columns LUNCH IN HET PARADIJS

De tweede dag van onze mini-vakantie viel ons een buitengewone ervaring ten deel omdat een zeer dierbare vriendin ons liet kennismaken met haar favoriete restaurant in haar al even fraaie dorp.
Nu wil het geval, en dat weten al mijn volgers , dat door mijn beperkte mobiliteit lekker lunchen op eenzame hoogte staat van mijn lijst betreffende hobby’s dus deze kans grepen we met twee handen aan .
Achter een sobere doch elegante facade waar een jongeman in Provencaalse dracht klaarstaat om het de gast ,maar ook het hondje van de gast [dat op speciaal verzoek van het zeer gastvrije comité van ontvangst mee naar binnen werd genodigd ] aan niets te laten ontbreken , heeft in enkele aaneengeregen 12e eeuwse panden een metamorfose op gebied van styling en interieur plaatsgevonden waar werkelijk aan elk detail, hoe klein ook , de uiterste aandacht is besteed ; dezelfde perfectie geldt ook voor het raffinement en de kwaliteit van de zeer gerenommeerde keuken .
Een middag verbleven we in zeer aangenaam gezelschap in het aardsparadijs der gourmands .
Als jullie nu het water langs de mond loopt bij de gedachte alleen al , kunnen jullie beter niet verder lezen , doch voor de ultieme lekkerbekken zal ik een korte beschrijving geven van het godenmaal dat ons ten deel viel .
Vooraf : 2x huisgemaakte Foie Gras waarin truffel en noten ,
1x voorgerecht zonder gluten :
3 kleuren flinterdunne bietenschijfjes rondom een bedje van roquette sla met gemarineerde perenpartjes en bietenmousse , waarop Burrata en daarnaast een karafje bosvruchtensaus ingekookt met balsamicoazijn.
1x Hoofdgerecht :
Tournedos met paddenstoelensaus en truffel ; bijgerecht , zeer licht geroosterde vijg met honing en crumble
2 x hoofdgerecht : Lotte
met zeer fijne crumble van uitgebakken spekjes op een bedje van gestoofde prei en als bijgerecht couteaux waarin gemarineerde haddock .
Toetje :
1x Honingraatvormige mini-bakjes van witte chocolade gevuld met vruchten yoghurt mousse en cassis-ijs en:
1x rode vruchten rondom mousse met creme chantilly en sorbetijs apart gepresenteerd… en de schrijfster van dit artikel vragen jullie je af ? Een koffie en een paar hapjes van de tafelgenote .

colums GEORGE BRASSENS

Leuk stukje in het nieuwe nr van VSD , gewijd aan George Brassens wegens zijn 100 e geboortejaar.
Onze vriend die in Parijs de bistrot van zijn ouders uitbaat ,waar George Brassens niet alleen vaste gast was maar ook buurman , totdat een al te innige vriendschap van Brassens met zijn moeder , zijn vader die bokskampioen was ertoe bracht daaraan snel een eind te maken .
De zanger heeft er zelfs een chanson aan gewijd : BISTROT En de woorden CON en GROS DÉGEULASSE spreken in dit chanson voor zich.https://youtu.be/167cjgrzVuQ
Onze vriend echter houdt de herinnering aan Brassens in leven door elke geboorte- en sterfdag van de grote dichter en zanger te vieren met een hommage van zijn idool in zijn bistrot , een van de 100 originele bistrots du coin in Parijs.
Live optreden wordt dan verzorgd door cover zanger Bernard Nadel . https://youtu.be/YxSVt1DNPoY

columns / CASQUES

CASQUES

Mijn schat en ik hebben een uiterst verschillende smaak op het gebied van alles wat ons via Canal Digital op TV wordt aangeboden en naar ik aanneem en hier en daar heb opgevangen zijn wij bepaald niet de enigen , wat de reden is dat wij over twee TV toestellen beschikken , een in de zitkamer en een in de keuken.                                                                                                                Jullie snappen het al : de plaats van de vrouw is in de keuken en dus kijk ik daar naar de zaken die me interesseren terwijl ik multi-task , te weten : strijken , eten voorbereiden , taartje bakken of simpelweg aan de laptop.     Er is echter een probleem wat al jaren en jaren speelt en nogal eens punt van discussie is : schat is zo doof als een kwartel en dientengevolge staan zijn schietfilms of sportcommentaren loeihard waardoor mijn programma , meestal talkshow , ook loeihard moet en mijn oren toeteren.                 Edoch…. ik was doodmoe gisteren en wilde graag de debatten volgen , liggend op bed , in de slaapkamer die in onze kleine boshut aan de woonkamer grenst . Schat keek wielrennen en besloten werd dat hij dat in de keuken zou volgen , lekker in het zonnetje met de tuindeuren open …….. en toen is zijn frankske gevallen want op enig moment stond hij aan mijn bed : schat , het is verschrikkelijk , wat een lawaai die TV ; nu snap ik het en je hebt helemaal gelijk , ik wordt er knettergek van . Ik hoefde niet eens meer te vermelden dat ik dat dus al jaren had want hij vervolgde meteen : Morgen haal ik van die dingen voor op mijn oren . We hadden die natuurlijk wel maar het snoer was niet lang genoeg .                                                                    Er werd gegoogeld [ uiteraard door mij ] wat me op snoerloos en bluetooth bracht ; wij zijn beide A technisch en compleet digibeet .

Vanochtend begon het calvaire wat nog niet ten einde is .

Op naar Darty , de enige zaak in onze omgeving met goede service en dat moet wel want het zeer jonge personeel is niet bepaald deskundig.   Ons probleem uitgelegd en de TV aangewezen die we daar een half jaar geleden gekocht hebben om onze nieuwe Canal Digital box op aan te sluiten , wat overigens ook nog niet gelukt is . Intussen begaf ik me naar de espressomachines maar werd al snel door mijn ega opgetrommeld omdat de winkeljuf hem geluidsboxen aan het aanprijzen was ..het moesten natuurlijk CASQUES zijn , dat woord kende hij niet blijkbaar [ veel te technisch ]. Toen was de keus snel gemaakt , niet de duurste , niet de goedkoopste .                                                                                                                       Weer thuis werd de sidetable waaronder de TV is opgesteld afgebroken [ ruimtegebrek in de hut ] , decoratie op de salontafel gezet , de boel verschoven en de installatie kon beginnen want het zou niet kunnen mislukken volgens de voortvarende verkoopster . Echter…. het stekkertje paste niet in het gaatje .                                                                                                        De winkel is gelukkig maar 7 km rijden wat op zich een zegen is in Frankrijk dus mijn schat kon meteen terug. Probleem nog eens uitgelegd , er kwam een naar het zich liet aanzien slimmer heerschap aan te pas die hem een duurder type aanraadde wat zeker passen zou op onze Samsung ; nee…. proberen in de winkel op het evenbeeld van de onze was niet nodig; dit was het juiste exemplaar.                                                                                                        Jullie raden het al : het stekkertje paste wederom niet in het gaatje .   Gefoeter uit de zitkamer : ik heb er genoeg van ik ga morgen wel terug waarop ik opperde dat hij beter subiet terug kon gaan omdat die slimme jongeman nu in de winkel zou zijn en morgen misschien wel niet . Daar had ik kennelijk een punt en schat vertrok ten derde male. Gelukkig was ik niet aanwezig bij het winkelbezoek omdat hij gruwelijk tekeer gegaan is en erop stond dat de casques daar terplekke werden uitgeprobeerd . En ja hoor… er miste nog een verloopstukje. Nog 17,95 armer kon thuis de pret beginnen wat na enig gehannes lukte want uiteraard was het instructieboekje van de TV na een half jaar onvindbaar [ wat niet bij mij in bewaring gegeven wordt komt nooit meer boven water]                                                                                          Daarna volgde nog het opladen wat twee en een half uur zou duren en toen begon Boulevard , mijn guilty pleasure , wat ik altijd in de keuken kijk terwijl in de kamer Gordon Ramsey met veel lawaai zijn leerlingen instrueert .                                                                                                                                Met een superblije overwinnaarsblik , de koptelefoons op en de duimen omhoog  keek hij om de hoek waarop ik accuut de slappe lach kreeg die nu , vele uren later nog niet over is…… Hij had weliswaar geluid in zijn casques maar ik nog steeds bijgeluid , al had hij dat natuurlijk niet in de gaten .       We hebben er samen maar om gelachen want onze kennis schiet tekort . Wanneer het geluid van de TV wordt afgezet komt er uit die koptelefoon ook geen geluid meer. Dat wordt morgen boekje zoeken….. terug naar Darty wil hij niet meer en het gedownloade exemplaar telt 205 pagina’s .

Wat een miserie…

columns FRANSEN MAKEN GEEN FOUTEN

FRANSEN MAKEN GEEN FOUTEN.
Dat is me na 23 jaar Z Fr volkomen duidelijk geworden .
Wat er ook is gebeurd of hoe , aan hen ligt het nooit.
Hoewel …… denkend aan Sonja Bakker….. het komt in Ned ook voor. Ik leg uit :
Al enkele weken gekweld door algehele zwakte , duizelingen , sterretjes zien , clusterhoofdpijn , vastzittende nek , pijn op de gebroken wervels en flinke koorts had ik zaterdag de moed samengeraapt om naar de huisarts te gaan ; jawel dat kan hier ook op zaterdag. Ik heb deze dokter pas sinds januari dus is hij nog niet helemaal vertrouwd met mijn kwalen en schreef een bloedonderzoek voor.
Bloedprikken kan gewoon aan huis door de verpleegster die ons intussen door en door kent. Zij brengt de monsters naar het laboratorium waar men dezelfde avond nog de uitslag ophaalt.
Maar nu even niet in coronatijd , daar is het te druk , dus ga ik er niet binnen. Je weet maar nooit wat daar allemaal rondspookt.
De uitslag zou per mail komen. Net als de laatste keer in januari en vorige week voor mijn schat.
ECHTER…. er kwam een mail : mevrouw u bent bij ons niet bekend. Stuurt u even een kopie van uw identiteitsbewijs , Carte Vitale en Mutuelle.
Zelfs mijn echtgenoot vond dit zo n rare mail dat hij dacht aan een arnaque. Een blik op de website van het lab gaf een ander e-mailadres dan de afzender , dus daar maar eens heen gemaild of die flauwekul van hen afkomstig was en ik niet van plan ben om zomaar mijn gegevens door te sturen.
Er ging weer een dag overheen zonder de uitslag noch antwoord. Vanochtend : een factuur. : gelieve 35,- e over te maken omdat uw gegevens bij ons niet bekend zijn. Nou…… dan moet je 39’ koorts hebben en overal pijn. Veel minder is al genoeg om mijn toorn over je af te roepen daarom was mijn respons niet mals.
Of ze soms een foutje hadden gemaakt ? Ik ben al 23 jaar cliënt , een half jaar geleden ging het nog goed.
Uit fatsoen heb ik mijn nrs van de Carte Vitale en Mutuelle verstrekt en vermeld dat wanneer ik de uitslag niet per ommegaande ontvangen zou , ik in het vervolg naar het lab in de buurgemeente zou gaan.
Pfffffff dat was eruit en het was ook even snel geregeld.
Niet dat ze een foutje hebben gemaakt hoor. Maar wel een standaardbrief dat ze blij zijn dat ik voor hun lab heb gekozen en mijn gegevens correct zijn ingevoerd ……huh……
Dat is al jaren zo , de uitslag kwam meteen erbij.
Tjaaaaaaa aan hen heeft het niet gelegen. Waarschijnlijk een stagiaire.
Zoiets als ik bij Boulevard opving in het Sonja Bakker schandaal.
Kan een cartoon zijn van 1 persoon en de tekst 'Oc'

 

Opmerking plaatsen

blogs NOOIT TE OUD OM TE LEREN [ muffe kussens]

NOOIT TE OUD OM TE LEREN Hoe dom kun je nog zijn op mijn leeftijd ? Daar kwam ik vandaag op niet mis teverstane wijze achter . Elke middag na onze hoofdmaaltijd en het opruimen van de overblijfselen van het losbandig leven houden wij siësta ; als het heel warm is binnen in onze koele slaapkamer. Daar ik eerst nog de vaatwasser moet inladen arriveer ik meestal een minuut of 10 later bij de echtelijke sponde waar bij hoge uitzondering teckel James op de grond naast het bed ligt om zijn baas te beschermen tegen invloeden van buitenaf , s nachts wil ik dat niet en ligt hij in de woonkamer met zicht op het slaapvertrek ; wij hebben een Teckel met herder aspiraties . Reeds enkele dagen achtereen vond mijn schat dat er een onwelriekend luchtje met mij mee kwam dus vroeg hij of ik misschien mijn zweterige gymschoentjes gedragen en gedropt had in de slaapkamer. Nee geenszins…. espadrilles. De derde dag op rij met dezelfde constatering ben ik maar eens van het bed af gegaan, schoenen geïnspecteerd , maar nee. Nu kunnen jullie afhaken want het wordt onsmakelijk ! Gevraagd of schat mijn voeten wilde ruiken ; geen stank. Okay andersom. Ik zijn voeten. Ook niet…. ; mijn conclusie : dan is het de hond. Wanneer ik op bed stap springt hij rond om te kwispelen en mij te begroeten wat volgens mijn idee een gore luchtverplaatsing zou kunnen veroorzaken , daarmee was schat het eens . Vanochtend na het ontbijt : kinderbadje op de tuintafel en onze hond met overdreven watervrees een driedubbele wasbeurt laten genieten . Honden shampoo met nertsolie. Jaja. Daarna geföhnd en hij was weer splinternieuw. . Vanmiddag na het eten : de geur leek nog sterker want intussen rook ik het zelf ook. Als Detective Duurkoop heb ik alles afgesnuffeld en wat bleek ?????? Het bleken onze hoofdkussens welke ik normaal gesproken zeker elke twee maanden was , maar in dit geval heb ik ze een poosje geleden vervangen door Dunloppillo rubber kussens die zeer veerkrachtig zijn en nog niet gereinigd . En daarin zit m de kneep volgens mij. Wij gaan nogal eens met natte haren ( waarmee wij zeer goed bedeeld zijn ) naar bed en waarschijnlijk is dat gaan broeien. In mijn hele lange leven nog nooit zoiets meegemaakt en het ergste komt nog want na de hond moesten de kussens er ook aan geloven. Hup in de wasmachine en door stom toeval en groot geluk liep ik juist even naar binnen zodat ik ernstig zwaar geklapper waarnam waarna de kastdeuren van de wasmachinekast open sprongen. De machine ging aan de wandel. Schat keek voetbal , zijn stoel staat onder de stoppen kast en terwijl ik de kastdeuren kon tegenhouden schreeuwde ik hem toe de hoofdschakelaar uit te zetten . Net op tijd om groot onheil te voorkomen. Het eerste zeiknatte kussen ligt nu op een tuinstoel te drogen want het wasrekje is door het gewicht ingezakt. Het tweede kussen wacht op behandeling. Nieuwe kussens kopen is misschien toch handiger al is wassen in badkuip of kinderbadje ook een optie want het is een hele aankoop . Saai is het hier nooit.
Kan een afbeelding zijn van hond

columns NOOIT TE OUD OM TE LEREN

NOOIT TE OUD OM TE LEREN Hoe dom kun je nog zijn op mijn leeftijd ? Daar kwam ik vandaag op niet misteverstane wijze achter .                              Elke middag na onze hoofdmaaltijd en het opruimen van de overblijfselen van het losbandig leven houden wij siësta ; als het heel warm is binnen in onze koele slaapkamer.                                                                                                    Daar ik eerst nog de vaatwasser moet inladen arriveer ik meestal een minuut of 10 later bij de echtelijke sponde waar bij hoge uitzondering teckel James op de grond naast het bed ligt om zijn baas te beschermen tegen invloeden van buitenaf , s nachts wil ik dat niet en ligt hij in de woonkamer met zicht op het slaapvertrek ; wij hebben een Teckel met herder aspiraties .

Reeds enkele dagen achtereen vond mijn schat dat er een onwelriekend luchtje met mij mee kwam dus vroeg hij of ik misschien mijn zweterige gymschoentjes gedragen en gedropt had in de slaapkamer.                                    Nee geenszins…. espadrilles.                                                                                              De derde dag op rij met dezelfde constatering ben ik maar eens van het bed af gegaan, schoenen geïnspecteerd , maar nee.

Nu kunnen jullie afhaken want het wordt onsmakelijk !

Gevraagd of schat mijn voeten wilde ruiken ; geen stank. Okay andersom. Ik zijn voeten. Ook niet…. ; mijn conclusie : dan is het de hond. Wanneer ik op bed stap springt hij rond om te kwispelen en mij te begroeten wat volgens mijn idee een gore luchtverplaatsing zou kunnen veroorzaken , daarmee was schat het eens .

Vanochtend na het ontbijt : kinderbadje op de tuintafel en onze hond met overdreven watervrees een driedubbele wasbeurt laten genieten . Honden shampoo met nertsolie. Jaja. Daarna geföhnd en hij was weer splinternieuw.

Vanmiddag na het eten : de geur leek nog sterker want intussen rook ik het zelf ook. Als Detective Duurkoop heb ik alles afgesnuffeld en wat bleek ?????? Het bleken onze hoofdkussens welke ik normaal gesproken zeker elke twee maanden was , maar in dit geval heb ik ze een poosje geleden vervangen door Dunloppillo rubber kussens die zeer veerkrachtig zijn en nog niet gereinigd . En daarin zit m de kneep volgens mij. Wij gaan nogal eens met natte haren ( waarmee wij zeer goed bedeeld zijn ) naar bed en waarschijnlijk is dat gaan broeien. In mijn hele lange leven nog nooit zoiets meegemaakt en het ergste komt nog want na de hond moesten de kussens er ook aan geloven. Hup in de wasmachine en door stom toeval en groot geluk liep ik juist even naar binnen zodat ik ernstig zwaar geklapper waarnam waarna de kastdeuren van de wasmachinekast open sprongen. De machine ging aan de wandel. Schat keek voetbal , zijn stoel staat onder de stoppen kast en terwijl ik de kastdeuren kon tegenhouden schreeuwde ik hem toe de hoofdschakelaar uit te zetten . Net op tijd om groot onheil te voorkomen.                                                                                                                              Het eerste zeiknatte kussen ligt nu op een tuinstoel te drogen want het was-rekje is door het gewicht ingezakt. Het tweede kussen wacht op behandeling. Nieuwe kussens kopen is misschien toch handiger al is wassen in badkuip of kinderbadje ook een optie want het is een hele aankoop .                                                                                                                                                                     Saai is het hier nooit.

BLOG / TIS HIER NET FRANKRIJK / VUUR EN VLAM MET DE TONNELLE

VUUR EN VLAM
De ingestorte tonnelle bij de logeerkamer is gerepareerd al had het wat voeten in de aarde. Onze vriend voor tuin en kleine klussen kwam zoals altijd keurig op tijd , er werd plan de campagne gemaakt door de jongens want ik kan wel aangeven wat ik graag wil , maar dat moet natuurlijk wel mogelijk zijn. Terwijl mijn schat het oude zeil en de feestverlichting moest afbreken heeft onze vriend op een voordelig adres ijzer gehaald waarmee de zaak opgelapt moest worden . Uiteraard kwam daar het nodige slijpwerk aan te pas aangezien het hele frame verbogen was doch ik persée de mooie steunpalen wilde behouden , en zo was heet binnen de kortste keren 12 uur.
Jullie kennen uit mijn blogjes allemaal de verhalen van mijn buurvrouw die om het zacht uit te drukken niet de meest plooibare is ; ze eist volledige stilte tussen 12 en 2 , wat vreemd genoeg alleen voor mij en mijn Amerikaanse buuf opgaat want bij herrie in de buurt door haar landgenoten hoor of zie ik haar nooit. Ook het feit dat deze week al 3x in haar infrastructuur met de Karcher werd gewerkt tijdens onze middaglunch valt vreemd genoeg niet onder herrie. Wel lag er het voldongen feit dat onze vriend na een paar kleine soldeerwerkjes anderhalf uur van zijn kostbare tijd noodgedwongen moest niksen. We hebben de pauze overbrugd met een Plat de jour : Ratatouille , Rijst en Merguez van de plaat van Aad [ plancha van Princess waarvan Aad Ouborg de oprichter is ] Om 5 voor 2 het karwei hervat en nu zonder commentaar van gene zijde… Helaas maar toch lachwekkend en goed afgelopen , vatte een tuinstoel vlam , te samen met een badlaken en badmat die toevallig in die stoel geparkeerd waren
[ vermoedelijk hebben die als eerst de vonken doen ontvlammen ] Om 4 uur karwei plat , een halve tuinstoel plus bad-linnen armer en de arme vriend vreselijk lasogen al is dat te wijten aan het feit dat hij de lasbril noch het scherm wenste te gebruiken en ook niet door mij in-gezalfd wilde worden terwijl de tranen hem over de wangen liepen ; zo’n kans laat je toch niet voorbij gaan ?
 
Morgen hebben we een lunch-uitstapje , zondag kan het nieuwe dek erop en is het gastenverblijf vakantie-proof en behoort de doorgezakte bult tot het verleden .

BLOG / TIS HIER NET FRANKRIJK / PAKKETJE NUMMER WEET IK VEEL

Pakketje nummer weet ik veel….
Ik had alweer een pakketje te ontvangen , dat zou tijd worden want op 18 februari besteld. Gratis bezorgd dacht ik toch duidelijk gelezen te hebben want er was geen cadeau bij afgebeeld , wat normaal altijd het geval is tenzij op andere wijze korting verleend wordt ; vaak een cadeaubon ter waarde van 15 euro of in dit geval : geen bezorgkosten.
Nu ben ik toevallig erg gevoelig voor aanbiedingen en/ of koopjes en had ik juist tandenstokers nodig.
Ik zie al de grimlach op jullie gezichten : welke zot bestelt tandenstokers via een verzendhuis ?
Ik dus….. de fijnste die er bestonden van Jordan en toch zo’n 40 jaar door mij gebruikt werden bleken een jaar of twee geleden plots niet meer leverbaar en vervangen door een veel dikkere met een rondje voorzien van flostouwtje. Ondingen waarmee ik al enkele kronen uit mijn mond heb geflost.
Dol als ik ben op al die folders in mijn bus ,[ bij mij zie je geen sticker tegen pub. ] , zag ik enkele jaren geleden in het boekje Confort et Vie dezelfde favoriete tandstokers , zij het van een ander merk. Sindsdien bestel ik ze met grote regelmaat en vaak nog wel een ander artikel wat comfort aan mijn leven zou kunnen toevoegen.
In dit geval was dat een uitermate doeltreffend geval met 4 mandjes om eieren te pocheren zodat ik daartoe niet meer 2x achtereen met 2 pollepels in een pan moet gaan staan goochelen . Uiteraard gaat elke bestelling steeds vergezeld van een extra geschenk wat opvallend vaak nog bruikbaar is ook.
Mijn volgers weten dat leveren op mijn adres schier onmogelijk is , maar gezien het feit dat dit bedrijf tot nu toe bezorgde via Madam Post kon ik altijd op hen rekenen ……… Tot op heden.
18 februari besteld en betaald per cheque, jaja nog steeds [lekker makkelijk ] , kwam 3 maart een mail of ik nog maar even een cheque wilde sturen voor de bezorgkosten die hoger zijn dan de prijs van de zo fel begeerde tandstokers ; maar ja , je moet iets , dus de 6,99 ook verstuurd .
En toen bleef het stil… heel stil. In feite was ik het hele spul al vergeten tot ik vorige week op mijn bankafschrift de afschrijving zag ; toch maar een mailtje eraan wagen , want jawel… per mail bereikbaar , ook zeldzaam in LDF………..
Inderdaad Madame , het pakketje is als onbestelbaar bij ons teruggekomen , wilt u een remboursement of opnieuw de zending . Ik koos voor het laatste , maar wel graag bij het point relais in ons dorp op 3 km . Er ging een dag overheen ……. nieuwe mail… daar levert onze bezorgdienst niet , het kan alleen bij adres X in het dichtstbijzijnde dorp [ volgens de firma aan de Belgische grens ] ; dat is echter 8 km , wat het ergste nog niet zou zijn ware het niet dat hun kantoortje midden in de dorpsstraat ligt waar ik niet kan stoppen , noch parkeren .
Ik nam er maar genoegen mee ook al zijn er 4 afleverpunten dichterbij en beter toegankelijk .
Vanmiddag was het dus zover … schat zette me af , ik kom binnen maar maakte meteen weer aanstalten om buiten te gaan staan ; het kantoortje bleek een hokje van anderhalve vierkante meter [ geen woord van gelogen ] een dame van mijn leeftijd zei dat ik wel naast haar kon zitten waarop ik antwoordde dat ik toch gaarne de anderhalve meter in acht neem . Vanachter een scherm in het hokje waar overigens de eveneens provisorische plastic deur openstond riep de uitbaatster : het is hier veilig hoor , mevrouw is gevaccineerd waarop ik antwoordde : ik ook. De wachtende dame schoof zover mogelijk op en ik kon plaatsnemen , de bazin achter de plastic plaat was verwikkeld in een boosaardig telefoongesprek waarbij veel geschreeuwd werd in Arabisch , dus geen touw aan vast te knopen ; naast haar stond een jongeman evenals zij zonder mondbedekking , die kennelijk het onderwerp was van het telefoongesprek en in de deuropening naar de plastic afscheiding had een heel grote dikke vent post gevat , wel met masker omdat ook hij zich in de anderhalve vierkante meter bevond .
Mijn oog viel tijdens het wachten op een tiental zelf gefabriekte affiches met allerlei regelementen van fatsoenlijk gedrag met daaraan verbonden bekeuringen en gevangenisstraffen ; toch een raar kantoor waar ik terecht gekomen was. Bleek later dat zij administratieve diensten verleent aan minder bestudeerde landgenoten en hun bedrijfjes ingeschreven heeft staan op dit adres….lucratieve start-up lijkt me .
Prominent tegen de voordeurruit aangeplakt in chocoladeletters : Hier wordt maar een persoon tegelijk toegelaten .
Tja….. behalve de noodzakelijk aanwezige telefonerende dame waren het er 4….
Na twintig minuten en twee klanten voor me was het mijn beurt en nu maar hopen dat ik in dat kippenhok geen corona heb opgelopen…..
Ik weet waar ik in dat geval naar kan verwijzen ; verder ben ik nergens geweest en heb niemand gezien , behalve de Marokkaanse slager aan de overkant waar schat op de stoep geduldig stond te wachten….. die meer dan vriendelijke man verkoopt op veilige afstand vanachter zijn toonbank mijn schat zijn favoriete Nederlandse pindakaas van Swartberg uit Rotterdam en heerlijke vlezen voor prijzen waarvan je niet wakker hoeft te liggen dus verrukkelijke lams-carré’s ingeslagen ; dat maakte mijn tot nulpunt gekelderd humeur weer helemaal goed.

BLOG / TIS HIER NET FRANKRIJK / SQUATTEURS OP HET PARK

Hadden we in het confinement , in goed Nederlands ” lockdown ”  oftewel eenzame opsluiting , nog de mogelijkheid ons te bewegen in een cirkel van 10 km in vogelvlucht hetgeen in ons geval op een schiereiland voor de helft op zee is , is echter sinds gisterenavond een wandeling van 100 meter onmogelijk geworden ; de familie Zwijn heeft haar territorium verlegd . Uiteraard op zoek naar water en geholpen door enkele forse buien hebben de zwijntjes hun intrek genomen in de tuin van een nabij gelegen vakantiewoning waar ze zich toch al goed thuis voelden getuige de grote ravage daar reeds aangericht. Steunwanden van werkelijk levensgrote keien op het steile terrein lagen al eerder onderaan de oprit , de tuin compleet omgewoeld .                                                                                                                         Schat laat de hond uit en poes loopt voor de gezelligheid altijd mee , maar nu niet meer …. enkele meters voor de getroffen woning klonk luid gegrom …. James op de rem en Marie-Miauw ook  ; wat Hans daar zag was de complete familie Zwijn : vader , moeder en een heel stel biggen .

Vader stond op wacht terwijl moeder lag te zogen  een schattig maar levensgevaarlijk schouwspel voor de passant .

                                                                         Vanwege het gegrom hebben man  , hond en kat het op een lopen gezet richting huis zodat we nu verschanst zitten achter onze afrastering die slechts psychologisch effect heeft want als die zwijnen willen en ze het op onze kliko voorzien hebben zullen die hekken en het gaas geen weerstand bieden.                                                                                                                                      Video maken niet mogelijk want we zijn nog niet levensmoe , we wachten af …… laat dat de Fransen maar oplossen … Tis hier nooit saai in elk geval .

BLOG / TIS HIER NET FRANKRIJK / PAKKETJES DIENSTEN

Perikelen met de Franse bezorgdiensten zijn ons allen intussen welbekend en vandaag was ik weer eens het slachtoffer .                                                              Geen kwaad woord over Madame Post , ze komt met haar autootje de heuvel op om pakjes aan de deur te brengen , is in de loop der jaren bijna een echte vriendin geworden en de enige persoon in Frankrijk bij wie mijn pakketjes veilig zijn .

Op de naar de meteo voorspelde laatste zonnige dag moest ik nog even profiteren maar helaas werd het een kort siësta- tje , totdat Hans mij een pakketje aanreikte op mijn zonne-bed , wat door Madam Post was gebracht. Ondergoed wat ik altijd bestel bij een verzendhuis , 100%zwitsers katoen ivm allergie. Helaas zat dat er niet in ; de geleverde waar bevatte randen van elastiek  , de gedachte alleen al bezorgt me jeuk…                                          Meteen de handel terug ingepakt in verband met de retourtermijn die in coronatijd ruim ingeschat dient te worden gezien het feit dat de bestelling ook 6 weken onderweg was geweest waarna de roadtrip begon door de Golfe de st Tropez , zoals onze omgeving in deftige term genoemd wordt en niets anders is dan een rondje schiereiland over uiterst smalle kronkelige bergweggetjes die sinds de films van Louis de Funes nog niets veranderd zijn .                                                                                                                                          Halte 1 : Het postagentschap boven op de berg in het dorp wat helaas slechts via een omleiding bereikbaar was ; eerste tegenvaller , direct gevolgd door nummer twee. Het meisje achter het loket wilde mijn retourzending niet , zelfs niet toen ik al driemaal had uitgelegd dat Madame Post het toch zelf bij ons had afgeleverd ,  dus zeker via hun service geleverd was . Intussen was mijn vriendin , de posteuse , afgewerkt en met het weekend voor de deur de telefoon op boodschap-stand , wat wil zeggen onbereikbaar. Het postmeisje wilde het pakje niet retourneren , dat moest via een point relais .                       4 km berg af via de achterkant naar het volgende dorp waar zich een onvriendelijk point relais bevindt dat enige weken geleden het geleverde tonnelle zeil niet wilde aannemen omdat het pakket te groot was .           Halte 2  : Volgende dorp , parkeren , uit de auto wringen met pakje , tasje , sleutels en wandelstok plus dat er altijd wel iets uit mijn handen glijdt dus bukken…..netjes in de rij want altijd druk bij de tabac , om na tien minuten te horen : Nee madame , jammer wij leveren geen diensten voor dat bedrijf , U moet naar de slager in Cavalaire.    Helaas ben ik in dat geval al over de 10 km heen , er zijn tig slagers daar en ik weet de weg niet in dat stadje ; ik kom er nooit want het is een zielloze toeristenpleisterplaats waar je nu een kanon kunt afschieten . Dat is me geen bekeuring waard .                                   Nu was het zaak om in omgekeerde volgorde de auto in te duiken met volle bepakking en restte me  7 km terugrijden  richting St Tropez.                     Halte 3  :  Daar is een tabac met af- / inleverpunt , waar ik deze zomer truien heb opgehaald .  Helaas was het intussen spitsuur grrrr ……..Files voor het stoplicht en parkeren op de stoep ook nog voor iemands uitrit en ik moet eerlijk zeggen dat ik in zulke noodgevallen blij ben met mijn gehandicaptenkaart .  Foei Helma …                                                                  Uiteraard een nog langere rij voor deze tabac ; iedereen afgewerkt dus druk druk druk.. keurig aansluiten en afwachten met de onzekerheid of men hier mijn pakketje wel accepteren wilde  ….  Maar eind goed al goed.                             Het werd aangenomen.  Nu weer een km of 5 naar huis waar mijn schat zich intussen zat af te vragen of ik soms autopech zou hebben al had hij voor de zekerheid de telefoon niet opgenomen , dat doet hij sowieso nooit maar zeker niet wanneer hij werkt …. ja hij werkt ….. s’ ochtends en eind van de middag is zijn digitale  postzegel en prentkaarten winkel geopend en moet alles wijken…daardoor heb ik in het najaar al eens meer dan een uur op een halfdonkere kronkelige bergweg gestaan met een lekke band…. soms kun je ze wel killen .