BLOG / TIS HIER NET FRANKRIJK / BUREN EN ETEN BIJ DE CABANON

Drie generaties uit Sardinie  La Nonna kwam op bezoek .

Een lesje in nederigheid… tjonge jonge , wat kunnen die Italianen koken… zo zal ik het nooit leren .
Want net zoals veel Nederlanders erom bekend staan aardappels en ander etenswaar mee naar Frankrijk te sjouwen , zo doen de Italianen dat ook , EN dat proef je…
Weergaloos lekker en alles met la Nonna [ oma ]vers uit Sardinie ingevlogen ; dat menske moet zich een breuk gesjouwd hebben . Potten tomaten uit eigen tuin , ingemaakte oesterzwammen uit het Sardijnse woud , een klein speenvarkentje , vlees van Bambi… enfin niet vleeseters gelieve door te scrollen want s’lands wijs s’lands eer .
We kregen Antipasti ; worst , ham , geitenkaas , ingedroogde viskuit met artisjokken , gemarineerde oesterzwammen en olijfjes , ook al uit Nonna’s tuin ,vergezeld van champagne ,want uiteraard zijn we wel in Frankrijk .
Primo piatto : de lekkerste lasagne die ik ooit gegeten heb
[ dankzij die sardijnse tomaten ] en een glutenvrije versie voor mij waarvan ik nog 2 dagen kan eten want die schaal was tevens doggy-bag , die moest ik meenemen naar huis.


Secondo piatto : Ragu van bambi …. jaaaaa ik weet het …. maar zoooooo lekker op smaak , met rijst en een schaal venkel .


Piatto principale : Speenvarkentje geroosterd boven houtvuur , staartje zat er nog aan .


Daarna mochten we even uitbuiken waarna de tiramisu op tafel kwam … 

ook weer een glutenvrije versie voor mij ;

en werkelijk… ik heb nog verschillende Italiaanse vriendinnen , maar deze versie sloeg alles .


Vervolgens Grappa om de digestie te stimuleren ; daarvan heb ik maar afgezien al heb ik even genipt aan het glaasje van schat .


Of het nog niet op kon ristretto en limoncello waarmee we naar het kampvuur zijn verkast want om een uur of 6 wordt het ook hier koud ; op de achtergrond prettige muziek uit de naast de cabanon geparkeerde boot , wat ook aardig bijdroeg aan de feestvreugde en het valt me mee dat hun chagrijnige achterbuurvrouw de pompiers niet heeft gebeld ; vermoedelijk stond de wind niet haar kant op …
Om 1 uur s’middags vertrokken met de kruiwagen , jazeker … omdat zij altijd met van die megalomane cadeaus aankomen had ik een limoenenboom gekocht , die had ze nog niet …., om 7 uur thuis… voorlopig ben ik heel nederig want zo lekker koken als dat drietal zal ik wel nooit leren…..en voor de prijs van zo’n schreeuwend dure boom en de fles champagne kan ik nergens zo lekker eten…. dus…..in alle opzichten geslaagd.

BLOG / TIS HIER NET FRANKRIJK / SCHAAP IN NOOD IN DE ACHTERTUIN

Biologie was op de middelbare school met stip mijn slechtste vak… en dat terwijl ik tot dan toe altijd midden in het bos had gewoond en mijn vader er een soort van hobby-kinderboerderij op na hield. Buiten studeren hield ik me toentertijd bezig met boeken lezen , schilderen en kleren naaien…. de natuur nam ik voor normaal aan… ik wist niet beter .
Dat gebrek aan interesse heeft ervoor gezorgd dat ik vandaag op een haartje na onmin kreeg met de herder .
Enkele keren per jaar loopt de herder achter ons perceel op de heuvel met zo tegen de duizend schapen…. 4 Zwarte honden die allen zijn afgeleidt van Bordercollie’s , 2 Pyrenese Berghonden en 2 Leonbergers houden de boel in bedwang .
Tijdens onze lunch stond alles gezellig te grazen in onze achtertuin en ook de herder en herderin zaten aan de picknick .
Ik zag wel dat een Leonberger een schaap probeerde de corrigeren en dat het schaap de hond een kopstoot gaf , zei nog tegen mijn schat dat dat me verbaasde ,doch sloeg er verder geen acht op . Tot na de middagpauze de troep verder de berg op trok… en een schaap achterbleef en lekker leek te grazen…
Na een half uur was al het blatend vee uit het zicht verdwenen behalve dat ene schaap… ze blaatte een beetje zielig alsof ze hulp riep en keek alsmaar angstig in het rond waar haar vriendinnen gebleven waren.. vreemd dat ze bleef grazen zo leek het….maar toen ik opstond om af te ruimen zag ik dat ze zojuist bevallen was en haar jonkie stond af te likken…. Toen raakte ik in paniek … want totaal geen verstand van het leven in de natuur… het eerste wat in me opkwam was de politie bellen om te vragen of zij contact konden leggen met de herder die al een poos uit zicht was.
Na 5 minuten stond de herder achter het hek… waarmee ik me dacht te bemoeien… de politie… ik zou wel niet goed sporen…. mijn verontschuldiging dat ik een stadse ben [ lieg lieg ] en geen verstand heb van de natuur , bovendien liepen de tranen over mijn wangen vanwege dat wanhopige dier , en dat zag hij ook was kennelijk genoeg excuus en hij legde mij uit dat het schaap een poosje daar zou blijven om zijn jong schoon te likken en op adem te komen en hij wel zou terugkeren om ze op te halen.
Een uur later dook hij weer op … en sleepte het jong aan de poten mee… schat was in alle staten maar inmiddels was bij mij een lichtje gaan branden want poesjes pakken hun jongen bij het nekvel dus heb ik hem gezegd dat dat wel zo zou horen in de natuur want de herder heeft er voor gestudeerd. Weer een uur later kwam een gedeelte van de kudde voor de 4e keer langs om naar de overnachtingsplek te gaan en liep de herder met de baby in de armen… ik ben blij dat het goed is gegaan want was echt van slag…
En nu maar hopen dat de wolven wegblijven bij de 3 overnachtingskampen die hier zijn opgezet voor de kudde”s want de wolven hebben in Bormes al schapen gedood en tussen daar en hier is onafgebroken woeste natuur… verleden jaar is hier ook een wolf gespot…

BLOG / TIS HIER NET FRANKRIJK / BUREN / WATEROVERLAST BIJ DE WONING

Zijn we afgelopen maandag al zo genadeloos getroffen door overlast brengende stortregens ; vandaag is het zo mogelijk nog erger al hebben we nu wel ontdekt waar al dat water op het terras van onze logeerkamer vandaan kwam

Van de steile oprit naar het hogere terrein van de achterbuurvrouw die deze een paar maanden geleden heeft laten restaureren….
We kregen een nieuw pad naar het hoogste gedeelte van ons park ,waarmee we uiteraard dolblij waren gezien de groeven , kuilen , keien en gaten waar niet alleen de rug maar ook de auto’s nogal van te lijden hadden….
Wij lieten meteen onze parkeerplaatsen opnemen in de werkzaamheden en dat geheel gratis omdat ik 5 jaar geleden negen wervels brak na een struikelpartij toen ik met het uitstappen in zo een groef belandde met een volle tas boodschappen… soort late pleister op de wonde en beter laat dan nooit… van de aangifte die ik destijds heb gedaan heb ik nooit iets mogen vernemen , die slingert al ruim 5 jaar ergens rond in Draguignan en ze konden die bij navraag zelfs nog vinden al is hij nog steeds niet behandeld.
De buurvrouw op een hoger gelegen perceel woont hier pas een jaar en kon dus niet van dat privilege genieten [ hoewel… privilege ..gezien de gevolgen die ik de rest van mijn leven ondervind ] en moest voor haar eigen oprit zorgen…
Die werd ge-egaliseerd en geel zand in de groeven en gaten gestort waarop een dunne laag grind… budget oplossing.
Uiteraard heeft het sindsdien nauwelijks geregend en afgelopen maandag hadden we niets in de gaten ook al stond het hele terras blank…. want : erg veel regen gevallen .


In het middaguur vandaag kwam er weer zo’n gigantisch front voorbij , wat trouwens nu nog een aardige staart heeft , en bij toeval liep mijn schat langs het raam dat zicht geeft op het terras van onze logeerkamer die enigszins diep ligt naast de oprit van de buurvrouw…. het was nl. oorspronkelijk een garage.
Het hele terras stond blank en niet zo’n beetje ook maar de kleur van het water was nu geel/bruin….
We hebben de laarzen aangetrokken , een cape om en poolshoogte genomen…..
De complete vulling van buurvrouw ’s gaten en sleuven lag en stroomde op onze parking en aangezien die nu verhard is linea recta het terras op…. en omdat elk nadeel ook sijn voordeel hep beschikte mijn schat nu ineens ook over voldoende zand en grind om in de stromende regen een dam wandje aan te leggen….. echte Hollanders…..


Erg benieuwd wat de toch enigszins onaangepaste buurvrouw er van vind…. maar het gaat een muurtje worden zodra het droog is… en hopelijk duurt dat niet zolang als de dak reparatie waar nu een zeil over ligt zodat het fonkelnieuwe plafond waarboven 4 jaar lang tijdens hoosbuien 5 emmers

hingen  en wat sinds de buien van maandag al een spleet vertoont , niet verder meer wordt aangetast……

BLOG / TIS HIER NET FRANKRIJK / BUREN / INTEGRATIE AAN HET DINER

In tegenstelling tot wat wij vaak denken eet men in Amerika geen dikke rode bloederige T Bone steaks , maar min of meer doorbakken en hetzelfde geldt voor de Hamburgers die daardoor vaak de consistentie hebben van schoenzolen.  Het heeft volgens mijn nieuwe buuf uit Dallas te maken met de overdreven regelgeving en hygiene die voortvloeit uit een totaal uit de hand gelopen cultuur van .. I SUE YOU … oftewel : rechtszaken worden aangespannen om de meest onnozele of mogelijk kansloze zaken…. en NO CURE NO PAY… dus als de zaak niet wordt gewonnen betaal je ook niet.       Om een lang verhaal kort te maken : word je ziek van niet doorbakken vlees  dan span je een rechtszaak aan om schadevergoeding te verkrijgen voor het leed en de kosten van niet gewerkte dagen omdat die in de regel ook niet worden doorbetaald.                                                                                                               Alweer volgens de buurvrouw  smaakt  in Frankrijk alles even vers want lang niet alle voedsel in de supermarkt ligt hier in de koeling en we hebben winkels met specialiteiten .  Onze eieren groente fruit  hebben veel meer smaak , hoewel voor hen het vlees nog steeds enigszins doorbakken moet zijn , wat trouwens niet betekent dat de gemiddelde Amerikaan ook alles eet wat hier gegeten wordt ; en als je dat vanuit hun standpunt bekijkt is dat niet eens raar want hier eten wij geen ratelslang of krokodil ; struisvogel is iets meer bekend maar ik eet het in elk geval niet .                                                      Bijna dagelijks staat er bij ons in het kader van de Franse familievakantie wel iets op het menu waarbij de gemiddelde amerikaan IEUWWWWW…. zegt zoals Eend , Konijn  , Kwartel en dat soort typisch Frans volksvoedsel  .           We hadden de buuf uitgenodigd voor het avondmaal en in het kort uitgelegd wat het menu zou zijn : vooraf Coquilles st Jaques met Girolles

 

En als hoofdgerecht een Kwarteltje , daarbij duidelijk verteld dat het niet erg was als ze iets niet op zou eten , maar aangezien ze zo snel mogelijk wil integreren en alle foto’s van het voor haar bizarre voedsel linea recta per app naar haar achtergebleven  vriendinnen worden gestuurd begon ze manmoedig aan het godenmaal……. echter…. bij de eerste hap Girolles kreeg ze slik moeilijkheden en gaf haar portie aan mijn schat… om daarna stomverbaasd te ontdekken dat dit het hoofdgerecht niet was….. ze had de Girolles aangezien voor Kwartel en hoewel de smaak niet gek was toch te zacht en CHEWY om op te eten …. Daarna kwam het Kwarteltje [ ook nog nooit gehad ] waarvan het wit vlees keurig werd verorberd want zowat elke vogel smaakt naar Kip en heeft smaak in Frankrijk .                                                   Natuurlijk hebben we met z’n allemaal smakelijk gelachen omdat ze zelf heeft opgebiecht hoe dom ze dacht te zijn…. denk dat ik hetzelfde zou reageren als ik Ratelslang op mijn bord zou vermoeden .

BLOG / TIS HIER NET FRANKRIJK / BUREN / ZOMERVAKANTIE OP Z’N FRANS

De zomervakantie van de Fransen is weer aangebroken en de Parijse vrienden die ons als familie beschouwen zijn neergestreken op ons park aan de zuidkust alwaar zij onze buren zijn.
Het familie-programma is elk jaar tot in de puntjes geregeld en daarvan wordt niet afgeweken . DE FRANSE FAMILIE-VAKANTIE
s’ Morgens gaan de heren een stevige wandeling maken, de berg op door de bossen naar het dorp.
Een klim van zo’n 2 kilometer naar een hoogte van 300 meter en dat is nogal pittig.
Intussen tref ik alvast de voorbereidingen voor het avondmaal wat we altijd gebruiken met familie en vrienden die eveneens allemaal in de regio zijn ; ook hiervan wordt niet afgeweken .

.Het diner programma is als volgt : een avond hier , de volgende bij hen en dan bij de volgende , daarna worden we teruggevraagd [ de zogenaamde retour ] bij diegenen die de laatste keer hebben mee gesmikkeld en daarna op restaurant met een ieder die mee wil en waarbij de kosten naar goed Frans gebruik zo eerlijk mogelijk gedeeld worden [ een heel ge-reken ] en er geen fooi gegeven wordt.
Daardoor voelen wij ons altijd erg gegeneerd, maar ja , s’lands wijs s’lands eer , wij passen ons aan . TIS NET FRANKRIJK nietwaar ?
De middagen gaan de mannen snorkelen in een prachtige maar moeilijk bereikbare baai en de meisjes cq Oma’ s   gaan naar het strand.

Daar probeer ik nog wel eens met een smoesje onderuit te komen omdat ik een hele middag op zo’n hard bedje nauwelijks volhoud.
Ook al naar Frans gebruik wordt er een lauwe fles water meegenomen en niets geconsumeerd in de strandclub ; op het terras zitten alleen buitenlanders en dus vanaf een uur of 4 als de tafeltjes van de lunch zijn afgeruimd zit ik daar ook als buitenlandse met een boek en een kop koffie want de Fransen drinken na vier uur geen koffie ; bang voor slapeloosheid.
Dolblij dat ik dan om half zeven weer mee naar huis mag ; snel douchen en direct aan het eten beginnen , want Apero om half 8 , en dan moet alles perfect verzorgd zijn van Apero hapjes tot 3 gangen dis met kaas.
Jullie begrijpen wel dat dit voor mij een hele kluif is, omdat het lijf niet meer meewerkt.
Daarom heb ik een keur aan recepten die snel tijdens het Apero gemaakt dan wel afgemaakt kunnen worden en het grillen op de barbecue is een mannenaangelegenheid .

Apero dient hier als voorgerecht , waarna een eenvoudige hoofdmaaltijd ; meestal van de Barbecue
Daarna Kaas, en wat betreft het toetje, daar is geen eer aan te behalen want ze eten het liefst een assortiment uit de supermarkt, zoals Danette en Mousse au Chocolat.
GELUKKIG.
Limoncello en andere Pousse- cafe’s weer wel , maar zonder Koffie, die  alleen gedronken wordt door “Les Nordiques”.

 

 

BLOG / TIS HIER NET FRANKRIJK / BUREN / HET LEVEN BEGINT [ SOMS ] NADAT JE 40 BENT

Ik heb een hele lieve Franse vriendin, Coco waarvan het leven zelfs ver boven het veertigste levensjaar begon aangezien zij tot dan toe een zeer slechte mannenkeus had .  Ze keek vooral naar het uiterlijk en een BEAU MEC is dan het enige wat telt.
Driewerf FOUT, want zoals ze in Brabant zeggen: Van un schon bord itte nie lang.
Haar eerste echtgenoot verkocht zwembaden maar vergokte al het geld terwijl zij de zaak draaiend hield.
De tweede had een strandtent , die weliswaar zeer goed liep, maar in de winter vloog het geld erdoor ook hij gokte ; zodat er  elk jaar meer aandelen aan zijn broer verkocht moesten worden totdat hij zelf niets meer had .
De derde had een webwinkel met armbandjes, ringetjes en anders-zinse Fringues dus Coco zat heel de dag achter de computer terwijl hij rondreed in haar auto , gokte [ alweer ] en feestte in St Tropez.
En toen kwam er bij het jaarlijkse Fete de la Musique een heer in het spel die het tegenovergestelde was van de drie anderen ; klein , niet zo knap als de anderen , maar open en vriendelijk , lieve ogen, zeer intelligent en hij heeft een zeer florerende fabriek in groene producten , big business tegenwoordig in het Franse .
De liefde kwam niet meteen van haar kant , wel van de zijne.
Via wederzijdse vrienden bleef het contact bestaan en nu zijn ze al 4 jaar een stel en de liefde is vanzelf gegroeid ; ze zijn smoorverliefd .
Wat wil je nog meer , een zeer onderhoudende man , in goeden doen , die haar de wensen uit de ogen leest en ook nog kan koken.
Hun vakantiewoning [ die al van haar was , zie blog over whisky] ligt naast die van ons en nu zij er niet meer woont zijn wij vakantie buren / vriendjes .

 

.

BLOG / TIS HIER NET FRANKRIJK / SINAASAPPELS KWEKEN IN HET BOS

CITRUSFRUIT KWEKEN IN HET BOS
De eerste boom werd geplant nadat we hier na ons vervroegd pensioen kwamen overwinteren en besloten om midden in het bos een tuin aan te laten leggen.
Niet gehinderd door ook maar enige kennis op dat gebied, want midden in de stad gewoond en midden in de duinen , en als kind midden in het bos.
Ideeen had ik natuurlijk genoeg, gevoed door foto’s in op Francofielen gerichte magazines.
De door ons gecharterde aannemer uit het dorpscafé die intussen al tot onze vriendenkring behoorde heeft een echtgenote met een kleine kwekerij, en zij namen het project op zich om er wat fraais van te maken.
Het kostte nog flink wat overredingskracht om hen duidelijk te maken dat ik dat in het bos niet al te zondags wilde; dus terrassen van grint en cement, grove afvalstenen uit de steengroeve voor de tuin en daarin dan perken voor de felbegeerde Citroen-Sinaasappel-Mandarijn-Grapefruit en Kumquatbomen, en gewoon betonnen bloembakken.
Nou, dat was hun eer te na en kon nooit netjes worden; maar dat wilde ik ook niet ; je woont in het bos in een huisjespark en niet in een villa in Ramatuelle.                                                                                                                          Sedertdien sta ik in de dorpskroeg en bij de goegemeente te boek als Madame Rustique.
De werken werden deze keer stipt uitgevoerd, want twee weken voor de vakantie, dus er moest geld binnenkomen ; en een gouden regel: Wij betalen niet voor alles af is.
Volgens de tuingoden moesten er 3 Cypressen aan de poort komen met een Olijfboom ertegenover want dat brengt geluk , in elk geval in de portefeuille van de kwekeres .                                                                                                              O.K…… Daarna 3 perken met een Citroen-een Sinaasappel -en een Grapefruitboom en de rest sla ik even over want het gaat over citrusfruit.
Het eerste jaar was de oogst nog goed, want die bomen worden in Spanje kunstmatig opgekweekt , maar dat wist ik allemaal nog niet , plus het feit dat ik 30 jaar oude bomen had gekocht a raison van de hoofdprijs omdat ik het idee had dat ik dood zou zijn voordat een klein boompje tot wasdom zou komen.
Waarbij ik gans niet  had stil gestaan was dat deze drie bomen na 11 uur s’ochtends geen zon meer kregen waardoor zij een een redelijk snelle dood stierven en zo als dat hier maar al te vaak gaat: geen garantie.
Eigen schuld , Madame Rustique wenste haar bomen op die plek en dat was ook weer waar , ook al waren zij aangenomen om hun kennis.
De tweede serie bomen kwam tien jaar geleden , nu op een iets zonniger plaats voor zover dat mogelijk is in het bos.
Intussen hadden al twaalf Mimosas en Kurkeiken het veld moeten ruimen.
De groei verliep redelijk en de Grapefruit gaf vanaf het eerste jaar in overvloed.
Maar die Sinaasappelboom, daar was toch iets mee.  Aanvankelijk hadden we nog een Sinaasappel en toen niks meer, en wat bleek?
Hij is ge-ent op een Citroenstam . De Citroen begon zich te ontwikkelen ten koste van de Sinaasappelboom en daarom kwam nu de derde Sinaasappelboom, kleiner dan de eerste maar groter dan de tweede zodat ik nu weet wat ik heb gekocht.
Natuurlijk is deze ook weer kunstmatig opgekweekt dus hangen er flink wat Sinaasappels aan die onderhand geplukt moeten worden dus ga ik los op mijn unieke Zuid-Franse recept voor Marmelade wat ik heb losgepeuterd van een Franse buurvrouw die niet meer leeft , dus zet ik de traditie voort.                                                                                                                                                             Met de Sinaasappel / Citroenboom is het ook nog goed gekomen , want nu groeit er het hele jaar fruit aan… afwisselend Sinaasappels en Citroenen Recepten in mijn kookboek .

 

BLOG / TIS HIER NET FRANKRIJK / BUREN / OP SLANGENJACHT BIJ BUURVROUW NICOLE

Toen wij pas ons vakantie optrekje hadden hier in het zuiden hadden wij heel erg aardige buren waarmee wij zeer vriendschappelijke banden onderhielden , bijna on-Frans.
Wij deelden de krant en kwamen vaak bij elkaar over de vloer en zeker ook om samen te eten , meestal met andere dorpsgenoten erbij, wat enorm heeft meegewerkt aan onze integratie.
Buurman’ s biologische winkel die eigenlijk van zoonlief was ,was tegenover de kroeg en daar troffen we elkaar ook al bijna elke dag want hij hoefde maar over te steken als er een klant binnenging.                                Intussen hield de zoon/ eigenaar zich onledig met tennissen en badmeester spelen op een vakantiepark van zijn toenmalige lief .
Buurvrouw Nicole was meestal thuis want door een chronisch open been kon zij bijna niet lopen.
Op een erg zonnige dag zat Nicole op een bankje voor haar huis in de schaduw toen een afgrijselijk gekrijs klonk vanuit haar richting: ANSE ANSE [ HANS HANS ].
Mijn Schat was met een klusje bezig dus ik rende erheen om naar later bleek , buurvrouw te ontzetten.
UN SERPENT UN SERPENT , er zat inderdaad een levensgrote lichtgroene slang onder haar bankje en ook ik , toen nog geheel niet gehinderd door mediterrane biologische kennis, schrok me wild.
Une pelle , une pelle , schreeuwde Nicole ; dus terug om een schop te halen om weet ik wat mee te doen aangezien het reptiel opscheppen mij geen optie leek .
Nu zullen al mijn volgers mij wel een zeer wreed wezen vinden maar op dat moment zag ik toch geen andere uitweg dan de slang met de schop in moten te hakken teneinde de hysterie van Nicole te stoppen en eerlijk is eerlijk , ik was er niet ook niet gerust op .
Eind goed al goed , alleen mijn ega was een beetje taai over zoveel dierenleed , maar ook hij had geen betere oplossing aangedragen noch hulp verleend .
Toen was het onderhand tijd voor het wel zeer verdiende apero wat wij vaak met hen nuttigden en waarbij ook andere buren nogal eens aanschoven  .
Nicole had meestal een lekkere Provencaalse taart bij het apero en het recept van deze Pissaladiere heb ik van haar gekregen.
Helaas is zij ons een jaar of zes geleden komen te ontvallen nadat ze terug verhuisd waren naar de Auvergne.
Nu is hun zoon onze buurman want de liefde heeft geen stand gehouden aangezien hij een juffrouw die hij tennisles gaf had bezwangerd.

En sedertdien zien we elke paar maanden een nieuwe dame de revue passeren ; soms met hond , soms met kat en zelfs soms met kinderen… maar het houdt nooit stand .

 

 

BLOG / TIS HIER NET FRANKRIJK / BUREN / LIEFDE OP HET EERSTE GEZICHT

Sinds enige tijd hebben we in onze hoek van het park nieuwe buren. Het zijn Fransen en werkelijk schatten van mensen.
Hoewel ze zelfs iets ouder zijn dan wij zijn ze smoorverliefd en de historie van hun ontmoeting is te mooi om jullie te onthouden.
Babette, een kittige Parisienne had haar man verloren na een lang ziekbed en een intensieve verzorging .
Ze waren naar hun vakantiehuis in het zuiden gekomen om het leven voor hem wat te veraangenamen in zijn laatste maanden.
Toen kort na zijn overlijden het jonge tuinmannetje had opgezegd wist Babette zich geen hemelse raad met haar grote tuin en zwembad.
De volgende morgen terwijl ze met haar hondje wandelde werd het haar zwaar te moede en de tranen liepen haar over de wangen toen ze op het pad oog in oog kwam te staan met Raphael die ook de nodige ballast aan problemen meedroeg.
Nog zo’n historie die je haast niet kunt geloven.
Zeventien jaar runde hij een zeer goed lopende zaak op het strand samen met zijn vrouw , een canaille dat manisch depressief is.
Om kort te gaan; het huwelijk liep niet altijd even geweldig en op een nacht in het najaar heeft ze hem met een mes bewerkt, laten liggen en de zaak in brand gestoken. Gelukkig werd hij gered.
Slechts twee jaar heeft ze hiervoor in een kliniek gezeten en toen ze weer losgelaten was heeft ze dat nog een keer geflikt, zulke onbegrijpelijke strapatsen van de gerechtelijke macht komen echt niet alleen in Nederland voor..
Nu zit ze weer in de kliniek maar af en toe heeft ze verlof. Ze zijn wel gescheiden.
Dus Raphael zag de treurende Babette en vroeg uiteraard wat er aan de hand was.
Ze viel hem huilend in de armen, vertelde al haar leed en sloot af: ….en nu is mijn tuinman ook nog opgestapt en ik ben zo bang alleen.
Raphael die door al zijn ellende geen cent meer had antwoordde:  hier staat uw nieuwe tuinman en hij is direct begonnen en niet lang daarna bij haar ingetrokken maar helaas was de villa toen verkocht, dat gaat hier nog steeds heel snel.
Ze wonen nu in een appartement in het dorp maar zijn bijna altijd op het park in zijn vakantiehuisje.

 

 

BLOG / TIS HIER NET FRANKRIJK / BUREN / GESTOLEN GOED GEDIJT WEL.

Niet ver bij ons vandaan woont een echtpaar dat elkaar  letterlijk de koppen inslaat. Ze kunnen niet met elkaar leven , maar ook niet zonder.    Gedurende de wintermaanden runnen ze een restaurant in de Alpen en komen ze bij toerbeurt even naar het zuiden om stoom af te blazen en bij mij het hart uit te storten  na de echtelijke ruzies.

Ik luister alle leed geduldig aan maar geef nimmer advies omdat een Frans huwelijksleven niet te vergelijken is met een Nederlands en ze zijn ons allebei even lief.

De eerste dag in december kwam buurvrouw gedag zeggen voordat ze naar de Alpen zou vertrekken en gaf permissie om in januari haar sinaasappels te plukken omdat anders niemand er iets aan heeft.

De buurman echter die zeer dicht bij de natuur staat en nog geen takje snoeit weet hier uiteraard niets van.

Toen hij dan ook begin februari na een echtelijk handgemeen plotseling in onze keuken verscheen sloeg me de schrik om het hart.

Ik was juist klaar met het voorbereiden van de vin  d’oranges en heb zo snel mogelijk de emmers om de hoek in de kamer gezet en een kopje koffie  in de keuken aangeboden om buurman af te leiden.

Hij stak van wal : “‘ je zult het niet geloven, maar mijn hele sinaasappelboom is kaal ,” iemand heeft alles gepikt”;  toen haastte ik me om te antwoorden dat madame permissie had gegeven om wat sinaasappels te plukken om marmelade van te maken maar niet op de hoogte was van het verdwijnen van de rest [LIEG LIEG] , gaf buurman een pot marmelade mee en na zijn aftocht heb ik de emmers snel afgevoerd naar een donker plekje om te gisten.