columns / serie / MIAUW 11

MARIE MIAUW
Ze heeft het weer voor elkaar , de kat van schat , of meer specifiek de schat van kat . Kat heeft namelijk personeel en zij maakt de dienst uit hier in huis en tuin .
Vanochtend heeft het geregend en schat heeft de kussens van de deckchairs onder de tonnelle in veiligheid gebracht , doch toen na de middag de zon doorkwam en het tijd was voor siesta had de onderdaan van zijn kat zich in de deckchair gevlijd ; maar niet voor lang want Marie Miauw stond op haar achterste poten in de houten ligstoel , zonder kussen , luid te miauwen…. miauw miauw miauw …… totdat haar nederige dienaar opstond en ook voor de poezenprinses een kussen in de stoel drapeerde ; daarna was het okay . Het tweetal heeft de hele middag geslapen .

columns KLEIN HUISHOUDELIJK LEED

 

KLEIN HUISHOUDELIJK LEED We aten vanmiddag frietjes , die worden door schat gebakken in de schuur , daarna naar een aanpalend dorp om de brillen op te halen ; eindelijk goed zicht al is het nog wat onwennig . Van die boodschap teruggekeerd teruggekeerd moest hij de was [ poetslappen en dergelijke want Fee is geweest ] ophangen naast de schuur. Schat dacht maar meteen de afgekoelde friteuse op te ruimen , doch helaas ……. hij had alleen het mandje vast met gevolg dat de hele vloer vol frietvet ligt en het apparaat compleet misvormd . Echter : dit relaas heeft nog een staartje …. ik lag even te rusten maar met frietlucht alom was dat snel afgelopen . Penetrante lucht door de openstaande deuren , binnen in de woonkamer en eveneens toen ik schat passeerde die wielrennen zat te kijken . En jawel : zijn schoenen , sokken en pijpen van de joggingbroek waren nog kledder van de frietolie . Direct alles in de wasmachine gestopt , ja ook de schoenen , en mijn lieverd bloedlink omdat hij zich helemaal schoon moest kuisen en omkleden terwijl de wielrenners op hun einddoel af stevenden .

columns / serie / MIAUW deel 10

SCHAT VAN DE KAT.
Het is hier momenteel niet de KAT VAN SCHAT maar meer andersom. Marie-Miauw is woedend op haar baas. Ze keurt hem geen blik meer waardig en gaat hem briesend uit de weg terwijl schat zich in allerlei bochten wringt om in haar gunst te komen wat intussen al tot echtelijke twist heeft geleid .
Om duidelijk te zijn : Elke middag wordt hier gezonnebaad , de stretcher van schat staat tegen de kist met tuinkussens waarvan de klep blijft openstaan voor het luchten . Marie nestelt zich als een vorstin op of tussen de tuinkussens zodat ze naast haar meester kan spinnen.
Echter , vanwege de staaroperatie lag ik niet in de zon , maar was op bed in slaap gevallen niet wetende dat het zonne-uurtje afgelopen was , het matrasje door schat in de kast gedeponeerd en de klep dicht .
Tegen zessen , het bakje met koninklijk vleeshapje was nog altijd rijk gevuld , had Marie zich nog niet gemeld , het heel is mooi weer voor haar om op pad te gaan , daarom ontbrak elk spoor .
Schat wordt nu niet direct geplaagd door kennis der dieren dus behandelt hij poes en hond gelijkwaardig wat in dit geval betekent : elke 5 minuten gewapper en ge-klapper met de keukendeur : Poes poes poes , miauw miauw miauw , maar alles wat er kwam was teveel frisse lucht en geen Marie.
Het mag hier overdag de 20′ wel raken doch wanneer de zon achter de bomen is wordt het aardig fris en laat ik nu toevallig op dat uur tv kijken in de keuken , journaal en daarna mijn guilty pleasure Boulevard.
Hoorntjes dol werd ik van de koude luchtstromen .
Op mijn vraag of poes misschien nog in de kist zat zoals verleden jaar in de handdoekenkast , werd schat wakker; inderdaad…… Marie sprong uit de nu geopende kist , brieste wat en schoot nijdig de tuin in , haar baas in opperste verbazing achterlatend ; die dacht dat zijn kat hem dankbaar in de armen zou springen .
Niets van dat al .
En daarmee begon ook de echtelijke twist aangezien ik hem duidelijk probeerde te maken dat een kat geen hond is en ze zwaar beledigd zou zijn , wat er bij hem niet in wilde.
Gevolg : een uur lang werkelijk elke 5 minuten wapper de klapper met de keukendeur , het werd met de minuut frisser , de kachel ging aan , daarna de heater en vervolgens de lange ochtendjas over de kleren , want ALLES voor zijn Marie die uiteraard geen gehoor gaf aan de lokroepen van schat .
Boos was kat maar ik was nog bozer , de stemming was evenals de temperatuur intussen flink gedaald en poes in geen velden of wegen .
Teneinde de impasse te doorbreken [ eten wilde schat ook al niet meer ] stelde ik voor om met de hond te gaan lopen aangezien Marie dan altijd meeloopt , en jawel!!!!!!!
Truc gelukt , Marie kwam uit de bosjes , liep mee en daarna moeiteloos mee naar binnen waar ze deze keer nog niet bij haar nederige onderdaan op schoot is gesprongen maar lekker in een stoel ligt te likken en spinnen .
Eind goed al goed en een kat is geen hond waarom is het nu toch moeilijker een echtgenoot op te voeden dan twee zoons en een broertje ?
Roept u maar….. al weet ik het antwoord wel : hij was al door iemand anders opgevoed met minder succes dan de door mijn gehanteerde methodes.
Kan een afbeelding zijn van kat en tekst

columns MET VOLLE KOST

VROEGER : MET VOLLE KOST.
Ons dienstmeisje , prinses Diana .
Vroeger bestond het fenomeen “dienstmeisje” , een jong meisje gewoonlijk om te assisteren in het huishouden .
Voor de duidelijkheid : Geen huishoudster die de complete huishouding runde en ook geen werkster , die kwam gewoonlijk eens per week voor het grove werk , de ramen en de buitenboel .
Het dienstmeisje nam moeder allerlei dagelijkse werkjes uit handen en als er kleine kinderen waren zorgde ze daar ook voor .
Met de wijsheid van nu een nederig baantje maar dat was het eigenlijk niet omdat ze lid van de familie was .
Ik spreek nu wel over zo’n 60 a 70 jaar geleden ; een tijd waarin de verhoudingen in een heel ander licht werden bezien .
Ook wij hadden altijd zo’n meisje , meestal tot ze trouwde en dan kwam er via haar wel weer een ander , zusje , nichtje of wie dan ook .
Ons Annie had het aangelegd met een getrouwde tekenaar dus die twee werden beide ontslagen en via Corry van het grove werk kwam haar schoonvader met de jongste dochter uit een gezin van 17 ; het spreekt voor zich dat de moeder dit niet had overleefd dus de boer was weduwnaar.
Ik vergeet nooit de dag dat die boer van het gehucht in de buurt zijn dochter kwam presenteren , het meisje was ongeveer zo oud als ik , een jaar of 13 .
Hij stak van wal :
Roosenthaler , di is ons Tonny , onze jongste . Al mijn dochters werken op ut fabriek , moar doar is ons Tonny te fijn vor . Ge kunt dr hebben [ ja hebben !] vur ut zelfde geld as ons Ciska verdient int fabriek , mer wel mee volle kost en 27 gulden in de maand .
Tonny die achteraf een spitting image was van prinses Diana , zodat ik Lady Di nooit meer als een prinses kon zien , keek hoopvol want “dienen” in zo’n ongeorganiseerd artistiek huishouden kon nooit erger zijn dan ut fabriek.
De deal werd gesloten en Tonny had een dienstje ; haar schoonzus bleef eens per week voor het grove werk .
Dat arme kind had geen leven en dat lag niet aan mijn ouders ; ze moest om 5 uur op , niets te eten of te drinken maar koeien melken [ want volle kost ] dan door weer en wind door het donkere bos om klokslag 7 bij ons aan te treden teneinde de tafel te dekken voor het ontbijt ; uiteraard at ze met ons mee aan tafel nadat ze ons uit bed had getrokken.
Eindelijk rust.
Het ontbijt duurde lang , er was architectenbureau aan huis , 3 tekenaars en een secretaresse dronken ook allemaal koffie voordat ze begonnen met hun werk en daarna ruimde Tonny vrolijk de boel op om aan haar klusjes te beginnen , de was , de bedden , stoffen , zuigen , badkamer, toilet , om half 11 weer koffie met het voltallig personeel en alle vertegenwoordigers , aannemers en onderaannemers die altijd op koffietijd binnen vielen ; ik vergeet nog haast de bakker , de postbode en de nieuwsgierige buurvrouw met hond als roddelend nieuwsblad.
Tonny deed vrolijk wat er verlangd werd , schonk koffie , ruimde op en deed haar werk .
Rond 12 uur was er weer eten [ volle kost nietwaar ] en ook het personeel at mee , de secretaresse ging naar huis.
Daarna weer afruimen en ja… afwassen , waarna verder met de klusjes zoals strijken , broertje voorlezen , tot wij , 3 grotere kinderen een voor een uit school thuiskwamen en zin hadden in een praatje [ mijn broertje was een kleutertje waarvoor ze ook de hele dag klaarstond ].
Half 4 theetijd met altijd veel koek , ook weer met het voltallig personeel en aanwaaiers . Tonny dronk en schonk thee , waste weer af , waarna ze alle voorbereidingen trof voor het avondmaal , groente schoonmaken , aardappels schillen etc. ; mijn moeder gaf aanwijzingen maar kookte altijd zelf totdat ze ziek werd en mijn zus of ik assisteerden bij het koken waar Tonny intussen aardig bedreven in was .
Eindelijk zat de dag er voor dat meiske bijna op en kreeg ze goed te eten
[ jaaaa volle kost ]
Dat tafelen nam nogal wat tijd in beslag bij ons , meestal tot na acht uur , dus hoefde ze s’ avonds niet meer op te ruimen of af te wassen ; dat moesten wij .
Mijn broer afruimen en later koffie zetten , mijn zus spoelen en afwassen en ik afdrogen en wegzetten .
Helaas zat mijn zus dan altijd met de Donald Duck op het toilet waar ze met geen stok vandaan te jagen was , dus jullie snappen dat mijn taak wat uitgebreid was.
Na 13 uur bij ons in huis en anderhalf uur koeien melken fietste dat kind haar kilometer weer terug naar de boerderij waar ze direct te bed ging omdat ze s’ ochtends weer moest melken.
Ze is tot haar huwelijk bij ons gebleven , dat hoeft geen uitleg denk ik….. het was zo gezellig bij ons thuis .

columns / serie / MIAUW deel 9

MIAUW LEERT PRATEN

In tegenstelling tot James die netjes blaft wanneer hij van buiten naar binnen wil heeft Marie-Miauw kuren. Ze zit buiten voor de keukendeur maar wanneer mijn schat haar wil binnenlaten schiet ze weer weg als een soort kat en muisspel omdat zij nu eenmaal bepaalt wat er gebeurt .

Voor alle duidelijkheid : een kattenluik is niet mogelijk aangezien wij alleen glazen tuindeuren hebben in elk vertrek ; wij voelen ons snel opgesloten en moeten een zijn met de natuur wat in dit geval niet slecht uitkomt omdat we beiden aan dit euvel lijden .

Poes zit dus door het raam te gluren , schat opent de deur , poes schiet weg en een golf van koude komt het huis binnen waarna het zeker een kwartier duurt voordat de temperatuur weer behaaglijk is. Dit herhaalt zich enkele malen voordat zijn prinses gelieft binnen te treden om zich in een van onze fauteuils te nestelen ; uiteraard telkens een andere .

Ik ben er onderhand zo klaar mee dat ik het besluit nam om haar te leren spreken : MIAUW , wat een kat hoort te zeggen , meer woorden verlang ik niet. Na een paar weken lukte het mij wonderwel om haar binnen te lokken door zelf MIAUW te zeggen met een soort van katten voice , waarna ze direct haar intrede deed.

Enkele dagen geleden had ze weer haar kuren en op dat moment heb ik mijn schat kunnen overhalen op dezelfde manier te handelen als ik en zijn prinses daarna een prijsbrokje te verstrekken.

De tactiek begint nu vruchten af te werpen , zij het op het verkeerde moment omdat poes een ingebouwde tijdklok heeft .  Vannacht uiteraard laat naar bed werd ik vanochtend tegen negenen wakker van een luid MIAUW  aan de slaapkamerdeur ; ze weet kennelijk ook nog waar ze zijn moet . Schat hoorde het niet eens doch ik heb hem wel uit de warme plodden gejaagd want uiteindelijk is ze de kat van schat .

Mijn hond James lag nog  heerlijk op een oor in het mandje in zijn chateau ; dat is onder een provencaalse armstoel .

columns GELUKKIGE FEESTDAGEN

GELUKKIGE FEESTDAGEN
Het kerstweekend is lekker rustig verlopen en zonder kleerscheuren al heb ik me wel verkeken op het werk wat ik nog heb gehad aan makkelijk koken ; de keuken opruimen is een groter karwei en nu schat met de poot omhoog zit was van zijn kant weinig hulp te verwachten zodat ik alsnog doodop ben.
Het begon ermee dat ons favoriete restaurant op 1 km beneden in de wijnvelden gesloten is en wel de hele winter wat nieuw is voor mij.                  Ik had al telefonisch een reservering gemaakt waarna ik ter elfder uren het bericht kreeg dat gebrek aan personeel het onmogelijk maakt goede service te geven en ook afhalen niet mogelijk deze feestweek.
GRRRRRR plan B trad in werking : gezien mijn tijdelijk slecht zicht en het been van schat leek het me geen optie verder weg te reserveren want een Kerstdis zonder wijn is als een boom zonder takken , bovendien een risico nu we tegenwoordig een frans rijbewijs met punten bezitten en dat zo willen houden .
Grand Frais op 3 km afstand bracht last minute uitkomst om lekkere happen in te slaan daar ik heel veel jaren geleden gezworen heb nooit meer te koken op mijn verjaardag noch kerstavond en tweede kerstdag .
Het werd de 24e Risotto met Limoen/Saffraan gelei , Rivierkreeftjes en Buratta. klaar in 30 minuten maar een uur opruimen en kookplaat kuisen. S avonds een zelfgemaakte Kreeftensoep die uit de vriezer kwam ;
want vorige week al gemaakt , een Worstenbrood gebakken ,
en lekkere hapjes bij de TV , maar weer tafel dekken in de kamer en op en neer lopen met spijs , drank en servies… de boel weer opruimen kuisen en koffie zetten en die machine moet altijd water of drapbak geleegd wanneer ik die gebruik.
Ook op deze wijze ging het eerste en tweede Kerstdag helaas .
Eerste Kerstdag mijn verjaardag : Langoustes a la nage ; die beesten waren weliswaar voorgekookt maar die nage en Kreeftensaus moet ik toch echt zelf maken , hiervoor gebruikte ik de rest van de soep .
S avonds weer hapjes ; Cocktail van de overgebleven Rivierkreeftjes en Boswachtersoep ;
tevoren in de vriezer gezet al moest het afstijlen nog wel gebeuren .
Tweede kerstdag : Coquilles St Jacques met Saffraansaus , Stoofprei en gekookte Aardappel waarmee ik zeer in het straatje van mijn schat fiets.
Toen mocht ik zonnebaden , het was heerlijk weer , al stond alles nog op tafel , aanrecht en kookplaat . Terwijl na vijven de zooi moest worden opgeruimd heb ik mijn Vélouté aux Escargots [ eveneens uit de vriezer ] alvast afgewerkt voor de avond , intussen Kruidenboter vervaardigd voor de rest van de slakken uit het veel te volle blik , de eenhaps-bakjes gevuld en vast in de oven gezet .
Samen met de toeski [ tout cequi reste ] van de hapjes werd dat het avondmaal bij de TV .
Toen was ik kei-kapot.
Vandaag kwam mijn Fee de Logis = Poetsvriendin dus vanmiddag werd het Erwtensoep , ja jullie raden het al , alweer uit de vriezer .Ik ben aan het eind van mijn latijn omdat ik niet stil blijf zitten wanneer de Fee het huis schoon tovert ; ik heb het interieur van de servieskast onder handen genomen en helaas geen zonnebad omdat het het overgrote deel van de dag miezerde.
Vastgeplakt aan de stoel ….. kennen jullie dat gevoel ? Als het eten niet op tafel komt vanavond eet ik niet al staan de voorbereidingen voor de Fritatta al klaar en wacht ik op een kabouter om er eieren in te roeren en ovenklaar te maken….Volgend jaar boek ik een compleet verzorgd verwenarrangement in plaats van een verjaarscadeau.
Voor de liefhebbers zijn alle recepten te vinden op mijn website
www.cabanondazur.com onder het hoofdstuk Kookboek – menu

columns HOOFDPRIJS EEN ASBAK

4 DECEMBER , EEN DAG OM TE ONTHOUDEN

Elk jaar werd op 4 december , de verjaardag van rector Bal , een grote spelletjes feestdag gevierd op ons lyceum .  Als eerstejaars brugsmurf in 1958 had ik me vol zelfvertrouwen opgegeven voor de scrabble wedstrijd wetende dat ik daar heel goed in was en nog steeds ben . De voor het overgrote deel gymnasiasten uit de laatste jaren keken met een meewarige blik naar mij als jonge rebelse puber met de vaste overtuiging die snotneus wel even in de pan te hakken.

Maar het voor hen ongelooflijke gebeurde , ik ging steeds door naar de volgende ronde totdat ik voor een 6 Gym leerling zat ; uiteraard in die tijd al haast een vrouw , en ik zegevierde glansrijk .

Dat was daar nog nooit vertoond , bij de prijsuitreiking werd ik door de rector op het podium gehesen en na een lovende toespraak kreeg ik mijn prijs overhandigd : EEN ASBAK  .

Met de wetenschap van nu een uiterst bedenkelijke gift waarvan ik nog jaren heb genoten als bakje voor mijn haarspeldjes want ik heb nog nooit van mijn leven gerookt .

Bij het 75 jarig bestaan van ons lyceum , 5 jaar geleden mochten we een anekdote insturen . Deze werd in verkorte vorm geplaatst in de jubileum uitgave waarin overigens nog een herinnering van mij werd geplaatst.

columns ZUIDFRANSE POETSVRIENDIN = FEE DE LOGIS

COLUMS ; TIS HIER NET FRANKRIJK
POETSVRIENDIN = FEE DE LOGIS IN ZUIDFRANKRIJK deel 3
Jullie als mijn trouwe volgers zullen onderhand wel denken dat ik een beetje sprookjes zit te vertellen , maar ik zweer het : er is geen woord van gelogen .
Nadat ik vorige week het servicebureau der huishoudhulpen een mail had gestuurd dat ik geen gebruik meer wenste te maken van hun diensten omdat mijn Fee de Logis haar ontslag had ingediend wegens valse aantijgingen van een klantenstel , kreeg ik nog vier mails van de responsable om het vooral nog met hen te proberen ,excuses en wat al niet meer , doch ik heb voet bij stuk gehouden en keurig mijn contract beeindigd.
Dat mijn Elodie bij mij blijft kuisen heb ik uiteraard verzwegen . Ik heb slechts vermeld dat ik nog liever mijn alcoholische Engelse hulp aan wilde houden dan hun onprofessionele behandeling afwachten .
ECHTER…. buiten mijn medeweten heeft de man eerst het mannenechtpaar opgezegd omdat wel duidelijk gebleken is dat dat tweetal de kluit belazerde . Daarna heeft hij gesmeekt aan mijn Elodie om toch terug te komen ; het was nu geregeld en men wilde Mme Roosenthaler niet verliezen als klant .
Jammer maar helaas …… haar keus is gemaakt en ze is niet gezwicht .
MAAR nu komt het mooiste van het verhaal wat ik jullie zeker niet wil onthouden :
Het@#$% mannenpaar , waarmee de hele miserie is begonnen , heeft zondag zelf naar de FEE DE LOGIS gebeld of ze nu wel voor hen wil blijven werken , maar dan zwart. Dat is toch wel the bloody limit en dat feest gaat uiteraard ook niet door .
Elodie houdt nog twee adressen aan , ik en mijn lieve buuf die haar alleen zomers nodig heeft .
Behalve de gratis conversatielessen die ik geniet tijdens het poetsen heeft ze vanochtend via de computer de hele inschrijvingsrataplan [ goed scrabble woord ] bij de URSSAF voor mij geregeld waardoor ik alweer een nieuw kunstje ken , ideaal voor de digibeet .
Via haar zus heeft ze een baan gevonden als cassiere waardoor ze pensioen opbouwt en kan profiteren van een gratis mutuelle . Ik kan me best plooien naar haar rooster , alle partijen die er recht op hebben zijn tevreden en de rest : HELAAS PINDAKAAS.

columns FEE DE LOGIS IN ZUID FRANKRIJK

Na 23 jaar Zuid Frankrijk ben ik echt wel wat gewend aan gewoontes die me wat vreemd over komen als noorderling . Waar wij als Nederlanders de naam hebben wat betreft gierigheid en creatief binnen harken van geld kunnen veel Fransen er ook wat van want ik lieg het niet….. de Var-Matin heeft er een onderzoek op losgelaten waarin onomwonden kwam vast te staan dat de Nederlander hier als de meest vrijgevige inwoner , tweede huis bezitter of toerist beschouwd kan worden . Met enige nadruk zeg ik erbij dat dit voor onze specifieke omgeving telt ; hier woont een absolute dwarsdoorsnede van de Franse bevolking  en weinig inheemsen daar de Var in vroeger tijden amper bewoond was maar met de komst van het toerisme arbeidsmigranten uit andere regio’s heeft aangetrokken.

Zo ook mijn nieuwe Fee de Logis , met haar ouders afkomstig uit Frans Vlaanderen wat garant staat voor een perfect arbeidsethos ;  beter is er niet te vinden want zo worden ze niet meer gemaakt en na 4 weken is ze zo eigen als echte vriendin die ons niet beschouwt als meneer en mevrouw maar als vrienden waar ze hulp biedt , en zo hoort het ook.

Daardoor komen er elke week verhalen los waarvan je de haren ten berge rijzen en aangezien ze in dienst is bij een service bedrijf voor huishoudelijke klussen heeft ze alles maar te slikken.  Zo zijn wij haar enige poetsadres waar ze een koffiepauze mag genieten en niet als voetveeg wordt beschouwd , ik geef een kleine bloemlezing uit de bonte verzameling van haar service-adressen :

Een kakmadam uit Parijs eist dat ze op de knieen de hele [ grote] villa stofzuigt met het pijpje zodat de hoeken zeker niet vergeten worden .

Dame twee met een demente moeder weet dat moeder het toch allemaal niet meer zo goed ziet en laat mijn Fee twee uur bij haarzelf werken wat haar baas ook gedoogt .

Dame drie waar gestreken moet worden geeft tevens de strijk van haar moeder en haar dochter ter behandeling .

Twee dagen per week werken van s’ ochtends 6 tot s’ avonds 7 bij een dokterspraktijk , voor openings- en na sluitingstijd , en gedurende de dag bij al die lastige types.

Maar nu komt het : 2 x per week bij een herenstel eveneens afkomstig uit Parijs die er een waar genoegen in schijnen te scheppen om dat arme kind als een slavin te behandelen , buiten werktijd te appen waar ze wel of niet aan denken moet , danwel over zaken die ze niet kunnen vinden zoals geld of creditcards , wat ze als een ultieme verdachtmaking beschouwt .  Zaterdag avond barstte de bom : de heer van de heren mailde de responsable van het bureau dat er een lek in de woonkamer was ontstaan doordat de hulp de badkamer kraan open had laten staan op vrijdagochtend , met foto van een kleine vochtplek als bewijs… ik heb m gezien . Wanneer die kraan anderhalve dag open had gestaan bij twee dusdanige control-freaks , was de waterschade beslist groter geweest ; Elodie vermoedt kwade opzet want de heren wensen schade vergoeding . De verantwoordelijke van  het service-bureau eiste dat onze Fee haar excuses zou aanbieden en de schade opgeven aan haar verzekering , waarna er iets brak in haar… Opgekropte frustratie en de wetenschap dat er ook andere werkgevers en clienten bestaan hebben haar doen besluiten om stante pede ontslag te nemen en verder te gaan als zzp-er =micro entreprise . Hiervan was ik vooralsnog onkundig.

Zondagmorgen werd ik verrast door een heus telefoontje van de responsable : Elodie heeft haar ontslag ingediend … ik was met stomheid geslagen maar ook weer niet want ik wist intussen wel van de gespannen verhouding al liet ik dat niet blijken . Woedend was ik op dat bureau , omdat ik ook al van dag had moeten ruilen ivm een dame die mijn woensdag wenste zodat mijn fee dan tegelijkertijd op haar kleuter kan passen ; jaja ze kienen het hier goed uit .

Meneer stelde direct een nieuwe poetshulp voor : ene niet gevaccineerde Louise die ik heb geweigerd . Maandag weer een telefoontje : een andere zou zich laten inenten , helaas , die hoef ik ook niet want voordat zij 2 x gevaxt is zijn we maanden verder . Ik besloot in overleg met schat eens even op het verhaal van Elodie te wachten ; ze kwam vanochtend , lood in de schoenen , tranen met tuiten en ik intussen ook . Zo beledigd over de valse aantijgingen en uitbuiting heeft ze besloten voor zichzelf te beginnen met medenemen van nog twee poets-adressen , dus kwam ze vragen of ze ook  bij ons mag blijven ; exact wat ik al met mijn schat besproken had : we houden Elodie de Fee de Logis , op dezelfde condities met cheques d’emploi .

Het contract met het bureau is opgezegd met als reden dat ik teleurgesteld ben in hun werkwijze : eerst een top- dame sturen , na twee weken de dag wisselen , bovendien de enige dag die me niet schikt ivm Kaffee-Klatsch , en weer twee weken later een andere juffrouw die niet gevaccineerd is… om met Gerard Joling te spreken : Ik heb er geen kracht meer voor na 9 hulpen in 20 jaar . Dat Elodie blijft heb ik niet vermeld omdat zij de baas heeft wijsgemaakt dat ze een totaal andere job gevonden heeft.

En nu wordt ik achtervolgd door mailtjes en telefoontjes van dat bureau om hen nog een kans te geven….

columns DE BEROEMDSTE INWOONSTER VAN ST TROPEZ.

Wie meent dat de vrouw die St Tropez op de kaart gezet heeft als Jetset oord voor de rijken der aarde ook zulk een leven leidt komt bedrogen uit .

Hulde aan een vrouw die onlangs 85 werd maar zichzelf is gebleven

zonder cosmetische grappen en grollen waarvan geen enkele vrouw jonger of mooier wordt ook al zien ze dat zelf meestal anders.

Voor haar geldt , net als voor mij overigens , dat een enkel  glaasje Champagne per dag , de huid mooi houdt en ouderdomskwalen achterwege.

Als bijna- buurvrouw van onze onlangs veel te jong overleden vriend met het poortje en de tomaten van 10 miljoen

[ zie mijn column ]

woont zij al sinds de jaren vijftig in eveneens twee vissershutten aan de baai achter het kerkhof .  Voor de duidelijkheid : De witte hutten zijn van BB , de okerkleurige van onze vriend zijn weduwe .

De exacte ligging houd ik privé omdat het “Sentier du Littoral”voor een ieder openstaat tot wandelen. Ze heeft al een muurtje laten optrekken tegen al te nieuwsgierige voorbijgangers , maar ja, het strand of wat daarvoor doorgaat is voor iedereen vrij toegankelijk .

 

Haar huisjes zijn knus , lekker ouderwets en dat wenst ze ook zo te houden . Voor haar geen leven  op  peperdure megalomane jachten zoals die waarop ze uitzicht heeft .

Haar vermogen besteedt ze aan geluk ; het geluk en de liefde van de dieren waarmee ze zich omringt ,

waarvoor ze ook een aanpalend kapelletje met veel grond heeft gekocht zodat haar beestjes vrij kunnen grazen , een Haras in Normandie voor nooddruftige paarden en verder aan liefdadige instellingen en protestacties waarbij het welzijn van dieren voorop staat . Ondanks haar ietwat en meestal door de pers zwaar overtrokken rechtse politieke ideeen wordt BB hier nog steeds op handen gedragen door de eveneens zeer rechtse plaatselijke bevolking , want : Ze is er een van ons en daar is men trots op .