BLOG / TIS HIER NET FRANKRIJK / BUREN / LIEFDE OP HET EERSTE GEZICHT

Sinds enige tijd hebben we in onze hoek van het park nieuwe buren. Het zijn Fransen en werkelijk schatten van mensen.
Hoewel ze zelfs iets ouder zijn dan wij zijn ze smoorverliefd en de historie van hun ontmoeting is te mooi om jullie te onthouden.
Babette, een kittige Parisienne had haar man verloren na een lang ziekbed en een intensieve verzorging .
Ze waren naar hun vakantiehuis in het zuiden gekomen om het leven voor hem wat te veraangenamen in zijn laatste maanden.
Toen kort na zijn overlijden het jonge tuinmannetje had opgezegd wist Babette zich geen hemelse raad met haar grote tuin en zwembad.
De volgende morgen terwijl ze met haar hondje wandelde werd het haar zwaar te moede en de tranen liepen haar over de wangen toen ze op het pad oog in oog kwam te staan met Raphael die ook de nodige ballast aan problemen meedroeg.
Nog zo’n historie die je haast niet kunt geloven.
Zeventien jaar runde hij een zeer goed lopende zaak op het strand samen met zijn vrouw , een canaille dat manisch depressief is.
Om kort te gaan; het huwelijk liep niet altijd even geweldig en op een nacht in het najaar heeft ze hem met een mes bewerkt, laten liggen en de zaak in brand gestoken. Gelukkig werd hij gered.
Slechts twee jaar heeft ze hiervoor in een kliniek gezeten en toen ze weer losgelaten was heeft ze dat nog een keer geflikt, zulke onbegrijpelijke strapatsen van de gerechtelijke macht komen echt niet alleen in Nederland voor..
Nu zit ze weer in de kliniek maar af en toe heeft ze verlof. Ze zijn wel gescheiden.
Dus Raphael zag de treurende Babette en vroeg uiteraard wat er aan de hand was.
Ze viel hem huilend in de armen, vertelde al haar leed en sloot af: ….en nu is mijn tuinman ook nog opgestapt en ik ben zo bang alleen.
Raphael die door al zijn ellende geen cent meer had antwoordde:  hier staat uw nieuwe tuinman en hij is direct begonnen en niet lang daarna bij haar ingetrokken maar helaas was de villa toen verkocht, dat gaat hier nog steeds heel snel.
Ze wonen nu in een appartement in het dorp maar zijn bijna altijd op het park in zijn vakantiehuisje.

 

 

BLOG / TIS HIER NET FRANKRIJK / BUREN / GESTOLEN GOED GEDIJT WEL.

Niet ver bij ons vandaan woont een echtpaar dat elkaar  letterlijk de koppen inslaat. Ze kunnen niet met elkaar leven , maar ook niet zonder.    Gedurende de wintermaanden runnen ze een restaurant in de Alpen en komen ze bij toerbeurt even naar het zuiden om stoom af te blazen en bij mij het hart uit te storten  na de echtelijke ruzies.

Ik luister alle leed geduldig aan maar geef nimmer advies omdat een Frans huwelijksleven niet te vergelijken is met een Nederlands en ze zijn ons allebei even lief.

De eerste dag in december kwam buurvrouw gedag zeggen voordat ze naar de Alpen zou vertrekken en gaf permissie om in januari haar sinaasappels te plukken omdat anders niemand er iets aan heeft.

De buurman echter die zeer dicht bij de natuur staat en nog geen takje snoeit weet hier uiteraard niets van.

Toen hij dan ook begin februari na een echtelijk handgemeen plotseling in onze keuken verscheen sloeg me de schrik om het hart.

Ik was juist klaar met het voorbereiden van de vin  d’oranges en heb zo snel mogelijk de emmers om de hoek in de kamer gezet en een kopje koffie  in de keuken aangeboden om buurman af te leiden.

Hij stak van wal : “‘ je zult het niet geloven, maar mijn hele sinaasappelboom is kaal ,” iemand heeft alles gepikt”;  toen haastte ik me om te antwoorden dat madame permissie had gegeven om wat sinaasappels te plukken om marmelade van te maken maar niet op de hoogte was van het verdwijnen van de rest [LIEG LIEG] , gaf buurman een pot marmelade mee en na zijn aftocht heb ik de emmers snel afgevoerd naar een donker plekje om te gisten.

BLOG / TIS HIER NET FRANKRIJK / BUREN / KIPPENBOUILLON IN DE WHISKY

Zuinig als ik ben heb ik de gewoonte om allerlei ingredienten ten behoeve van mijn kookhobby in kleine porties in te vriezen in plastic ijsklont- bakjes om te allen tijde te kunnen beschikken over de juiste hoeveelheid .
Je kunt haast niet bedenken wat je dan aan voorraad opbouwt .
Zo is er : Kruidenboter en Knoflookboter , s’winters moeilijk verkrijgbare Kruiden in Olie , Runder-Kippen en Visbouillon , getrokken van Botten , Karkassen , Graten of Pantsers.
En dat er dan toch nog iets mis kan gaan vertelt de volgende historie.
In het vroege voorjaar van 2004 ontmoette mijn schat toen hij de hond uitliet een echtpaar op zoek naar een woning op ons park.
Ze spraken hem aan met de vraag of en wat er zoal te koop stond , en hij bracht het stel mee naar huis omdat ik , in de wandelgangen bekend als madame Figaro, altijd van alles wat er speelt op de hoogte is .
En de een zijn dood etc…; wilde het toeval dat van een bijzonder aardig Nederlands echtpaar de vrouw juist in die week gestorven was , en gezien het feit dat ook de man niet lang meer te leven had , had hij mij al gevraagd uit te zien naar een koper en het geld te bestemmen voor hun dochter in Amerika .
Het hele verhaal uitgelegd aan de aspirant kopers , het huis laten zien en toen gezegd dat ze minimaal een week geduld moesten hebben omdat ik niet daags na de begrafenis van de vrouw kon bellen .
Maar het tweetal was dusdanig geinteresseerd dat ze elke dag even kwamen aanlopen om de boel warm te houden , men weet natuurlijk maar nooit met een onbekende Nederlander , nietwaar?
En zo werden we die week vrienden en dat zijn we nog steeds nu ze hier onze vakantie buren zijn .
Ook toentertijd dronken we natuurlijk al een Apero met hen en meneer had een sterke voorkeur voor Whisky .
Nu raden jullie het waarschijnlijk al : Ik , een beetje kippig , had een bevroren Kippenbouillonblokje in de Whisky gedaan , niets gezien toen dat nog niet gesmolten was en ook niet daarna .
Meneer heeft het uit beleefdheid helemaal opgedronken zonder iets te zeggen omdat de koop nog niet gesloten was .
Maar toen we enkele dagen later terug kwamen van de notaris en hij weer een drankje wilde merkte hij op dat hij geen ijsblokje hoefde want dat smaakte zo raar .
Tjaaa toen ging er bij mij een belletje rinkelen .
Het wrange van dit verhaal is dat de verkopende partij de nacht voor de overdracht is gestorven en ik besloot niets tegen de kopers en de notaris te zeggen , per slot van rekening hoefde ik niet op de hoogte te zijn en het scheelde heel veel rompslomp .