columns KAFFEE-KLATSCH MET ONVERWACHTE WENDING

KAFFEE-KLATSCH MET ONVERWACHTE WENDING.


Gisteren weer de eerste Kaffee-Klatsch na de lock-down .
Gelukkig waren er maar enkele dames beschikbaar omdat anderen nog in hun respectieve landen zitten opgesloten.


Eerst een glaasje Champagne om op onszelf te toasten , dat is standaard , waarbij we steevast zeggen A NOUS !
Het was reuze gezellig en meer dan voldoende , DIT KEER GEKOCHTE GEBAKJES , en gespreksstof zodat de tijd omvloog .Iets na vijven werd het tijd om huiswaarts te keren want toch 20 km rijden waarvan een deel over een smal bochtig bebost bergweggetje met hier en daar een ravijn…. En jawel hoor… ik ben sowieso een geboren pechvogel … nadat ik het ezels-pad wat naar de villa van de gastvrouw leidt had verlaten en het bergweggetje was opgedraaid kreeg ik een lekke band … vast en zeker de schuld van dat keien-pad want de banden liggen er pas enkele maanden op.. Uiteraard durfde ik niet meteen langs een ravijn te stoppen en ben met 10 km per uur en trekkend stuur doorgereden tot ik een soort inham tegenkwam… de schade bekeken en het handboek….. hier moest een vent aan te pas komen . Schat bellen… maar die nam niet op… zeker 10 x geprobeerd en ik begon licht in paniek te raken omdat ik toch wat bang werd op de griezelige wegje in de bossen . Enfin … de 11e keer en na een half uur antwoordde hij… excuus want zat met de koptelefoon op naar André Rieu te luisteren dat doet hij alleen als ik er geen weet van heb want ik lach hem dan vierkant uit… ja… hij had de telefoon wel gehoord maar het was een Nederlands nr dus dat zou mijn zoon wel zijn die nagenoeg elke dag op dat tijdstip belt…. Woest was ik intussen… gezegd dat het ook mijn schuld niet was en vriendelijk verzocht zo snel mogelijk te komen…

dat duurde ook weer een half uur en nog een wonder dat hij het meteen gevonden heeft omdat ik normaliter over de kaart-lezerij en Tom Tom ga… die hij uiteraard ook niet had meegenomen evenals zijn eigen portable en portemonnaie..die nog van pas zou komen omdat het thuis-brengertje eveneens slap was… Hier bracht de euro ten behoeve van de boodschappen-kar uitkomst.. omdat hij die plastic dingen ook altijd zoek maakt . De pomp was niet bemand op Hemelvaart.


Schat is erg handig , het wiel verwisselen nam een minuut of 20 in beslag want ik ben Max Verstappen niet natuurlijk , zachtjes naar het dichtstbijzijnde dorp om het thuis-brengertje op te pompen en om 7 uur waren we thuis..
De eerste Kaffee- Klatsch na de lockdown vergeet ik nooit meer , dat moge duidelijk zijn ..

columns MARIE MIAUW IN GEVECHT

 

Die vervloekte kat van schat…. nog even en ze gaat op de transferlijst….. vanochtend heeft ze gevochten… ja dat is haar goed recht want ze verdedigt haar verworven plek te vuur en te zwaard…. en dat is dus gebeurd…. een grote scheur in de luifel van de tonnelle …na een zeer pittig gevecht met een nabuur-kat .

Ik heb m amper twee jaar , kan wel janken…. en de andere luifel boven ons keukenterras zit intussen vol met kleine gaatjes……

Zo klaar met die kat….James doet zulke dingen allemaal niet 😥 dat is nl. mijn hond en die is uitstekend opgevoed plus het feit dat hij als Teckel niet over klim-capaciteiten beschikt .                                                                                   Dat worden volgend jaar dus twee nieuwe luifels , voorlopig even niet want ESVO Volendam heeft zich intussen gestort op de fabricage van spat-schermen voor oa Schiphol .

Marie-Miauw is in den beginne natuurlijk een boskat die hier gewond haar heil gevonden heeft na een gevecht met een vos… ze is klein maar staat haar mannetje en de concurrentie moet van zeer goeden huize komen om haar hier nog ooit weg te krijgen , ze ligt altijd ergens op haar post en verlaat de tuin niet anders dan voor een wandeling met haar chef en haar hond .
Marie ligt vaak bovenop een van de tonnelles in de zon te slapen… ze kan er vanaf het dak zo overheen lopen want de luifels zitten net onder de goot vast . Marie lijkt wel een acrobate… vanuit een boom balanceert ze over een zij-buis van die metalen tonnelle tot ze bij de goot is en van daaruit zoekt ze haar strategische plek die afhangt van de stand van de zon… als ware het een hangmat .
Ter reparatie van de scheur heb ik een AH eco tas in dezelfde kleur gevonden  die door schat eronder geplakt zou gaan worden met textielspray… want ik 😥 kan er toch moeilijk golfplaten opleggen… dat wordt zomers een sauna , afgezien nog van het feit dat die oplossing niet voldoet aan de wensen van mijn esthetisch oog .Na wat gegrom en onhandig gepriegel van de ega besloot ik me zelf op het project te storten staande op een keukentrapje , niet echt een oplossing voor iemand zonder evenwicht  maar ik hield me toch staande en heb de uitgeknipte eco-tas onder de spijlen kunnen schuiven zodat het plakwerk kon beginnen.                                    Boven mijn macht sprayen is echter niet handig , intussen zit mijn shawl vastgeplakt aan mijn vestje dus schat zou het karwei afmaken ,desnoods met ducktape, hetgeen gebeurde voor de lunch      Na een uur lag de lap met tape al weer op de grond vanwege de zonnewarmte en nu biedt een tafelzeil met marktklemmen uitkomst ………. dat worden volgend jaar twee nieuwe luifels uit waarschijnlijk botenzeil wat ik ook besteld had voor mijn tuinmatrassen… goed stevig en waterdicht maar niet 100% katoen ; dat gaat wel een graadje of wat schelen .                                                                                              Dit jaar ziet toch niemand de reparatie en schat mag zijn spaarvarken legen .

columns MARIE-MIAUW de kat van schat

Plotseling ben ik weer met mijn neus op het feit gedrukt waarom ik geen kat in huis wilde hebben hoewel het slinkse beest intussen bezit heeft genomen van nagenoeg de hele niet al te grote boshut.   De slaapkamer is een NO-GO  en hoewel ze daar keer op keer probeert binnen te dringen weet ze dat heel goed…..al is het alleen maar door het feit dat ik haar zeer vals aankijk wanneer ze daar een pootje binnen zet .       Nu het al weken schitterend weer is komt ze steeds minder vaak binnen , het is uiteindelijk een bos en berg kat die bij ons denkt te domesticeren wat dankzij mijn schat bijzonder goed is gelukt .

Ik tolereer haar , al was het alleen maar omdat ze mijn schat gelukkig maakt en wanneer ze binnen is dicht bij hem in de buurt ligt . Overigens slaapt ze s’nachts in de schuur of op het logeerkamer terras in haar reiswieg .                                                                                                                                                                           Nu wil het toeval dat onze inloopkast pal naast de computerhoek van schat ligt en in plaats van een deur [ past niet ] sluit met een Tartan gordijn .

Diverse keren afgelopen winter was Marie- Miauw enkele uren zoek wat maakte dat haar ongeruste baas de hele omgeving afzocht , om haar terug te vinden achter zijn wollen truien in de inloopkast waarin alleen zijn fatsoenlijke kleding samen met die van mij [ die zijn allemaal fatsoenlijk ] Werkkleding ligt in de badkamerkast en jogging in een lade in de slaapkamer . Die inloopkast dus werd haar favoriete siesta plek zo tussen 4 en 8 in de namiddag na de gezamenlijke wandeling van het drietal en het bakje felix uit blik dat daarna de beloning is.

Totdat mijn schat gisteren op zoek naar een deftige Polo tevoorschijn kwam met een kledingstuk dat werkelijk grijs zag van de haren…..al die tijd had hij mij voorgehouden dat zijn kat als zijnde buiten-kat niet verhaart.                      Onterecht zo bleek al snel… alle 8 truien die hij bezit waaronder 6 donkerblauwe zijn dusdanig aangetast door kattenharen dat ik die er met geen mogelijkheid meer afgeborsteld kreeg ; dat mocht hij zelf doen met duck-tape wat heel aardig heeft gewerkt en bovenal….. zonder morren….

Daarna moesten 4 zuiver wollen truien op de hand en de andere 4 in de machine worden gewassen . Vanmiddag verpak ik ze allemaal in luchtdicht plastic met een zeepje erbij . …. mijn truien liggen zo strak tussen de legplanken dat ze daar niet tussen kan……en na de lock-down komt er een vouwdeur ook al vind ik die spuuglelijk… het gordijn blijft er gewoon voor hangen.

blog met recept OLIJFBLAD-THEE

Ooit heb ik eens iets opgevangen over thee van Olijfblad en toen direct een boom geplunderd , de blaadjes gedroogd en in een weckpot gedaan waarna het hele gebeuren in de vergetelheid raakte totdat mij gisteren een zeer geestige column onder ogen kwam . geschreven door Peter Hagtenius en geplaatst in KIJK ZUID FRANKRIJK , een sublieme site voor Pacaland = de 6 departementen van Zuid- Oost Frankrijk .                                                                        Deze column ging om kort te gaan over een werkman die een glas Rosé en een kop Olijfblad thee op tafel had staan en zonder na te denken tijdens een telefoongesprek Rosé bij de thee kieperde waarna een volgens hem godendrank was geboren die hij in de markt wilde zetten.                                    Gezien het feit dat ik vooral op het gebied van Godendranken een zekere reputatie geniet en zeker alles uitprobeer ging ik gisteren meteen aan de slag , de weckpot staat hier zoals alle weckpotten met voorraad , onder handbereik maar de hoeveelheden gingen op de gok omdat ik absoluut geen thee lust en ook helemaal geen verstand van thee zetten heb .

Een stuk of 12 blaadjes op een beker leek me vrij aardig , dat er kokend water op moet is me bekend en een elektrisch waterkokertje in jaren 90 geel staat ook nog ergens in een kastje want daarin werden tijdens het kamperen de eieren gekookt . Tijd voor het apero dus een glaasje Rosé klaar gezet en het experiment begon .

Het resultaat was ietwat bitter en daarom heb ik het drankje opgeleukt met een lepeltje honing ; daarmee werd het al beter doch 100% tevreden was ik nog niet met het half om half mengsel .

Vandaag herkansing met tip van mijn vriendin Renee… slechts een scheut olijfblad thee in de Rosé , wel van het restje thee van gisteren wat ik uit zuinigheid voor dat doel op het aanrecht had laten staan , met aanzienlijk smakelijker resultaat …. lekker zelfs al kan ik nog steeds niet van een Godendrank spreken omdat daarvoor nog iets essentieels mist al weet ik nog niet wat.                                                                                                                                   Naar aanleiding van dit hele experiment besloot ik om even te googelen op olijfblad-thee met opmerkelijke uitkomst : het is werkelijk bevorderlijk voor de bestrijding van alle denkbare kwalen en werd 3000 jaar geleden al medicinaal toegepast en daar houd ik van… gezond blijven met alles wat de natuur ons biedt net als mijn Oma en vele generaties voor haar die nog uit Sardinie kwamen waar alle mensen 100 worden ; het beste bewijs dat Oma’s het altijd bij het rechte eind hebben.

Nu heb ik in een gezellige theepot olijf-thee gezet waarvan mijn schat [ die het nog harder nodig heeft] en ik elke dag een paar kopjes gaan drinken .

2 eetl Olijfblad met 1 Kruidnagel , 1 tipje Kaneel , piepklein stukje Gember en een thel. Honing overgieten met kokend water en een minuut of 10 laten trekken .     Door een zeefje in een mok gieten . Het smaakt niet eens zo vies als echte thee en alle pillen , die we toch al niet innamen , kunnen de deur uit …. Helpt tegen Hoge Bloeddruk   , te hoog Cholesterol , lichte Diabetes , ondersteuning bij chemo- medicijnen en nog vele andere kwalen …. en…. baat het niet… schaden zal het ook niet .

columns MIAUW MARIE

Schat heeft een dievegge in huis gehaald ook al blijft hij bij hoog en laag beweren dat zijn lieveling zulke dingen niet doet .                                              Intussen heeft ze al een naamsverandering ondergaan zodat ze nu officieel tot dochter is gepromoveerd en daarbij horen verregaande privileges zoals haar dagelijkse siesta van 5 tot 8 ongeveer in de inloopkast , maar wel bovenop zijn stapel wintertruien die hij overigens nooit draagt .

                                                                              Rond 8 uur komt ze tot leven door zich in de armen van schat te vleien en samen TV te kijken ; ik heb me er al bij neergelegd ,  zoveel charme kan ik niet meer opbrengen…. ik ben nl. met pensioen.                                                      Gisterenavond zat ik in de keuken grote Gamba’s van hun schil te ontdoen teneinde die vandaag te kunnen gebruiken voor een zalige pasta… we blijven lekker eten want dat is alles wat we behalve mooi weer hebben .

                                                                  Miauw Marie kwam af en toe met meer dan grote interesse naar mij kijken al was dat zeer zeker vanwege de geur en niet voor mij… ik word gedoogd maar ze keurt me geen blik waardig.                                                                                   Uiteraard , zuunig als ik ben , heb ik daarna de schillen met een sjalot , een tomaat en wat saffraan aangezet met olijfolie , dan water toegevoegd om een fond te trekken en zo de pastaschotel extra luister bij te zetten

Schat kwam al twee keer klagen in de keuken vanwege de stank ook al dacht zijn lieveling daar anders over . Maar….. om hem een plezier te doen heb ik het pannetje met het deksel er stevig opgedrukt op de tafel van het keukenterras gezet om af te koelen , en dat had ik nu net niet moeten doen.

Hoewel mijn boodschappen al dagen op een tafel onder een boom virusvrij liggen te waaien heb ik daar na 3 dagen nog geen braak-spoor gezien doch vanochtend om half 8 maar liefst werd ik wreed uit mijn slaap gestoord , schat trok met veel kabaal de gordijnen open en riep : WEET JE WAT ER IS GEBEURD !!!!!!!   Ik voelde direct nattigheid….. de pan op de grond  , de schillen overal verspreid en de koppen uiteraard opgevreten ; we hadden niets gehoord vannacht ……

                                                                                                Die slome James is hier slechts als pluizige decoratie en waakt voor geen meter in tegenstelling tot vier voorgaande fox-terriers en ook Marie die nog steeds in de schuur slaapt heb ik niet gehoord terwijl ze toch geregeld met veel geluid s’nachts andere katten wegjaagt .                                                                Conclusie van het hardvochtige vrouwtje : Jouw kat heeft dat gedaan…. wat leidde tot grote verontwaardiging .  Miauw doet zoiets niet… ze pakt nooit iets van het aanrecht [ logisch als ik alles bedek ] en bovendien kan ze die pan niet van de tafel schuiven . NOU IK DACHT VAN WEL…. een klein pannetje met slechts een bodempje fond en schilletjes , wanneer het een ander beest geweest was had ik zeker James wel gehoord omdat die op een meter afstand achter de tuindeuren slaapt , of Marie die geen ander beest in haar tuin duldt.    MIAUW MARIE IS EEN DIEVEGGE. Ze vertoont ontwijkend gedrag vanochtend en likt zich meer dan overdreven op plekjes waar ze bijna niet bij kan .

columns C’EST LE TON QUI FAIT LA MUSIQUE

Mijn volgers weten ongetwijfeld al dat ik voor de tweede maal een zeer onaangepaste achterbuurvrouw heb . Deze keer in feite nog lastiger want ze woont er a l’année zoals wij dat hier noemen en het vorige stel , meer type Petit Bourgeois verbleven hier slechts sporadisch .

Deze mevrouw woonde al vele jaren op ons park in een soort tuinhuisje achter een chalet van iemand anders , en in dat tuinhuisje dus, met een alcoholische echtgenoot die daaraan ook is overleden wat ik niemand toewens. Verder nog 2 zonen en een dochter en dat alles op 27 vierkante meter; je zou er van aan de drank raken ,  roken en blowen wat het hele spul ook doet , daarover heb ik het in eerdere blogs al gehad .

Plots kwam ze in iets betere doen al was de aanleiding ook weer zoiets wat ik mijn ergste vijand niet toewens.  In het hospitaal raakte ze besmet met HIV door een onnauwkeurige bloedtransfusie waarvoor ze naar ik mag aannemen een som aan smartengeld heeft kunnen incasseren zodat deze mevrouw , aanvankelijk de werkster van het park , zich plots kon veroorloven niet meer te werken , het kleine chalet achter ons perceel te kopen en zich daarbij nog een Touran kon aanschaffen evenals een verhuur caravan op de naastgelegen camping .

Helaas reed ze de Touran niet lang daarna totall loss en er kwam een Polo voor in de plaats…. ook met dat kleine wagentje kan ze niet rijden en al helemaal niet achteruit de heuvel af wat noodzakelijk is ; ze heeft geen ruimte om te draaien en vermoedelijk zou ze dat ook niet kunnen.                 Tot 2 x toe heeft ze mijn BMWtje al geschampt waarvan 1 x met sorry en de 2 e keer hebben we het niet gehoord… maar een troost flesje wijn zat er niet in laat staan een gesprek over de schade.. schat heeft het zelf bijgewerkt .   Als een van onze auto’s of die van verplegers danwel vrienden niet naar haar wens geparkeerd staat , al is het maar om iets in te laden of wat dan ook voor enkele minuten , komt ze met veel bombarie verhaal halen waarbij ze de overlast door haar eigen huishouden even vergeet .

Uiteraard had de Hasj geur waardoor ik vorige zomer menigmaal boven de pot heb gehangen niets met haar gezin te maken….. de twee voortdurend keffende Paris Hilton hondjes met diamanten halsbandjes gedoog ik maar , die beestje hebben er ook niet om gevraagd om bij haar te wonen en ik blijf dierenvriend . Wie er verder nog wel in haar optrekje van 35 vierkante meter wonen zijn behalve mevrouw ook haar zoon die de hele dag op bed ligt in dezelfde woonkamer waarin ook haar twijfelaar staat die ze af en toe deelt met een internet verkering , is er ook nog een nicht dwz een homosexuele ober als kostganger want de aanzienlijke jaarlijkse parklasten had ze kennelijk over het hoofd gezien bij de koop.   Deze overigens keurig uitziende vijftiger veroorzaakt op zijn manier ook weer last maar gelukkig niet aan ons ; wij grenzen niet direct aan zijn woon/slaapkamertje . Vlgs een andere buuf paft hij al in de vroege ochtend en maakt daarbij ook alle ongepaste ochtendgeluiden , soms vergezeld van geur , die heel veel kerels maken maar aanmerkelijk hinderlijker zijn als de veroorzaker de jouwe niet is.                                                                                                                                                Alles bij elkaar denk ik dat ze niet goed met de quarantaine kan omgaan dus dat kan nog wat worden als die de hele zomer gaat duren….

Vanmiddag waren de rapen echt gaar…. dat mens had het grove lef om om 10 minuten over 12 over ons hek  te komen krijsen dat mijn schat moest ophouden met de bladblazer want het was lunchtijd…. nou … daar heeft ze een punt maar op een fatsoenlijke manier was net iets prettiger geweest wetende dat onze vrijgezelle buurman aan de voorzijde al dagen aan het slijpen en zagen is , maar daarvan durft ze niets te zeggen .

Nu heeft ze mijn schat maar ook mij in het harnas gejaagd en de eerste de beste keer dat ik hasj ruik bel ik stante pede de politie , ik heb geen zin meer in soebatten en ga zeker niet over haar hek krijsen ook al heb ik wel onomwonden gezegd dat ze de boom in kan….

blog met recept WANDELENDE TIJDBOM

WANDELENDE TIJDBOM

De cardioloog was niet content , maar ik neem zijn woorden altijd met een korreltje zout , het is nl. een drama queen…..
Zo een van Ohohoho madame Rozanthalaire vous etes une bombe en retardement… waarna een scala aan doem en verdommenis over mij wordt uitgestort van het voedsel wat ik niet meer mag eten en ik kan jullie vertellen dat ik me morgen nog ophang aan de hoogste boom hier in het bos wanneer ik verplicht wordt zijn wijze raad op te volgen gezien het overduidelijke bewijs dat je van zijn levensstijl in geen geval knapper of aantrekkelijker wordt. De man , of grote jongen , is graatmager en kaal bovendien draagt hij een zilveren armbandje met naam [ hopelijk de zijne] en rijdt hij een kinderachtig cabrioletje wat normaal bezet wordt door jonge dames . Zo wil ik niet worden…. ik mocht in feite enkel nog peulvruchten , vlees en vis van grill of plancha ; in papilliotte is ook goed … en dat was het eigenlijk wel zo’n beetje… schrik niet : GEEN Olijfolie… mij is altijd verteld dat dat juist heel gezond is… GEEN melkproducten… daar houd ik toch al niet van maar mijn bek viel open toen hij doodleuk zei dat daaronder ook kaas valt… zelfs geitenkaas waaraan ik altijd grote gezondheidskwaliteiten heb toegedicht… boter en creme fraiche …. dat wist ik eigenlijk wel , maar af en toe onvermijdelijk. Charcuterie of eieren .. nee dus… op mijn vraag of ik dan Nutella op mijn brood moest smeren kwam hij met de optie om het onbijt maar over te slaan… die man praat me of anorexia aan of regelrecht het graf in… ik hoef niet af te vallen . Maarrrrrrr de twijfel is toch enigszins gezaaid en mijn besluit staat vast : iets beter opletten en de raad van mijn veel mildere infirmiere opvolgen …. dus nu om de andere dag een eitje ipv elke dag , Wel geitenkaas , dat is gezond… gisteren een eendenborst gegrild

en daarvan hebben we 2 middagen gegeten met ratatouille…

dat lijkt me gezond… gisterenavond Pastrami en vanavond als verwennerij haring …

want 2 a 3 x in de week vette vis is goed… dus ik luister wel , doch met een half oor , en morgen gewoon weer wortelstamp met hachee lievelingskostje van mijn schat , die is al jaren een wandelende tijdbom en leeft ook nog steeds….: Tot slot : Mijn infirmiere heeft me aangeraden 1 x per week een theelepeltje Poudre de Riz rose te nemen , hetgeen het cholesterol sterk doet verlagen en over mijn nogal sterk schommelende bloeddruk repte hij geen woord…. komt u over een jaar maar terug , waaruit ik concludeer dat het allemaal zo’n vaart niet loopt .
Kom niet aan mijn eten want dat is het enige plezier wat ik heb .

columns DAME AGÉE OP HET VLIEGVELD

Ik heb een gruwelijke hekel aan vliegen en dat heeft weinig te maken met vliegangst maar meer specifiek met de stress die eromheen hangt.             Een  vliegveld met verbinding naar mijn Nederlandse bestemming ligt in beide gevallen anderhalf uur rijden van onze woning en gezien het feit dat ook weer in beide gevallen de eerste 35 km drukke bochtige wegen naar de autobaan voeren , naar al even drukke steden dien ik om mijn vliegtuig ruim te kunnen halen een halve dag uit te trekken alleen al om zonder al teveel stress de aansluiting te halen . Het gevolg is een aankomst op de vlieghaven zeer ruim voor het tijdstip van vertrek ; maar men kan het risico nu eenmaal niet nemen…on ne sais jamais…

Geluncht in een aanpalend steakhouse zat ik al met al nog ruim een uur te vroeg in de vertrekhal …. en wat doe je dan ???  Juist… de taxfree shop onveilig maken . Direct bij de entree viel mijn oog al op een boek wat al een poos op mijn aanschaf lijstje stond … Sapiens , dat zou ik wel kunnen aanschaffen want de controle was immers al achter de rug .                                In mijn super voordeel tasje van 20x25x45 past precies een paar schoenen , iphone , beurs , paspoort en nog zo wat klein spul  . Kleding doe ik uit principe 2 sets over elkaar aan omdat ik dan bij lange na nog niet het gewicht heb van een stevige vent , ik dan geen koffer hoef in te checken en voor 9,90 e enkele reis vlieg . Vliegschaamte ??? Nee hoor , want dat vliegtuig zou zonder mij ook vliegen. Terug check ik wel een koffer in voor mijn aankopen ; deze koffer koop ik voor 1 of 2 euro bij de kringloop , eenmaal thuis zet ik die buiten de poort [ leeg uiteraard ] waar hij binnen enkele minuten weg is.

Enfin.. nog steeds in de taxfree-shop kocht ik meteen deel 2 ook nog maar en een flesje water . Geinstalleerd in de wachtruimte vulde ik mijn tijd met lezen , telefoneren en slokjes water drinken , dat doe ik tot voor de laatste keer door de intercom schalt dat er op moet worden geschoten , ik ben nl geen kuddedier . Rommeltjes bij elkaar zoeken , snel in de plastic draagtas stoppen , boarding pas en paspoort klaar houden , flesje in de vuilbak en met de tasjes slepend over de grond want mijn lichaam draagt slechts max 2 kg richting desk . Jullie voelen hem al aankomen…. boarding pas zoek… tasjes onder de hoede van de deskmedewerkster achtergelaten en terug naar de vuilnisbak., met wandelstok en in a hurry… niet te vinden… op de knieen op de grond de tasjes na speuren… weer niets te vinden… de stress kwam op… doch de stewardess aan de balie zei dat ik  gewoon door moest lopen en het probleem uitleggen bij de volgende controle want ik had ingecheckt , mijn paspoort en ik stond geregistreerd waarna een nieuwe geprint zou worden.

Daar was ik toch niet gerust op en verzocht de dame om even te bellen naar haar collega’s  aan de volgende desk , makkelijk omdat Ryanair alle handelingen  met eigen personeel verricht . Gezien mijn verhoogd stressgehalte , de zichtbare kromme rug , de invalidenkaart die ik nonchalant uit mijn tas liet vallen [ stille hint ] en wandelstok werd aan mijn wens voldaan  :  J’ai ici devant moi une dame agée avec une canne , elle a perdu ses papiers… eigenlijk was ik zwaar beledigd maar voor het goede doel glimlachte ik vriendelijk toen de stewardess me in de arm nam , onderweg nog een “dame avec canne ” oppikte  en ons linea recta naar het vliegtuig bracht… elk nadeel heeft zo zijn voordeel het is geen misbruik maken maar dankbaar gebruik… en ach , dan neem je dat “dame agée “maar op de koop toe.

Doodvermoeid al voor de reis nog maar was begonnen . Voorlopig weer even schoon genoeg van vliegen . Maar alle lof voor Ryanair ; iedereen klaagt erover , vermoedelijk ben ik de enige tevreden klant . Ik word sowieso altijd de trap op geholpen en mijn tas overgenomen , en dat voor een paar tientjes…..

columns ALLE SLECHTE DINGEN IN DRIEEN

Vandaag blijf ik thuis en bij voorkeur in mijn stoel ; als die niet breekt natuurlijk….. ik zal het even uitleggen : om een of andere duistere reden overkomen mij altijd ernstige ongelukken op dezelfde dag.
Vandaag 19 jaar geleden werd ik aangereden met als gevolg een hersenkneuzing en gebroken voet ; ik heb nooit meer kunnen werken omdat ik mijn hersens nodig had in mijn job.


Vandaag 18 jaar geleden zat de hele bekleding van mijn cabrioletje vol haren van de processierups  [ had onder de bomen gestaan ] weken en weken niet geslapen van de jeuk en mijn hele huid kapot gekrabt.                              Vandaag 5 jaar geleden brak ik 9 ruggenwervels in een keer ; nooit zoveel pijn gehad , zat twee maanden  dag en nacht in een stoel en sliep met mijn hoofd op tafel totdat er na een half jaar in een speciaal bed kwam .. 17 cm gekrompen en blijvend  , in zekere mate ,  gehandicapt…. maar we leven nog al dacht ik toen dat het einde genaderd was…
In de jaren negentig heb ik in één keer 3 ribben en 2 x een wervel gebroken Op 24 december steeds met tussenpozen en tussen 1971 en 1990 eveneens 3 x mijn brug met kronen gebroken op Oudjaarsavond …                               Volgens mij kan dat geen toeval zijn…. het is te bizar…. dus zit ik nu op een stoel onder de tonnelle en wacht wat er gaat gebeuren… stoel die doorzakt ? … Helicopter in de tuin ?….want we wonen onder de aanvliegroute…               of de tonnelle op mijn kop ?        Voor de zekerheid doet mijn schat vandaag de boodschappen en ik heb geen keukendienst…en verder duimen dat alles goed gaat .

columns AIRFRANCE

Als Air France eens een keer niet staakt is het een geweldige maatschappij ; althans dat vonden wij een jaar of 10 geleden toen we op familiebezoek gingen in Californie..middels een roadtrip over highway nr 1 .

De dochter van een vriendin die toen nog bij een reisbureau werkte was een ster in het boeken van vakanties en tickets en had ons aan een vlucht naar L.A. geholpen met een terugvlucht vanaf Seattle voor de luttele som van 1020 euro voor 2 personen met Air France.

We namen de TGV naar Parijs en omdat onze vakantie vlak na het Joods Nieuwjaar viel stapten in Lyon hele families orthodoxe gelovigen in met grote hoedendozen en veel valiezen , ook zij gingen naar Charles de Gaulle .  Na het inchecken aangekomen bij de gates die nog lang niet open waren maar ook toen al uiterst streng bewaakt , bevonden wij ons tot onze verbazing weer in het gezelschap van de families die in Lyon waren ingestapt en we kwamen ogen en oren tekort bij het schouwspel wat zich voor onze ogen afspeelde .

3 Oma’s die keurig door grondpersoneel in rolstoel naar boven waren gebracht bleken plots nog beter ter been dan ik en in staat om zonder hulp van wandelstok de halve taxfree shop leeg te kopen waarna ze weer keurig in hun respectieve rolstoelen plaatsnamen.                                                                 Het boarden kon beginnen en ik , geen echte held op het gebied van  vliegen , was ervan overtuigd dat we toch haast geen veiliger vlucht hadden kunnen krijgen…… en dat werd bewaarheid : Het hele gezelschap inclusief mijn schat en ik werden naar een zwaar bewaakte bus geleid die in convoi na zo’n 20 minuten  rijden onder de autobaan door naar het oude vliegveld werd gebracht door beveiligde hekken waar alleen El-Al vliegtuigen stonden en een kist van Air France… die bestemd was voor ons  gezelschap inclusief wij twee , en bij lange na niet vol… Wij waren uiterst verwonderd en de verwondering werd alleen maar groter gezien de luxe die ons ten deel viel terwijl we toch een heel goedkoop ticket hadden .

In het kort :  Na het opstijgen Champagne a gogo .    Daarna kwam de menukaart en konden we kiezen uit 2 uiteraard kosjere maaltijden… niks mis mee .   Erg lekker en keus uit Rode of Witte Wijn .                                             Haagendasz ijs toe  , vanzelfsprekend koffie en a volonté Cognac – Grand Marnier of wat dan ook .                                                                                                            Daarna een dutje … en de rest van de dag lazen de stewardessen ons de wensen uit de ogen…    Coca-Cola , Wijn , Bier , Cognac … ja roept u maar        Heel onnozel zei ik al eens tegen mijn schat dat Air France toch wel de hemel op aarde was en ik alleen nog maar bij hen zou boeken in de toekomst Echter later hoorde ik van de zoon van mijn vriendin die gezagvoerder is bij deze maatschappij dat dit helemaal niet de normale gang van zaken is in de toeristen klasse.

We hebben ons altijd afgevraagd waarom wij bij deze uitzonderlijke vlucht terecht zijn gekomen aangezien ze niet lukraak iedereen bij een dergelijk gezelschap kunnen plaatsen , het vliegtuig lang niet vol was en de behandeling meer dan onberispelijk…                                                                      Twee mogelijkheden…. schat was voorheen bij de Luchtmacht en van onbesproken gedrag…. of mijn Joodse achternaam heeft een rol gespeeld… maar zo luxe hebben we nooit meer gevlogen… ook niet terug naar Parijs een maand later .