-maal te bereiden en een week later , De Blauwe Hap = Uitgebreide Indische Rijsttafel , waarmee ik alle verdere keukendiensten heb afgekocht om de rest van de vakantie van een maand bij alle anderen op de retour te gaan . Een gouden zet .
Omdat we afgelopen zaterdag genood waren bij onze vriend in de vissershutten was gisteren de retour bij onze vriend uit Parijs die zo ongeveer naast ons woont in zijn vakantiehuisje .
Uiteraard stonden er weer vissen op het menu en brochettes voor de kieskeurige mede vakantieganger .


Onze vriend van de vissers hutten eet enkel vis en dan ook van kop tot staart ; hij peuzelt alle koppen leeg , sabbelt de graten en de staart af en begint dan pas aan de filets die hij er zorgvuldig heeft afgeschoven .
Ook alle afval in die zin moet bij hem worden ingeleverd want er gaat niets verloren .


Zo gebeurde dat hij geen plaatsje in de maag meer vrij had voor zijn filets      [ anticiperend op het kaasplateau ] Dus of we die filets misschien in een stuk aluminiumfolie konden meegeven voor de middaglunch .
En in een andere zak verdwenen de afgesabbelde graten , vellen en dergelijke , want die kiepert hij over zijn hek de zee in voor de vissen..
Deze unieke persoon leeft nog zoals zijn voorouders maar wel met Iphone , TV en Landrover .
Maar het mooiste komt nog ; ik heb al verteld dat hij al 30 jaar niet had gezwommen en dat tot vanmiddag .


Gezien het feit dat de mannen afgelopen zaterdag het poortje van 10 miljoen opengebroken en gerepareerd hadden bedacht onze vriend dat hij wel even het rots-strand op kon om de overblijfselen van het losbandig leven te water te laten… maar hij volgde zelf ook , zij het per ongeluk . 


Zwemmen verleer je niet en erger is voorkomen behalve dan dat hij op een nieuwe Iphone uit moest .
Die is niet bestand tegen zeewater .
Werden het toch wel heel dure vis resten….

 

blog met recept VRIENDENMAAL MET PROVENCAALS KONIJN

Nodig je de buren uit om een Konijntje te komen verorberen zorg er dan wel voor dat je tenminste de dubbele hoeveelheid voedsel inslaat als je nodig denkt te hebben.
Je moet namelijk helemaal niet verbaasd zijn als je buren nog wat vrienden mee brengen die toevallig bij hen zijn blijven hangen na een niet afgesproken  Apero. Naar huis sturen is not done …. zodat het hele spul zich naar het volgende , wel afgesproken Apero begeeft .
Een Aperitiefje in de avond begint meestal om een uur of  zeven en het is wel de bedoeling dat er een eenvoudige maaltijd op volgt; het zogenaamde Apero Dinatoire; en zodoende belandden wij aan tafel met zestien personen waarvan wij er vijf nog nooit gezien hadden , maar tant pis , oftewel wat maakt het uit.
Ik had ruim konijnen ingekocht bij een boertje op de markt.
Deze man met duidelijk gevoel voor commercie is immer getooid met een leren hoed, hetgeen de prijs behoorlijk opdrijft ,want authentiek; maar de kwaliteit is ongeevenaard.
Dus voor zestig euri Konijnen [we zijn aan de zuidkust], wat Spek en de rest komt uit de tuin.
Een voorgerecht is ook niet nodig want een Frans Aperitief bestaat uit een keur van hapjes en toastjes hetgeen gunstig kan uitpakken als de hoofdmaaltijd met velen gedeeld moet worden.

Een godenmaal als dit wordt zonder bijgerechten geserveerd want de Sla komt na de maaltijd om samen met Brood het bord schoon te vegen.
Daarna volgt de Kaas op hetzelfde bord [neem nooit meer als drie stukjes] en afgesloten wordt met Taart die naar goed Frans gebruik door de gasten wordt meegebracht.
Het door Nederlanders zo fel begeerde kopje Koffie is bepaald niet algemeen maar een fikse borrel heel normaal.
Wat zei Asterix ook alweer? Rare jongens die Fransen.

Intussen zijn de Franse vrienden er wel achter gekomen dat ook een Nederlandse Oma kan koken want er wordt altijd  vriendelijk aangedrongen op het prijsgeven van het geheime recept.

PROVENCAALS KONIJN MET VRIENDEN.

12 Konijn stukken insmeren met Mosterd Peper en Zout, een takje Tijm erop leggen en omwikkelen met Bacon of Spek.


Snel aan twee kanten bruin bakken en in een ovenschaal leggen met wat Olijfolie, een flinke bos Tijm , aan dunne schijven gesneden Aardappelen, enkele Zongedroogde Tomaten en wat Knoflooktenen in hun schil.

Ongeveer 90 minuten in de oven op 160′  bedekt met aluminiumfolie waarin met een schillen mes enkele gaatjes zijn geprikt.
Daarna folie eraf , Zwarte Olijven erbij en nog 30 minuten terug : alles hangt af van uw oven.

Dit maal wordt zonder bijgerechten geserveerd want de Sla komt na de maaltijd om samen met Brood het bord schoon te vegen.

 

 

 

 

blog met recept ETEN MET DE BUREN

 

Met de buren is het nooit meer goed gekomen.
Onze naaste buur, weduwe geworden,verkocht haar vakantiewoning waarvoor zij twee kandidaten had.
Aangezien wij zeer goed met elkaar opschieten gaf zij ons de keus uit de twee aspirant kopers die zij had.
De keus viel op een echtpaar van onze leeftijd en niet op een bareigenaar met Porsche en drie kinderen.
Na twaalf jaar hebben we hiervan nog steeds spijt.
Aanvankelijk troffen wij  elkaar enkele malen voor het welbekende Apero over en weer waarbij buurman steeds in slaap viel met het hoofd op tafel en buurvrouw steeds luidruchtiger roddelde over alles en iedereen.
Om hen in contact te brengen met de andere buren uit onze ‘coin’ had Oma een prettig etentje geregeld waarbij de andere buurman zong en zichzelf begeleidde op de guitar [ook toevallig zijn achternaam] het was uitermate gezellig met vier nationaliteiten aan tafel.
De Parelhoen met Zatte Pruimen viel ernstig in de smaak van alle genodigden .
De volgende ochtend ging de nieuwe buurman weer verder  met klussen en omdat buuf in de tuin aan het rommelen was ging ik even kletsen: CRUCIALE FOUT, maar dat wist deze Nederlandse Oma toen nog niet; nooit betreedt men onaangekondigd het heilige der heiligen van de Fransman : ZIJN DOMEIN
Buurvrouw vroeg me even binnen om de vooruitgang van de werken te bekijken en we troffen een foeterende buurman aan bij een ernstig golvend plafond.
Met enige bouwkundige achtergrond wees ik hem op het feit dat schroten nooit in dezelfde richting liggen als de balken.
DRIEWERF FOUT: een Fransman duldt geen kritiek en al helemaal niet van een buitenlandse vrouw .
Daarna is het nooit meer goed gekomen, maar de maaltijd was zeer geslaagd.

PARELHOEN MET ZATTE PRUIMEN

Een Parelhoen de Loue vullen met een mengsel van Spekjes, Foie Gras, Broodkruim en in Armagnac geweekte Pruimen.

In een Creuset braadpan half Olijfolie half Eendenvet en het Hoen om en om lekker bruin bakken en daarna met het deksel erop nog ong twee uur op de allerlaagste stand sudderen [slow cooking] hangt af van uw warmtebron. Erbij serveer ik Rattes[kleine puntige Aardappeltjes eveneens gesmoord in Eendenvet.

 

columns TOMATEN EN HET POORTJE VAN 10 MILJOEN

Een goede vriend van ons woont in twee vissershutten in St. Tropez waar hij een van de naaste buren is van de koning van Zweden en de vissershut van Brigitte Bardot: al wonen daar  alleen nog honden: BB is verkast naar een andere stek omdat iedereen in haar tuin kon kijken want het strand is vrij…
De hutten liggen aan een schitterende baai met rotsstrand voor de deur en wekken de jaloezie op van de miljardairs die hun meer dan riante behuizingen daar boven hebben aan de andere kant van het ezelspad waar je slechts met een Landrover of gelijkwaardig vervoermiddel kunt komen. De miljardairs hebben echter een toegang aan de Route des Salins.

Het huis van onze vriend is al bijna 200 jaar in de familie en hij is er ook geboren. De ene hut bevat een keuken, eetkamer met magnifiek uitzicht en een mini TV-hoek. De andere hut bevat twee slaapkamertjes een douche/toilet en opslagruimte.


Een lommerrijk terrasje met adembenemend uitzicht en verder is het mega grote terrein in gebruik als moestuin, wijngaard, olijf- en dadelplantage en met stip op één TOMATEN !!!!

De grote trots van onze vriend, waarvan hij meer houdt dan van zijn alcoholische dochter.
Behalve vrijetijdsvisser is hij gepensioneerd wiskundeleraar en beschikt dus over engelengeduld en een aardig pensioen, aangevuld met de centjes van zijn juist overleden moeder die hij naar goed Frans gebruik tot haar dood (97) heeft verzorgd. Doen ze allemaal hier want verzorgingstehuizen zijn schrikbarend duur en dat komt in mindering op de erfenis…
Elk jaar aan het begin van het vakantieseizoen komt de bovenbuur/miljardair, wiens in opspraak geraakte naam ik even niet noem – maar denk richting een geboren Saint-Tropezien en Olympique Marseille – een bod doen op het terrein met de vissershutten om zodoende zijn tuin uit te kunnen breiden tot aan het strand. Dat strand waar hij overigens nooit komt omdat het poortje al vele jaren onbruikbaar is door de inwerking van de seizoenen. Hij heeft in 30 jaar niet gezwommen, sinds de dood van zijn vader; gevaarlijke stroming.

Mijn schat en de vrienden hebben het vastgeroeste slot gisteren geforceerd om in zee te gaan, waarna de broeken nat waren en enkele gasten in de blote bast met een handdoek om aan tafel zaten, hilariteit alom.
De buurman is begonnen met een bod van 5 miljoen en dat is intussen al opgelopen tot 10, of meer.
Evenals onze kompaan jaren geleden een zendmast heeft geweigerd die bereik zou moeten geven tot aan de jachten die in zijn baai liggen, heeft hij tot nu toe helemaal geen interesse in welk bod dan ook: de zendmast geeft straling dus niet goed voor zijn groente en wat zou hij moeten zonder zijn tomaten… Heel primitief geluk is voor geen miljoenen te koop.
Als wij daar gaan eten is het menu steevast hetzelfde:

Mosselen vooraf en sardijnen op de (nu elektrische i.v.m. brandgevaar) grill.
Super simpel, super vers, en in hoeveelheden waar je ‘U’ tegen zegt.
Zijn nieuwe Mosselcreatie: Moules Hans-Helma smaakte overheerlijk en ik heb 3 volle borden moeten eten; met minder kwam ik niet weg.

Om nog maar niet te spreken van de 15 sardijnen die ik heb weggewerkt en dat alles met Champagne…”

 

blog met recept DE NIEUWE BUURMAN

Sinds enige tijd hebben wij een nieuwe buurman .

President X van de grootste republiek van Europa.
Natuurlijk resideren wij onderaan de berg waarvan de top in zijn bezit is gekomen .  Af en toe is er wat reuring in de vorm van twee groene helicopters maar verder is het een rustige buur die wij niet te zien krijgen.
Zijn chateau  echter , met een oprijlaan een kasteel waardig is voor iedereen goed zichtbaar en het staat de goegemeente vrij om langs de hekken te wandelen en al dat fraais te aanschouwen ; en zodoende gaan wij geregeld een kijkje nemen met onze nieuwsgierige gasten.

Sprekend over chateau… het is een authentieke Provencaalse villa die heel lang geleden door Gunther Sachs von Opel is gebouwd en nadien megalomaan is opgeleukt door nieuwe protserige eigenaars waardoor het geheel nu oogt als een Griekse tempel hetgeen mij doet branden van nieuwsgierigheid naar het huidige interieur ; al krijg ik dat natuurlijk nooit te zien .

De oprijlaan is trouwens al een jaar of tien een heikel punt in de gemeente en dateert nog van de vorige eigenaar ; een Egyptische holding .Typisch gevalletje KLASSE JUSTITIE .  Onze burgemeester , die tot zijn 92 e in het zadel heeft gezeten en toen moeiteloos werd vervangen door zijn 30 jaar jongere vrouw , liet de aanleg van de maar liefst 13 meter brede oprijlaan oogluikend toe . Totdat een gepensioneerde Fransman die een kleine serre had aangebouwd en deze op last van de burgemeester moest afbreken , een zaak wilde aanspannen…. nooit meer iets van gehoord en iedereen in de omgeving verbouwt dat het een lieve lust is .

Het  was vroeg in februari, maar boven op de berg was de rozemarijn al in volle bloei [nog niet bij ons].
Een tuinman had de toegangspoort openstaan en ik trok de stoute schoenen aan : Uw baas is er toch niet , dus zou ik een beetje rozemarijn mogen plukken om mijn befaamde rozemarijnlikeur  te maken ? De tuinman, direct enthousiast vertelde over het recept van zijn moeder en wenste wel het recept van  mijn Oma om aan zijn moeder door te geven .

En zo kon ik direct aan de slag…

RECEPT ROZEMARIJN/TIJM OF OREGANO LIKEUR

Een beker Suiker, een beker sterke drank bv Wodka en een beker wilde Rozemarijn/Tijm of Oregano in een fles doen en een maand voor een zonnig keukenraam zetten en elke dag even omschudden.


Na die maand de fles aanvullen met de rest van de Wodka en nog twee maanden donker zetten. daarna is de likeur op dronk.

Naarmate hij langer staat en stroperiger wordt, wordt hij steeds lekkerder; heerlijk als digestief of bij maagpijn en keelpijn.