Mijn beste vriendin in Frankrijk , Lucie , waaraan ik al diverse columns heb gewijd is Franser dan Frans ook al wil ze dat niet horen omdat ze tot 2002 in vele buitenlanden heeft gewoond waarvan een jaar of tien in Canada met haar tweede echtgenoot , een Canadees , de liefste en coolste man die je maar kunt wensen .  Helaas is hij twee jaar geleden overleden en toen ze niet meer gecorrigeerd werd is Lucie helemaal teruggevallen in haar oude Franse gewoontes . Ze maakt van elk huis een puinhoop en er wordt nooit gepoetst , zelfs niet met de Franse slag.   Bovendien is ze een stresskip eerste klas die zich er niet voor schaamt om iedereen voor haar karretje te spannen en dan ook nog continu aanwijzingen geeft hoe zij het wil…. op gebiedende en opgewonden toon.                                                                                                                    Wij kennen haar al jaren en omdat ze zelf ook altijd klaarstond en leuke etentjes organiseerde vind ik dat we in moeilijke tijden ook te hulp moeten schieten ook al is mijn schat nog de enige persoon die bij haar een klein klusje wil doen… werklui komen niet eens tegen betaling.                                Eigenlijk waren we er ook helemaal klaar mee nadat schat had geholpen toen ze haar grote huis had verkocht en naar het appartementje van haar overleden moeder verhuisde.  Als ze daar twee jaar woont kan ze het verkopen zonder door de belasting in de nek te worden geslagen.  En dat moment is nu aangebroken ; tot mijn groot genoegen verhuist ze terug naar de Loirestreek waar ze geboren is .                                                                                 Als vriendin laat ik haar nooit vallen maar ver weg is handiger.                             In januari heeft ze alles ingepakt en is een maand op vakantie gegaan naar Vietnam waar ze ook ooit gewoond heeft; echter tevoren vroeg ze of mijn schat haar Art Nouveau spiegel [ met rondom allemaal kleine spiegeltjes bewerkt met guirlandes ] af wilde breken omdat hij dat al twee keer voor haar heeft gedaan en ze dat de verhuizers niet toevertrouwt . Dat kon alleen vandaag en dat wisten we tevoren… gisteren kwam ze terug van vakantie en wij vertrekken morgen.    Wat ik toen nog niet wist is dat mijn nieuwe buuf Sharon hier zou zijn en schat wilde dat ik meeging om hem bij te staan in de blinde paniek en chaos die we ons nog herinnerden van de vorige verhuizing.  Ik had mijn werkwijze zorgvuldig uitgestippeld in overleg met Sharon. We zouden samen mee gaan in haar huurauto zodat ik mijn vriendin voorlopig vaarwel kon zeggen en dan samen de plaat poetsen om tegels te kopen….. na enig weerwoord ging schat akkoord.

Voor dag en dauw naar La Garde Freinet waar de verhuizer al in en uitliep met de steekwagen en ons in de hal veelbelovende blikken toewierp.        Lucie schrok zich kapot en hyperventileerde nog net niet .. het was een ravage zoals je alleen op TV ziet bij bepaalde hulpprogramma’s… nee nee nee… ik kan geen thee zetten … je ziet hoe druk ik ben .. verder geen contact meer behalve dan met Hans . Meteen begon ze te commanderen dat Hans voorzichtig moest zijn en de spiegeltjes stuk voor stuk aan haar moest aangeven zonder ze op de marmeren side table te laten vallen blablabla…..  Ik kuste haar snel gedag en we wilden ons juist uit de voeten maken toen Hans tijdens zijn klusje een vette knipoog naar ons maakte wat zij in de spiegel gezien moet hebben .  Gierend van de lach liepen we naar de auto … Sharon kan zich geen betere inwijding in de hectiek van een Franse stresskip wensen … Een regelrechte cultuurshock . Bij onze thuiskomst was mijn schat er al… dat was erg snel want we hadden alleen tegels gekocht…. de reden was dat hij tegen Lucie heeft gezegd : en nu is het afgelopen … het is verdorie de derde keer dat ik aan die spiegel werk en ik weet wel wat ik doe en als je nog een woord durft te zeggen ben ik weg…. en toen was ze rustig…. ze heeft een man nodig….

AMERIKAANSE MATEN
In Amerika is alles groots en groter wat ook werkelijk zo is… want toen wij een roadtrip maakten over highway one van San Diego tot aan Vancouver Island heb ik mijn ogen uitgekeken… De weidse landschappen benauwen me hoe raar dat ook klinkt… ik kreeg er hartritme stoornissen van. Ik vond het een geweldige ervaring maar hoef nooit meer terug… mijn lieve familie moet nu maar naar hier komen.
Vandaag werd dit fenomeen mij eens te meer duidelijk toen ik met mijn nieuwe buurvrouw uit Texas tegeltjes ging uitzoeken voor badkamer en keuken en omdat ik eerst naar de kapper moest nam mijn buuf met haar ipad plaats in de lounge van de deftige beauty-spa /kapsalon om de afmetingen te gaan omrekenen naar Europese maten.
Uiteraard was ik geheel en al nog niet op de hoogte van de rekenkunsten op Amerikaanse wijze toen we bij Castorama op de tegelafdeling waren beland . De winkel voldeed in elk geval aan de maatstaven… dit zijn ze daar gewend … en met het uiterst charmante Frans-Texaans accent hadden we direct een hulpvaardige medewerker aan onze zijde . Wat me echter eerst bevreemdde was dat ze alles wel erg duur vond na het berekenen van de vierkante meters, wat ik niet begreep in eerste instantie omdat we bij Casto nou niet direct over wereldprijzen spreken…. totdat de waarheid pijnlijk doch juist op tijd aan het licht kwam…… mevrouw had voor de douche 55 vierkante meter nodig en voor de keuken 88. 

Ik lag in een deuk en de verkoper snapte er ook al niet veel van … al kun je van een Amerikaan natuurlijk dergelijke oppervlaktes verwachten ..Toen ik mijn vriendin eens vroeg hoe ze in godsnaam aan die afmetingen kwam aangezien het hele huisje niet eens 55 vierkante meter is viel het frankske weliswaar niet meteen maar werd het haar vrij snel  duidelijk dat haar ipad of zijzelf niet bepaald rekenkundigen zijn…We hebben de nrs opgeschreven evenals die van de uitgekozen verf en voor de zekerheid niets besteld totdat alles opnieuw gemeten is door mijn schat met een Franse duimstok…

De weg naar het Frans notariaat kan heel lang zijn wanneer zowel de kopende als de verkopende partij buitenlander zijn en de taal niet spreken.     In september maakten we vluchtig kennis met een buitengewoon goedlachse en zeer gezellige Amerikaanse die ongezien reeds een bod had gedaan op ons buurhuis aan de hand van foto’s van 10 jaar geleden.    Daar kwam ze snel op terug toen ze de door huurders toedoen deplorabele staat van het huisje in werkelijkheid zag  .  De dochter van onze zeer geliefde vroegere Engelse buren die kampioen is in het maken van verkeerde keuzes op gebied van werk en mannen had eigenlijk niet de middelen om het huis aan te houden en besloot te verhuren… een regelrechte ramp , ik kan er niet meer van maken… De tuin , hun grootste trots,  werd een ravage… hun leuke meubels verdwenen om vervangen te worden door semi moderne Franse meubel decoratie .  Ook onze gezamenlijke aankopen op gebied van tuingerei en mijn 2e ijspan waren verdwenen . Lekkages , scheve luiken , kastjes waarvan de deurtjes los hangen ..je kunt het zo gek niet verzinnen wat er gebeurt als je verhuurt aan mensen niet kent en je nooit je gezicht laat zien….                Toen besloot ze om te verkopen op basis van de oude foto’s die nu niet direct een afspiegeling zijn van de werkelijkheid.                Zo kwam ik in contact met mijn nieuwe a.s. buuf  die  gelukkig op tijd kwam controleren waarop ze geboden had ; ze schrok zich wild .                                 We hebben een klussenier geregeld om offerte te maken voor de te herstellen schade en renovaties o.a. vernieuwing van de elektriciteit en geadviseerd om op basis daarvan een nieuw bod te doen.

Met het nieuwe bod begon de ellende want na weken en  weken over en weer onderhandeld te hebben is de prijs gehalveerd en dat was nodig ook…. het was niet  lang  voor Kerstmis en de verkoopster wilde de zaak voor nieuwjaar rond hebben ivm bijkomende kosten zoals taxe d’habitation en de parkkosten die ze moest voorschieten . Maar ja…. daar had ze buiten het Frans notariaat gerekend … Notaris ging op wintersport en kwam 6 januari terug waarna hij 2 weken door griep was geveld…. daarbij kwam nog dat hij eigenlijk helemaal niet gediend was van de advocaat die door de Amerikaanse koopster was ingeschakeld om het proces te begeleiden… twee van die haantjes die moeten samen werken verloopt zeer stroef  in LDF  hetgeen de verwarring nog groter maakte omdat de verkoopster dacht dat de koopster traineerde en vice versa…. Om kort te gaan : er zat geen schot in de zaak … stukken waren niet klaar om te tekenen en als ze wel klaar waren gaf de notaris nul op request… telefoontjes van beide partijen werden afgewimpeld en de notaris zou op lang ziekteverlof zijn terwijl de advocaat overspannen moest zijn….       Ik geloofde er geen snars van , en hoewel ik er helemaal niets mee te maken heb besloot ik om de boel vlot te trekken teneinde  mijn nieuwe Amerikaanse vriendin waarmee ik intussen dagelijks email contact had vooruit te helpen .     Ik besloot zelf eens op onderzoek te gaan ; om te beginnen bij onze gardien . Volgens hem was niemand was ziek of overspannen… hij snapte ook al niet waarom het zo lang duurde voordat de stukken in orde waren met al dat heen en weer sturen van Notaris naar Advocaat naar koper en naar verkoper.   De naar aanleiding van dit nieuws verontrustende mail van mij naar Texas deed mijn nieuwe buuf besluiten om het eerste vliegtuig te nemen en zo stond ze anderhalve dag later voor onze neus een week voor onze vakantie , maar helemaal niet erg want we hebben een echte klik dus ze logeert bij ons .

Dat was zondag ,…. maandag morgen het notariaat gebeld  maar weer werd ze afgewimpeld  .  Na een beleefdheidsbezoek aan de gardien die als een blok viel voor al die Texaanse charme met haar gebrekkig Frans en ontwapenend accent kwam er ineens schot in de zaak .   De galante Fransman in hem werd wakker … hij greep de telefoon , uiteraard was de notaris wel degelijk aanwezig en kon direct een afspraak gemaakt worden voor dinsdagmorgen… als dat niet snel is…. het geld uit de States was sowieso al 2 weken eerder gestort ….

Vanochtend in het zeer trendy ingerichte notariskantoor waar we ook nog van koffie werden voorzien….zijn de stukken op zeer Franse wijze getekend… ook hij viel direct als een blok voor al die Texaanse charme en kon meteen zijn Engels demonstreren…. iets om fier op te zijn .    Komt u echt helemaal in Frankrijk wonen ? Wat brengt u hier ?  Wel , antwoordde mijn zeer diplomatieke buuf , ik kom al 20 jaar in Frankrijk en vind het een heerlijk en mooi land met fijn weer en lieve mensen.. ik heb al een jaar Franse les van een leraar uit Lyon want ik vind dat ik jullie taal moet spreken…   De goede man leek nu haast verliefd te kijken… al die eer voor de chauvinistische ziel….Wat doet u voor werk?    Ohh met pensioen … u ziet er zo jong uit… ikzelf kom uit Saumur maar wil niet meer terug , het is zo fijn in het zuiden , en daarna begon hij ook nog over zijn 2 jaar sabattical en  wereldreis met camper en backpack… meneer zat duidelijk op zijn praatstoel om te bewijzen dat hij een wereldburger is .     Ten lange leste begon het  voorlezen der stukken…… totaal onbelangrijk in verhouding tot zijn buitenlandse avonturen  maar onvermijdelijk , daarvoor kwamen we uiteindelijk al was dit onderdeel van de visite vite fait  ;   De notaris pakte de papierwinkel en las voor :………. madameX  la vendeuse ………. et madame X l’acheteur …………..[ niet nodig te legimiteren dus we hadden n’importe qui kunnen sturen]   en dat was het , al wat volgde was letterlijk en er is geen woord van gelogen :     .. blablabla…. signez ici…. page 2 blablabla …. signez ici…. en dat ging zo 17 pagina’s die allemaal gesigneerd moesten worden maar waar klaarblijkelijk niets in staat wat de moeite is om uit te leggen…. daarna nog wat paraafjes en de koop was gesloten….. Ennnnn hier is mijn kaartje , ik ben Thierry , en als u ook maar de minste vraag hebt of een probleempje kunt u me dag en nacht bellen en ik ben tot uw beschikking….. vergeet niet uw huis te verzekeren voor vrijdag want dan hebt u de stukken voordat u weer naar Amerika vliegt..                                                                           Toen we de statige trap waren afgedaald en in de auto zaten gierden we van het lachen….. ik kan nog heel wat leren op het gebied van charmes in de strijd gooien .    We hebben er een heerlijke fles Champagne voor opengetrokken , geproost op de goede afloop en de begeleidende vruchten Pavlova heb ik gisterenavond al gebakken .

https://www.facebook.com/viralvideos.rz/videos/310394786126075/            Deze video die ik juist zag op FB brengt me ruim 20 jaar terug in de tijd toen ik nog bij Diesel werkte. De dame van de catering stapte ongeveer gelijktijdig op toen de werkster haar ontslag kreeg omdat ze zich altijd ziek meldde als haar kinderen vrij waren , vakantie hadden of er een verjaardag te vieren was. Er werd een uitzendbureau ingeschakeld en er kwam een kantine dame voor 3 dagen en een werkster die ook nog 2 dagen de kantine voor haar rekening nam omdat ze dat eigenlijk liever deed. Het was een Hongaarse die net zo poetste als de dame op deze video… De gangen , kantoren toiletten…. alles was drijfnat en de zeepbellen waren s. middags nog te zien… maar ze kon lekker koken… Ik was al eens uitgegleden en had me bij de directie beklaagd over de Hongaarse poetsmethodes … en dat had ik beter niet kunnen doen…. oorlog … De dame in kwestie kwam briesend mijn kantoor binnen en in haar beste Nederlands : JIJ ZEGGEN IK KAN NIET POETSEN!!!! haar ogen fonkelden en ze spuwde nog net geen vuur…. Ai Ai… hoe ging ik dit rechtbreien…. Zo koel als mogelijk was gezien de omstandigheden antwoordde ik : INDERDAAD ILONA…. jij kunt niet poetsen.. maar dat geeft toch niets… want je kunt heerlijk koken en jouw Tomaten / Paprika soep  is niet te overtreffen….. en zo scoorde ik toch weer punten… en met Ilona liep het ook goed af al had ze daar zelf sterk de hand in… Ze had haar collega van de kantine binnen een paar weken eruit gewerkt omdat het hele budget voor de keuken opging aan de Hongaarse kookkunsten en dientengevolge schraalhans keukenmeester was bij de andere kokkin… en zo werd Ilona Kantine dame en kregen we een mannelijke werkster.

Mijn schat heeft een talenknobbel hetgeen ik buitengewoon in hem waardeer omdat we heel vaak in internationaal gezelschap verkeren en ik me niet geroepen voel om steeds als vertaalster te fungeren wat bovendien tijdens een gesprek storend is voor de andere gasten .                                                Daarentegen is hij A-TECHNISCH…. en ik ook , dus hier valt niets te verwijten omdat daarvoor hulptroepen ingehuurd kunnen worden die alle problemen oplossen….                                                                                             MAAR….. hierbij stuit ik nogal eens op verzet want dat is zijn eer te na  zodat schat eerst zelf aan de slag gaat met alle gevolgen van dien… jaaaaa stronteigenwijs   …  ook dat kan ik hem niet aanrekenen want dat ben ik ook  zij het op ander gebied .

Het heeft flink gestormd in het zuiden en plots waren enkele kanalen van de TV  uitgevallen ; die we via de schotel ontvangen .                                              Eerst even mijn licht opgestoken bij de vrienden van onze buitenlandgroep “Ik Ben Vertrokken ” waarna ik de conclusie kon trekken dat het probleem zich op ons dak zou moeten afspelen… twee weten meer dan een en nooit te trots zijn om iets te vragen…. domme vragen bestaan niet … slechts degene die niet vraagt is dom .                                                                                                            Gisterenochtend klom schat het niet erg hoge dak van onze boshut op om een en ander te regelen..gewapend met een klein zoekertje wat we nog overgehouden hebben aan onze camper vakanties . Zelfs een A-technisch persoon kan daarmee overweg dus dat was snel gepiept ; ik hoefde mijn favoriete zender NPO 2 niet langer te missen .

Echter….. vanochtend wierp hij op dat we de vrije zenders waarvan we al enige tijd verstoken zijn [ zoals Arte en BMF beide in het Frans ] ook wel zouden kunnen ontvangen als de schotel iets gedraaid werd…. die wijsheid had schat op Canal Digital opgedaan , compleet met een tabelletje voor de graden . Als je dat zou uitknippen en de kop op de schotel daarmee gelijk zou zetten beloofde dat een uitmuntende ontvangst ; ik vond het geen goed idee want ik ken mijn schat intussen een beetje .                                                  Toevallig keek ik de hele ochtend TV in de keuken in verband met een uitzending over Zout   waarvan ik eerder een deel had gemist dus was ik er van overtuigd dat de keuken TV nog werkte op het moment dat hij aan de klus begon zonder mij te verwittigen …                                                            Intussen zat schat alweer op het dak met zijn sjabloontje en schroevendraaier terwijl ik verzocht werd heen en weer te lopen om te vertellen wat zich afspeelde op twee TV’s   :……. niets , nada , niente…..      Toen ik eens voorzichtig opperde waarom hij geheel tegen mijn zin weer het dak was opgegaan voor de voorspelde verbeteringen ontaarde dat in een soort van echtelijke twist waarna de schotel kop weer in de oorspronkelijke stand werd teruggezet .   Gedeeltelijk succesvol nu… wel TV in de kamer maar niet in de keuken , en juist daar zit ik vaak vanwege onze zeer uiteenlopende programma smaak .                                                                              Van alles werd uit de trukendoos getoverd maar zonder enig resultaat ; mijn private technicus constateerde dat dan de kabel naar de keuken wel stuk moest zijn alhoewel die het drie kwartier daarvoor nog prima deed .            Het was intussen twee uur en het eten stond al wat te verpieteren maar dat weerhield mijn wederhelft er niet van om zonder bericht de auto te pakken … met de hond in zijn kielzog .                                                                                            Er zat niets anders op om maar alleen de late lunch te nuttigen .                          Bleek dat schat bij een gebuur , iets te ver om te lopen , een stuk kabel had geleend en niet zonder koffiedrinken was weggekomen .                                     Zonder zich ook maar te bekommeren om eten trok hij ten strijde gewapend met :  JA jullie lezen het goed : TV toestel- Decoder- kabel van de gebuur en schroevendraaier…… alles ging mee het dak op , mij in opperste verbazing achterlatend terwijl ik op mijn tong moest bijten om er niets van te zeggen  … dat werkt in dit soort situaties averechts zo heb ik in de loop der jaren geleerd .                                                                                                                         De triomf op zijn gezicht dat even daarna voor de tuindeuren verscheen verraadde dat het was gelukt en nog veel triomfantelijker zijn woorden :           “Zie je nu wel dat het aan de kabel ligt “.  Hier was uiteraard niets tegenin te brengen maar ik vermoedde dat door de vruchteloze knutselarij deze ochtend de kabel veeleer beschadigd was dan kapot en stak er een stokje voor dat hals over kop een nieuwe kabel werd gekocht omdat de aanwezige toch meters te lang is en er best een flink stuk afgeknipt kon worden om het een kans te geven .  ………”Nou vooruit dan maar ” , maar ik heb geen zin om heel die kabel te controleren . Hier is het altijd “Ja Maar ” als antwoord ; zot word ik daarvan . Enfin… ik kreeg mijn zin… al ging het hele spul ten tweede male mee het dak op met als resultaat dat alles na het inkorten van de kabel naar behoren functioneerde net  zoals deze ochtend voordat het avontuur begon .                                                                                                                                            In het kader van de werkverschaffing weer een dag onder de pannen geweest maar in feite niets opgeschoten met zaken die belangrijker zijn zoals gammele boomtakken in de storm…… Denk dat het verstandig is dat ik me even gedeisd houd want als zoenoffer heeft mijn schat koffie gezet , zo is hij dan ook wel weer…… dus niets te klagen .

Wat een dag !!!!!! En natuurlijk mijn dealine niet gehaald….. gordijnen en Roman-blind zijn af maar hangen nog niet….omdat ik vanochtend  twee uur aan de telefoon heb gezeten  met SFR om een betwiste rekening :           Zeiden ze dat ik gebruik had gemaakt van een telefonische aanbieding….        Nou…dat is absoluut niet waar ; ik was zelfs in Nederland op die datum….      3 keer  opnieuw 1023 gebeld voordat ik uberhaupt een persoon aan de telefoon kreeg die verstaanbaar was want op zo’n callcenter hebben ze merkwaardige accenten…                                                                                                      Ik spreek goed Frans , maar met een berberaccent wordt het problematisch als ze ook nog weigeren om duidelijk en langzamer te spreken……                  En toen ben ik weer eens ouderwets uit mijn rol gevallen… dat gebeurt me af en toe als ik me heel kwaad maak…dan word ik heel onberekenbaar… Vergelijk het maar met Kim Basinger in de film Blind Date , een grappig toeval omdat ik aan een Blind [ optrekgordijn ] werkte waarvoor ik een deadline had , en die was in feite gisteren waardoor ik al enigszins was opgefokt.     Toen bij mij dus de rapen gaar waren en dreigde aangifte te doen van misleiding van buitenlanders = discriminatie ,   kreeg ik een verantwoordelijke aan de lijn en ziedaar : EEN WONDER geschiedde …      Niet alleen gingen de maandelijkse kosten van 42,70 e zomaar naar 22,-e      Ik mocht ook gratis de mobile telefonie blijven gebruiken .                            Zelfs Hors Forfait… omdat ik dat kreng niet meer wilde vanwege alle aanbiedingen voor van alles en nog wat qua reclame terreur waarmee ik dagelijks word bestookt…                                                                                              Intussen was mijn bloeddruk naar 200 opgelopen met bijpassende  hartkloppingen … maar had ik wel twee tientjes p.m. verdiend …                      En toen kwam de verpleger voor de halfjaarlijkse prik tegen osteoporose….daarna nog een uur uit de running wegens allergische reactie } ademnood…                                                                                                                              De ochtend was nu ruim verstreken .                                                                                                                                                                                                                                Daarom een late lunch , bestaande uit Zalmforel met Kruidenboter en Komkommerblokjes met verse Dille en dat ook nog eens buiten in het zonnetje…….op de dag dat de Winter begint.

,

Weggespoeld [ samen ] met een heerlijk flesje Pinot Gris  op het terras vanwege het geweldige weer kon ik helemaal opgemonterd de tonnelle op het terras versieren met Klimop en Rode strikken balancerend op een laddertje want de attributen lagen ook al 3 dagen op de tuintafel…. en  om 3 uur aan mijn gordijnen verder werken tot 5 uur , want om 6 uur had ik vrienden uitgenodigd  die morgen naar Nederland vertrekken voor de feestdagen om Kapucijners met Krulandijvie ,Spek en Piccalilly te eten… een koningsmaal
Nu zit ik op apegapen voor de buis……ZEN……te wezen…                                          Het ontgaat me totaal wat vertoond wordt.

Les Treize desserts of in populair Nederlands : de dertien toetjes  ; al is dat wel iets teveel eer voor deze overigens schitterende eeuwenoude Zuid-Franse traditie ; omdat het strikt genomen niet om toetjes gaat .

Iedere familie in elke hoek van de Provence geeft zijn eigen invulling aan de onvermijdelijke afsluiting van het Provencaals diner op Kerstavond ,         bekend onder de naam Le Reveillon de Noel  ; op 24 december .

Het zijn er onbetwist dertien , een getal dat staat voor Christus en de twaalf Apostelen .

Overal in de Provence is men het wel eens over de symbolen voor de vier bedelaars .

Druiven staan voor de Dominicaner monniken          Amandelen voor de Carmelieten….

Hazelnoten verbeelden de kleur van de pij der Augustijnen en de gedroogde Vijgen die van de Franciscanen .

Ook voegt men in alle  gevallen  Dadels , Walnoten , Witte en Zwarte Noga toe..

De zeven overige ingredienten  , met name het fruit , voor de afsluiting van het Kerstavond diner ,  kunnen sterk wisselen per Zuid-Franse regio.  Sinaasappels kunnen vervangen worden door Mandarijnen  , en Peren door Appels of Witte druiven die zorgvuldig geconserveerd zijn door ze op zolder te hangen na de pluk in september zoals men dat doet met kleine Meloentjes in een net

.                                                                                                                                                     Voor het Brood maakt men in Marseille een Pompe a l’Huile , een Gibassie in Aix en een Fougasse in Orange , terwijl men in Vaison la Romaine een soort Broodtaart met Appel maakt die voor het opdienen wordt besprenkeld met Oranjebloesemwater.

Bij dit alles serveert men ook nog Pate aux Coings [ zoete gelei-blokjes van Kweepeer ]   Geconfijte Vruchtjes , Calissons d’Aix en zelfs Rozijnen op Eau de Vie [ vergelijkbaar met onze Boerenjongens ]

Erbij wordt Zoete Wijn gedronken , zoals  Carthagene ,  Baumes- de- Venise of een Champagne demi-sec .

Mijn Franse vriendin die weduwe is en afgelopen zaterdag toen ze bij ons kwam lunchen nog helemaal down was is op miraculeuze wijze binnen twee dagen veranderd in een vrolijk giechelende tiener .   Een aanbidder van veertig jaar geleden is plots in beeld gekomen … deze man , Nederlander van afkomst maar in Kameroen geboren en getogen had via via en nog veel meer via , vernomen dat ze intussen weduwe is en besloot de stap tot hernieuwd contact te maken ook al was dat om 11 uur in de avond .                                     Hoe kwam dat eerste contact nu tot stand in daar in de Rimboe ????  zullen jullie je afvragen.   Wel : mijn vriendin was consul in Kameroen , tevens tolk- vertaalster en door de ambassade in het zuiden van dat land geplaatst . In haar kantoor liep een jongeman stage die juist zijn lycee in Montpellier had afgesloten ; zijn vader was een Nederlander die reeds in de jaren dertig om zakelijke redenen in Kameroen gevestigd was en aan het eind van  de tweede wereld oorlog met het Franse leger  door de Sahara naar Algerije is getrokken om vandaar uit Zuid Frankrijk te bevrijden onder generaal Leclerc . Echter toen hij na de oorlog terug naar Nederland was gekomen en de belasting hem aansloeg voor de 6 jaren  die hij helemaal niet in Nederland had doorgebracht heeft hij rechtsomkeer gemaakt met het vaste voornemen nooit meer een poot op  vaderlandse bodem te zetten.                 Hij heeft woord gehouden ; zijn zoon is in Kameroen geboren en als zeventien jarige deed hij mijn vriendin een huwelijksaanzoek wat ze beleefd afwees wegens het groot leeftijdsverschil .   Ze bleven wel goede vrienden en maakten vaak trips door de binnenlanden van Kameroen  met haar chauffeur , die op zekere dag een heel bijzonder uitje in petto had . Volgens hem zou er midden in het oerwoud een soort van amphitheater zijn met een standbeeld van een “NEGRE”  en daar ter plekke aangekomen bleek het bronzen monument helemaal zwart uitgeslagen ; het stelde BISMARCK voor  uit de tijd dat Kameroen nog een Duitse kolonie was…. inderdaad heel bijzonder .                                                                                                                              Nadat mijn vriendin een plaatsing kreeg in Canada zijn hun wegen uit elkaar gegaan en beide zijn met iemand anders getrouwd .                                                    Rob trouwde een inheemse vrouw die hem twee kinderen schonk en niet lang daarna haar heil zocht bij een veel jongere lover[boy]                              Gelokt door het grote geld besloot ze de scheiding aan te vragen met bijbehorende alimentatie .    Daarvoor moest natuurlijk een gegronde reden zijn en dat was onder andere in die dagen in Kameroen als de echtgenoot zich bezighield met tovenarij en voodoo ……….. Helaas kreeg Madame toen het deksel op de neus…… de rechters bulderden van het lachen want dat KON NOOIT een grondige reden zijn omdat een WITTE man daarvan helemaal geen verstand kon hebben… onmogelijk punt uit……….  Geen reden tot echtscheiding en al helemaal niet voor het bemachtigen van het geldschip dat al lonkte aan de horizon.                                                                                                     Zo kreeg de aanbidder zonder kosten zijn vrijheid terug , heeft nooit meer een relatie gehad en keurig zijn kinderen opgevoed .   Dus nu hij zestig is en van zijn riant pensioen gaat genieten heeft hij het idee opgevat om dat samen met zijn vroegere aanbedene te doen.    Hij komt in januari en wij , vriendinnen , zijn stervens benieuwd .