columns CREATIEF OMGAAN MET DE WAARHEID

CREATIEF OMGAAN MET DE WAARHEID
Het was een gekkenhuis in St Tropez ; zaterdag marktdag dus aansluiten in de file waardoor we de benodigde 7 km in een uur hebben afgelegd , hoewel de tijd vliegt wanneer je weer voor twee maanden bij te kletsen hebt .
Parkeren met de gehandicaptenkaart is normaal geen probleem maar wel in dit Franse topseizoen met 3 vrije dagen en de andere dagen om te overbruggen , de zgn. PONT.
In het algemeen geldt in Frankrijk dat met zulk een kaart overal geparkeerd mag worden waar je niemand hindert en met deze regel wordt of ik kan beter zeggen werd in het verleden ruimhartig omgegaan zodat mijn vriendin en ik al diverse malen door de Police Municipal aan een buitengewoon aangenaam plekje zijn geholpen.
Maar wat ik niet wist is dat de gemeenten zelf hiertoe regels kunnen opstellen en ook aanpassen…..
Sinds jaar en dag hebben we een prettige en rustige spot bij de bushalte van het kerkhof waar hoogstzelden een bus komt en al helemaal niet op marktdagen daar een begrafenis in St Tropez op zulk een dag onbegonnen werk is.
De Mini met Nederlands kenteken werd geplaatst , kaart goed zichtbaar voor het raam , echter een hele horde achter ons aan dit doodlopend pad veronderstelde dat daar geparkeerd kon worden zodat in luttele seconden tientallen auto’s in de berm werden geplaatst. [ wij stiekem lachen ]
Er was geen markt… maar wel een expositie met veel kramen ecologisch voedsel en de bijbehorende producteurs .
Midden op het plein een afgebakend openlucht restaurant waar leerling-koks uit de tophotels met elkaar een strijd moesten aangaan onder toeziend oog van draaiende camera’s van een of andere TV zender; het was erg leuk en ik heb heerlijke gedroogde morilles gescoord voor mijn favoriete kiprecept , compleet met vurig betoog van het verkopende boertje hoe ik deze best kan weken … niet in lauw water , maar in melk.
Weer wat geleerd.
Om half 2 hadden we gereserveerd in ons favoriete mosselrestaurant , zie mijn column https://cabanondazur.com/?p=2898
Toen we daar rond 4 uur buiten rolden hadden we keus uit : verder winkelen in de drukte of meteen door naar het strand om te loungen in de beach-club..
Het werd de beach-club en tevens onze redding .
Aangekomen bij het kerkhof stond breed midden op het pad POLICE MUNICIPAL ijverig bekeuringen uit te schrijven .
Ojee….. ons al eens eerder opgevoerd toneelstuk diende zich te herhalen…. ik liep extra krom [wat niet zo moeilijk was na de ochtend van slenteren ] ondersteund door mijn vriendin recht op de Mini af waar oom agent stond opgesteld .
Is dit uw auto ?
Jazeker , ik moet mijn vriendin ondersteunen ….
De agent met jonge agente :
U mag hier helemaal niet staan…
Nu moest ik ingrijpen daar mijn vriendin te beschaafd is :
Uw collega heeft ons gezegd dat we overal kunnen staan waar we niemand hinderen…
Oja? Dan ga hem maar vertellen dat hij zijn les nog eens moet overdoen .
OEI… hier kom ik niet mee weg dacht ik , dus snel plan B in de strijd gegooid en omdat de twee agenten dachten dat een Nederlands autootje een makkelijke prooi zou zijn en ze kennelijk niet gerekend hadden op goed Frans gebekte dames in flaneerkostuum wat enigszins indruk maakt , had ik zeer snel een verhaal klaar waarbij ik een dierbare overleden vriend heb misbruikt alhoewel ik zeker weet dat hij zich vanuit het hiernamaals kostelijk amuseerde over het toneelspel en mijn vriendin me niet meer aan durfde kijken terwijl ze het haast in de broek deed van de ingehouden lachbui .
Eerst maar eens een trieste blik opgezet [ de eerste prijs van de toneelclub op mijn twaalfde was toch echt verdiend ] en toen stak ik van wal :
Ziet U … wij zijn speciaal gekomen om het graf te bezoeken van een heel dierbare vriend welke ons 2 jaar geleden is ontvallen , u zult hem vast gekend hebben want het was een rasechte Tropezien … ik noemde zijn naam .
Daar was in feite maar heel weinig aan gelogen behalve dan dat we in plaats van het graf het stadje hadden bezocht en geen draagtasjes van luxe shops bij ons hadden om ons te verraden ; wat een toeval allemaal.
Oom agent werd wat meegaander en nam me de bon al uit handen… een goed teken .
Daarna vroeg hij of de invalidenplaatsen naast de ingang bezet waren en of daar een kaart voor de ruit stond .
De plaatsen waren bezet en om eerlijk te zijn had ik niet gecontroleerd op de verplichte sticker .
Weet je wat sprak de man : ik scheur uw bon kapot want ik ga daar beneden eens controleren zodat ik mijn meerderen kan vermelden waarom ik uw bon verscheurd heb , rijden jullie maar snel naar huis en een fijne dag nog.
Jullie zullen begrijpen dat we niet meer bijkwamen van het lachen en al zeker niet omdat dat politie busje met een noodgang de heuvel af scheurde naar de ingang van het kerkhof om daar een stuk of wat auto’s op de bon te slingeren.
Kan een afbeelding zijn van 4 mensen

columns PRINCIPES EN DE BUURTSUPER

PRINCIPES EN BUURTSUPER
Meestal ga ik naar de gezellige buurtsuper voor de wekelijkse inkopen , de sortering is geweldig , er is een aparte slager en groenten afdeling gerund door derden uit het dorp , hoewel ik mijn groente altijd bij het biologische walhalla insla.
Het personeel is uiterst vriendelijk en werkt daar ook al jaren wat ik als een goed teken beschouw en in geval van ziekte of vakantie is steevast vervanging door onze favoriete nu gepensioneerde cassier of moet ik zeggen cassiere want ondanks zijn mannelijk postuur voldoet hij verder niet aan het profiel man al was het alleen al door de overdaad aan gouden kettingen en armbanden .
Zijn opvolgster , een schatje , is nu naar haar zus in Canada; een vakantie waar ze zich al maanden op verheugt en zoals dat in een buurtsuper gaat heeft ze alle vaste klanten laten meegenieten van haar voorpret.
Vanmiddag gingen schat en ik samen boodschappen , doch toen we met de volle kar aan de kassa kwamen werd onze vrolijke vriend juist vervangen door een jongedame met 14 juillet kapsel waar op zich niets mee mis is maar iets aan haar beviel me niet…… jaja ons ben achterdochtig . Ik posteerde me zodanig dat mijn blik gericht was op de display ,wat ik vaker doe in andere winkels dan de buurtsuper omdat aanbiedingen vaak niet als zodanig worden verwerkt ; ons ben zuunig bovendien .
En ja hoor , beet : lessive 4.99 e doch ik had geen wasmiddel gekocht …. even verder wachten omdat het weleens voorkomt dat artikelen onder een andere productnaam gescand worden , de bon kwam en hoewel er enige wachtenden achter ons stonden begon ik te controleren terwijl schat die helemaal niet van deze eigenschap van mij is gediend en zich doodschaamt met volle kar een veilig heenkomen zocht naar de auto .
Nu ontstond een woordenwisseling :
Juffrouw u hebt hier lessive aangeslagen en die heb ik niet .
Jawel mevrouw dat zijn 2 flacons wc eend met de kortingsbon van 80 ct .
Nou juffrouw die staan toch hieronder aangeslagen .
Dan zijn het de 2 pakjes waslijndraad .
Nee juffrouw die staan hier , wees ik op de bon.
Mevrouw het bedrag is in mindering gebracht toen ik de 80 ct verrekende .
Schat had intussen alles al in de auto geladen , ik kwam om de boel nog eens te controleren en tevens tot de conclusie dat de lessive werkelijk teveel op de kassabon stond…. en toen werd ik boos en als ik boos word ben ik ook echt boos…..
Op oorlogspad terug de winkel in waar ik me direct tot de jeugdige cassiere richtte die zich ook niet uit het veld liet slaan , hetzelfde riedeltje weer afdraaide en toen opmerkte dat ze de rekening slechts terug kon draaien indien ik alle artikelen weer in de kar terug zou brengen ; een actie die bij voorbaat kansloos zou zijn mijn schat kennende al bind ik op zo’n moment niet meer in en ga tot het gaatje.
Aldus verzocht ik de responsable erbij te halen , die ik uiteraard goed ken want ik ben al 25 jaar klant .
Toen ik begon het conflict uit te leggen liet de jonge kassadame ongevraagd haar desk en klanten in de steek om zich ertegenaan te bemoeien , de responsable kwam er niet eens tussen .
Mevrouw …. dat had u bij de kassa moeten zeggen … haalt u de boodschappen maar terug … waarop ik , haar compleet negerend , tegen de responsable vertelde dat ik geenszins van plan was alles uit de auto te halen , dat de jongedame glashard stond te liegen daar ik haar reeds tweemaal op haar vergissing had gewezen bij de kassa . [ ze verdedigde zich nog door te zeggen dat ik harder had moeten praten omdat ze me niet verstond , maar ik kan iedereen verzekeren dat ik hard getaald ben ]
Intussen had ik me zo opgewonden om die brutale snotneus en mijn principe dat ik de responsable met mijn bewuste luide stem te kennen gaf dat ik niets uit de auto halen zou , ze in mijn auto kon komen kijken en ik anders NOOIT meer in die winkel zou komen.
Zulke dreigingen meen ik want na een geschil bij Geant in 2010 ben ik daar nooit meer binnen geweest en datzelfde geldt voor Leclerc in 2014 .
De zaak is uiteraard geschikt .
Teruggekeerd bij schat in de auto merkte hij mij kennende op :
nu gaan we hier zeker ook nooit meer naar toe ……
Waarna ik triomfantelijk een vijfje kon laten zien…. principes .

column DE ZUID-FRANSE BEGRAFENIS

De stemming is enigszins bedrukt. Net terug van de begrafenis van een lieve buurvrouw en dat stemt tot nadenken nu wij inmiddels ook tot de doelgroep behoren getuige het feit dat de laatste maanden diverse bekenden , gelukkig nog geen naasten , ons zijn ontvallen . Ik heb nog nooit zo n lelijke kerk gezien als in dat dorp hier 11 km vandaan. Een zeer amateuristisch geschilderde kruisweg en een blauw verlichte hemel boven het altaar. Een spreekgestoelte was er niet ; wel een nis met een eveneens knullige maar aandoenlijk geschilderde Maria waar een kaarsje kon worden opgestoken ten behoeve van de nooddruftige vrienden en dat zijn er tegenwoordig nogal wat. Er kwam een soort van pastoor in spijkerbroek, blote voeten in mocassins , grijs kieltje zoals in China maar wel een wit boordje om de nek. Vreemd. Wel viel op dat de gasten als ik ze zo mag noemen opvallend decent gekleed waren. Gregoriaanse muziek schalde uit de luidsprekers en dat was maar goed ook want later tijdens de dienst bleek de pastoor zo vals te zingen als een kraai doch werd afgewisseld door Andrea Boccelli en Edith Piaf. Weer eens wat anders dan Lee Towers en Mieke Telkamp. Alvorens aan de ceremonie te beginnen had de pastoor zich werkelijk in een oogwenk in een wit kleed gehesen , een kleed waarvan een soort col rommelig rond zijn nek hing die dan weer gemaskeerd werd door een al even rommelige sjaal. Later in het gangpad zag ik nog de spijkerbroek, blote voeten en bruine mocassins onder dat gewaad uit komen . We waren te zeer aangeslagen om erover te lachen. Aan het accent te horen is de pastoor geen Fransman. Wat vrij normaal is ; bij ons is het een Ier en in St Tropez een Engelsman. Dévote beroepen zijn hier net zo slecht in te vullen als horecapersoneel, verpleegkundigen en specialisten. Lang leve Europa ondanks de diversiteit.

blog met recept FETE DE CHANDELEUR [ glutenvrije] PANNENKOEKEN

2 FEBRUARI.                     FÊTE DE CHANDELEUR.
Traditiegetrouw moeten dan pannenkoeken op tafel komen.
Het feest wordt gevierd omdat volgens de Joods-Christelijke wet een pasgeborene 40 dagen na de geboorte getoond moest worden omdat na 40 dagen de moeder weer als rein werd beschouwd .
De pannenkoeken kwamen pas later in beeld , toen de Paus dit gebruik erkende en verordende dat aan de pelgrims die s’ avonds na een barre tocht met hun brandende toortsen aankwamen een eenvoudig doch vullend maal behoefden wat uit meel en eieren bestond om de kosten te drukken .
In zuidelijke landen houdt men deze traditie nog steeds in ere .
In de eerst gebakken pannenkoek moet een “gouden” munt verpakt worden , en schrik niet : die moet op de keukenkast gelegd worden tot het volgende jaar .
Dit deel van de traditie gaat me te ver ; de munt , okay maar blijft het bij.
De dag na Chandeleur ruimen wij de kerstversiering pas op , al heb ik deze traditie zelf toegevoegd .
Het voorjaar begint nu en de mimosa staat in volle bloei evenals de limoentjes .

columns INFLATIE IS VAN ALLE TIJDEN

ALLES WORDT DUURDER IS VAN ALLE TIJDEN
In een zeer grijs verleden waaraan ik nauwelijks actieve herinneringen heb en toen zelfs geen Nokia bezat , had ik een andere echtgenoot dan mijn schat , hij had ook wat ze in Brabant noemen “ mos op de knieën “, dus ik had een kindermeisje voor dag en nacht.
NEE , hij had niets met dat meisje van 14 ( zulk personeel kon nog in die tijd voordat het minimumloon zijn entree maakte en ook de leerplicht niet heel duidelijk ) maar wel een liaison met zijn boekhoudster ; een relatie waarvan ik uiteraard onkundig was.
Nu had de dame in kwestie mijn ex wijsgemaakt dat ik veel te veel geld uitgaf , iets waarvan ik niets snap want ik ben kien op de knip al gun ik mezelf het beste.
Er wordt door mij wel nagedacht over het bestedingspatroon.
We gaan terug naar 1971.
Op een zekere ochtend gaf hij aan dat hij zelf de wekelijkse boodschappen zou gaan inslaan, geassisteerd door het kindermeisje dat ook kien op de knip was aangezien ze reeds op 11 jarige leeftijd thuis een huishouden bestierde van 9 personen.
Ze deed de boodschappen, kookte en moest ook nog naar school. Enfin, een uur of wat later waren ze terug en mijn ex 274 gulden armer en nu spreek ik dus over ruim 50 jaar geleden.
Boodschappen waren veel duurder dan hij had gedacht ; wat al snel bleek toen ik samen met mijn luid proestend hulpje de boel ging uitpakken en opruimen.
Alles maar dan ook alles wat de ex lekker vond had hij in de kar geladen.
Lia had wel geprobeerd hem wat in te tomen maar haar oordeel had kennelijk geen vat op hem.
God weet wat ik vandaag de dag voor zo’n kar vol delicatessen zou moeten neertellen. Ik moet er niet aan denken.
Gelukkig bleef de huishoudtoelage [ JA, DAT BESTOND TOEN NOG ] wel hetzelfde na het inkoopavontuur.
De boekhoudster had beter zijn uitgavenpatroon eens onder de loep genomen aangezien daarop aanzienlijk bezuinigd kon worden

columns / ONVERGETELIJKE VLUCHT

In 2007 , dus niet veel later na de aanslagen in New York welke de hele wereld op hun kop hebben gezet en met name het reizen aanzienlijk bemoeilijkten wegens ellenlange rijen bij de controle , hoewel dat tegenwoordig al niet anders is  , ook al heeft dat een andere aanleiding , hadden we het plan opgevat om een roadtrip te maken over HIGWAY nr 1 langs de Amerikaanse westkust .

De trip zou gaan van de Mexicaanse grens tot en met Vancouver Island waarbij we tevens het doel hadden om mijn daar verspreid wonende Amerikaanse familie te bezoeken .

Geen zin om me druk te maken om de futiliteiten van boekingen en dergelijke had ik alles uit handen gegeven aan de dochter van mijn vriendin die bij een reisbureau werkte en een ware reserveringsdeskundige ; goedkopere vlieg- en boottickets zijn er niet te vinden evenals uitzonderlijke hotels die tegenwoordig als boetiekhotel door het leven gaan.

Sightseeing regel ik liever zelf middels reisgidsen en tips van vrienden .

De reis zou starten met de TGV vanaf Avignon naar Charles de Gaulle Airport , aangezien we bij ons favoriete hotel in Isle sur Sorgue onze auto  3 1/2 week gratis konden stallen . Brabants Zeeuws Joodkapje blijft zuunig en waarom zou je het nuttige niet met het aangename verenigen ? Een nacht in een fijn hotel met verrukkelijk eten en na terugkeer weer .

Kw over 9 vertrek TGV waar we per taxi heen werden gebracht . Eerste stop : Lyon , we keken onze ogen uit : tientallen personen zichtbaar allen familie van Rabbi Jacob ons welbekend uit de film van Louis de Funes , stapten in , het beeld klopte helemaal .

Rond de middag aankomst op het voor ons onbekende vliegveld , Air France , een buitenkansje via het reisbureau want 1010 euro voor 2 personen naar LA en terug naar Parijs vanaf Seattle ; laat dat maar aan mijn adviseuse over , goedkoper onmogelijk en luxer al helemaal niet ….. Dat bleek later nog .

Op goed geluk en na wat info bevonden we ons in een lange stoet personen al dan niet met rolstoel , stok , grote hoedendozen ; uiteraard het gezelschap wat in Lyon was ingestapt en ons nu voorging naar dezelfde gate.  Ter plekke geschiedde een wonder want diverse dames uit rolstoelen konden plots lopen naar de taxe-free shop om daarna weer snel comfortabel gereden te worden .

Schat en ik hadden elkaar al eens vragend aangekeken gezien het feit dat wij de vreemde eenden in de bijt van dit gezelschap bleken ; maar ja , niet zeiken want goedkoop en daar houd ik van al had ik er op dat moment nog geen weet van dat het beste nog moest komen .

Tijd om te embarkeren : Geen slurf , geen vliegtuig , wel bescherming met kalashnikofs , een lift voor de rolstoelen en een trap voor wie nog lopen kon . Daar stonden 3 militaire bussen klaar compleet met soldaten voorzien dezelfde indrukwekkende wapens ; schat was als beroepsmilitair verantwoordelijk voor alle wapens , bommen en munitie dus  zag dat het serieus business was ; en dat bleek , de bussen zetten koers naar het oude vliegveld van Roissy , onder de autoroute door , toch een rit van al snel 20 minuten , waar we aankwamen bij hoge hekken met militairen , 9 EL-AL toestellen en een van Air France .

Blij als een hond met 7 staarten zei ik tegen schat : veiliger als nu kunnen we toch nooit ergens anders vliegen ook al hadden we geen enkel idee waarom deze eer nu juist ons te beurt viel  ons studentenbudget in acht genomen doch het werd nog straffer al hadden we dat niet acuut in de gaten daar we nog nooit met Air France hadden gevlogen.

Het vliegtuig was behoorlijk luxe en ruim wat aardig in de buurt kwam van de businessclass die ik kende van een zakenreis met vroegere baas , en eenmaal opgestegen werd het nog veel luxer want voordat we boven Londen vlogen hadden we de champagne al in handen.   Daarna lunch , keus uit twee  uiteraard kosjer , maar dat is niet erg want dat ken ik nog uit mijn jeugd met ons gezin in een joods hotel in Knokke.

Wijn erbij , Haagendass ijs toe , koffie en jawel … cognac , armagnac en noem het maar . Verheugd fluisterde ik mijn schat toe dat we in de toekomst alleen nog maar met Air France zouden vliegen  omdat het verschil met de ons bekende maatschappijen toch wel heel groot was.  Daarna dutje doen en de stewardessen dekten ons toe met een knap blauw dekentje en dat was nog niet alles omdat het wagentje met allerlei drankjes voortdurend door hen werd langsgereden .

Het zicht boven het Noordpoolgebied , Noord Canada , Rocky Mountains was zo mogelijk nog indrukwekkender dan de alweer uitstekende maaltijd waarna L.A. nog bij daglicht in zicht kwam .

Drie uur :  JA drie uur duurde het voordat iedereen gecontroleerd en wel buiten stond waar mijn nichtje al die tijd had staan wachten . Haar schoonvader was toen nog CEO bij Boeing en zij snapten ook niets van onze wonderbaarlijke reis .

Eenmaal terug thuis vertelde ik onze belevenissen aan mijn Franse vriendin wier zoon gezagvoerder is bij Air France  , zij was net zo verbaasd als ik want zo luxe is Air France normaal gesproken niet ; ze is er zelfs niet tevreden over terwijl ze vaak business meevliegt naar Azie wanneer haar zoon die bestemming heeft [ vaak China en Japan]

De zoon kwam met een plausibele verklaring : Hoewel de clan van Rabbi Jacob geen vliegtuig gecharterd had wensen en krijgen ze toch een speciale behandeling [ veeleisend leerden ze toentertijd op de stewardessenopleiding ] bovendien was het in die dagen moeilijk om reizigers toe te voegen aan het niet volle vliegtuig vanwege de veiligheid en risico op aanslagen . Volgens zoon [ joodse achternaam en op de hoogte] zijn wij hoogstwaarschijnlijk door de zorgvuldige scan gekomen waarvoor twee verklaringen : Mijn schat gepensioneerd beroepsmilitair en lang voor NATO gewerkt in combinatie met mij als echtgenote met een joodse achternaam , gestaafd door het feit dat ook bij Air France  een behandeling als deze een uitzondering is waar we op de retourvlucht van Seattle naar Parijs achter kwamen…. te slecht voor woorden… nachtvlucht dus geen warme maaltijd , doosjes nootjes of rozijntjes en de maskertjes tegen betaling evenals de drank.

Maar ja…. niet klagen want die 1010 euro hadden we er op de heenvlucht al dik uit.

columns FAVORIET OVERHEMD

FAVORIET OVERHEMD
Ik vraag me af of meer echtgenoten zoiets hebben als een favoriet hemd wat steeds zo snel mogelijk gewassen moet omdat uiteraard dit hemd het enige is van een stuk of 20 wat lekker zit ; en dan spreek ik nog niet eens van Polo’s en T shirts die hierdoor weinig te lijden hebben want Johan Cruyff zei het al : elk nadeel hep sijn voordeel .
Dit hemd kwam in zijn leven als keurig overhemd en wel voor 1999 , het jaar dat ik wegens een ongeval afscheid heb genomen bij Diesel , waar het hemd vandaan kwam , korting je weet wel.
Alle kwaliteit is naar zijn prijs en het hemd heeft lang stand gehouden.
Nadat we definitief naar Frankrijk vertrokken moesten de mouwen afgeknipt , want niet makkelijk en te warm. Hoewel ik niet echt een fan ben van hemden met korte mouwen heb ik aan de wens van mijn schat voldaan om daarna verder te gaan als doordeweeks kloffie .
Hier , en waarschijnlijk bij alle klussende echtgenoten verworden doordeweekse kledingstukken al snel werkkleding aangezien tussentijds omkleden teveel werk is en : Nee schat ik pas wel op nog steeds een loze frase.
Zo belandde in de loop der jaren het favoriete hemd eerst van de dressing naar de lade met doordeweekse kleding om vanuit die lade elke winter naar de zomerkist te verhuizen . De winters zijn kort dus dat ding kwam snel weer tevoorschijn , achtereenvolgens op de plank met werkkleding en daarna op de plank met verfkleding en jullie snappen wel dat die daar niet bleef liggen.
In de Coronatijd heb ik het lijdzaam aangezien daar hij toch niet van het park af kwam , doch sinds vorige zomer is het hemd een bron van gekibbel waarbij ik steeds aan het kortste eind trok teneinde ruzie te voorkomen.
Sinds een paar weken is de maat vol…… de hele kraag hangt los , de mouwen compleet gerafeld ,
een scheur , verf-en bloedvlekken en als klap op de vuurpijl gele oksels en nog mocht dat ding niet in de kliko.
Maar….. wonderen bestaan…. schat ging zojuist een buitendouche nemen en bracht mij het kledingstuk waaraan hij zozeer gehecht is met de woorden : Knip het maar in stukken , dan kan ik het zeker niet uit de kliko halen.
Na het maken van enige herinneringsfoto’s hebben we het samen in stukken geknipt.
Morgenochtend hoop ik op een goedgeklede man al vrees ik dat er een nieuwe lieveling uit de hoge hoed komt .

columns WILHELMIEN UUT ZALK

WILHELMIEN UUT ZALK
Al weken maak ik elke dag smoothies van fruit , die bewaar ik in de koelkast en we drinken het met prikwater uit de sodastream ; dus niet teveel prik. Ananas is met stip onze favoriet geworden.
Diverse soorten hebben we geprobeerd en dan ga je op een gegeven moment toch eens googelen of dat dan wel zo gezond is ; elke dag ananas , temeer omdat mijn mond van binnen een beetje gevoelig is .
Nu blijkt ananas zo enorm gezond te zijn dat ik dat kleine ongemakje voor lief neem en hier louter nog ananas smoothie op tafel komt in het kader van de hittebestrijding , wat wil zeggen : een goede balans tussen zoet , zout en veel drinken ; geen alcohol , al weken geen drup van gehad.
Korte bloemlezing van wat ik vond op internet zonder cookies te hoeven accepteren.
In een ananas zit een heleboel vitamine C en die vitamine is superbelangrijk voor ons lichaam om gezond te blijven.
Vitamine C versterkt onder andere het immuunsysteem, helpt bij verkoudheid, is goed voor het bindweefsel en het laat wonden sneller genezen.
De ananasplant bevat ontzettend veel vitamine C. Deze vitamine helpt je lichaam bij het elimineren van vrije radicalen, waardoor het je gezonde cellen en weefsels helpt beschermen tegen schade door oxidanten.
Het hoge vitamine C-gehalte van ananassap helpt niet alleen bij het elimineren van vrije radicalen, het is ook belangrijk voor de vorming van collageen in je huid.
Collageen is een eiwit dat van belang is voor de structuur en stevigheid van de bindweefsels in je huid.
Een glaasje ananassap drinken is dus niet alleen maar lekker op een warme dag maar helpt je ook om je huid van binnenuit gezond te houden.
Ook voor de ondersteuning van je hersenfunctie is ananassap een perfect drankje.
Vitamine C draagt namelijk bij aan de werking van je geheugen en concentratievermogen.
Daarnaast is het goed voor een goede geestelijke balans . Dus moet je hard werken of stevig studeren ?
Neem dan een flesje ananas smoothie mee.
Ook is ananassap een bron van calcium , [ Goed om te weten met mijn osteoporose ] dat is een belangrijke functie voor de samenstelling van je botten.
Maar ook voor een goede spijsvertering speelt calcium een belangrijke rol.
Het helpt je lichaam onder andere bij het vrijmaken van energie uit je voeding.[ Ook al goed voor mij , die spijsvertering is door mijn glutenallergie ook al niet , je van het ]
Eveneens voor je hart is ananassap een uitstekende booster.
Vanwege zijn gehalte aan vitamine B1 heeft het namelijk een gunstige invloed op de werking van je hart en het houdt de bloedvaten soepel door het hoge vitamine C-gehalte ..
Ben je vaak vermoeid en futloos?
Vitamine C in ananassap kan helpen om vermoeidheid te verminderen zodat je je fitter gaat voelen.
Daarnaast bevat ananassap mangaan, een stof die je energie niveau ondersteunt.
Ananassap is dus de ideale frisse oppepper en stukken gezonder dan frisdrank of Coca-Cola , al bevat ananassap zelfs wanneer je het zelf perst ook suikers ; al zijn het gezondere suikers en minder in hoeveelheid.
Vitamine C is een belangrijke vitamine voor de ijzerhuishouding in je lichaam. Het bevordert de opname van ijzer uit je voeding en zorgt voor een hoger ijzergehalte in je bloed en zal bescherming bieden tegen bloedarmoede .
Ananassap is één van de beste en lekkerste manieren om je dagelijkse portie vitamine C binnen te krijgen:
Zoals de meeste mensen wel weten is vitamine C heel belangrijk voor ons immuunsysteem.
Met een flesje verse smoothie heb je in een klap het grootste deel van je dagelijkse behoefte aan vitamine C binnen , plus nog diverse andere vitamines en mineralen die de weerstand een handje helpen.
WIJ ZIJN OM !
Na onze dagelijkse 2 koppen olijfblad ijsthee , nu ook 2x daags ananas smoothie en geregeld vijgenbladthee.
Langzaam maar zeker begint het hier op ZALK te lijken met niet Klazien maar Wilhelmien in de hoofdrol .

columns GEZONDHEIDSSTALKERS

GEZONDHEIDSSTALKERS
Helemaal klaar met die bijdehandte halve doktoren en hele voedingsdeskundigen , welke mij dagelijks bestoken in spam- of mailbox.
Zij denken namelijk te weten dat ik op dieet moet , en bieden daarbij voor geld hun diensten aan.
Veel research wordt daarbij niet verricht omdat het hen anders wel duidelijk zou zijn dat ik al meer dan 40 jaar 62 kg weeg met af en toe een uitschieter van slechts 1 kg naar beneden of naar boven , en ik bovendien over een meer dan gemiddeld boerenverstand beschik om zelf te kunnen bepalen wat ik eet ; overigens met veel succes want ik kom nooit aan .
Het feit dat ik een behoorlijke gluten-intolerantie heb is eveneens niet bekend terwijl men juist zou verwachten dat die geleerde personen daarop direct zouden inspelen aangezien dat echt een verdienmodel is , dus zo geleerd zijn ze nu ook weer niet.
Over gluten gesproken ; dat is mijn tweede bron van ergernis betreffende de bet- en allesweters : Je wordt al haast als een eco-barbaar danwel halve crimineel aangezien wanneer je niet minstens 5x in de week vleesvervangers eet en de andere dagen veganistisch .WEL :
IK HEB NIEUWS VOOR JULLIE : ONGEVRAAGDE ADVISEURS.
Jullie spelen een levensgevaarlijk spelletje , vleesvervangers staan bol van glutenbevattende ingredienten wat mij reeds eenmaal een compleet bedorven vakantie heeft opgeleverd ; de gastvrouw had nl. vegetarisch gehakt in de Chili gedaan in de veronderstelling dat ik dat niet zou proeven en inderdaad , je proeft het verschil niet , al is een enkeltje eerste hulp ook niet wat ik daarvan had verwacht.
Koken zonder gluten is vrij eenvoudig en bij lange na niet zo erg als zout- of suiker-loos , of zoals een lactose allergie waar ik slechts in bescheiden mate last van heb, ook nog erger is .
Geen rauwe koemelk producten en geen jonge kaas en verder is de keuze reuze voor mij op het gebied van geit en schaap.
Daarom eet ik nog altijd zoals ik het thuis en van mijn oma heb geleerd , zij het met mate :
Vlees – groente – fruit – vis – glutenvrije vervangers voor brood en koek .
Ik voel me er wel bij en mijn weegschaal ook , ik ben geen konijn en niet van plan daar verandering in te brengen zodat ik hoop dat alle missionarissen van het gezonde geloof , mijn mail- en spam-box in het vervolg met rust laten.
Geen fotobeschrijving beschikbaar.

columns / serie / MIAUW 11

MARIE MIAUW
Ze heeft het weer voor elkaar , de kat van schat , of meer specifiek de schat van kat . Kat heeft namelijk personeel en zij maakt de dienst uit hier in huis en tuin .
Vanochtend heeft het geregend en schat heeft de kussens van de deckchairs onder de tonnelle in veiligheid gebracht , doch toen na de middag de zon doorkwam en het tijd was voor siesta had de onderdaan van zijn kat zich in de deckchair gevlijd ; maar niet voor lang want Marie Miauw stond op haar achterste poten in de houten ligstoel , zonder kussen , luid te miauwen…. miauw miauw miauw …… totdat haar nederige dienaar opstond en ook voor de poezenprinses een kussen in de stoel drapeerde ; daarna was het okay . Het tweetal heeft de hele middag geslapen .