HAMSTEREN OVERBODIG

Een telefoontje uit Parijs gisterenavond maakte dat ik me vanochtend eerste werk naar ons wijnhuis begaf…. want zij hebben de lekkerste Rosé die denkbaar is aan een meer dan vriendelijke prijs en onze Parijse vakantie vriendjes vreesden deze zomer zonder te geraken.

Ons wijnhuis, waar wij al twintig jaar client zijn , is de afgelopen twee jaar zeer grondig verbouwd met respect voor de authenticiteit van de half in de rotsen gebouwde cave en andere opstallen; het resultaat mag er zijn…..Strak sober , stoer en chic heeft het niets aan sfeer ingeboet

Mijn doorlopende schilderijen tentoonstelling is echter verdwenen want dat past werkelijk niet meer in het plaatje waarbij de nadruk nu nog enkel op hun wijn en nevenproducten ligt   .

Natuurlijk heb ik de bestelling compleet uitgevoerd , al was dat volgens Madame helemaal niet nodig omdat de schaarste aan rose noch hen noch de regio treft… wij hadden namelijk een zeer zachte zonnige winter in 2017 met af en toe een buitje en van april tot diep in augustus geen regen meer gezien.

Nu zit ik dus met drie stapeltjes van vijf cubi’s opgeslagen op de badkuip omdat ik die zomers toch niet gebruik ; 75 liter heerlijke rose waarmee ik de kuip half zou kunnen vullen om me te baden in luxe….. alleen benieuwd of de vriendenclub hier het seizoen mee doorkomt……

Niet al mijn volgers zullen ooit van de man gehoord hebben ook al is hij wereldberoemd in Frankrijk en daarbuiten vanwege de platenbusiness .
Ik spreek hier over Eddy Barclay , de oprichter van het platenlabel Barclay records dat zeer bekende en beruchte artiesten onder contract had .

 

Beroemd en ook berucht in St Tropez vanwege zijn weergaloze Soirees Blanches waar iedereen in het wit diende te verschijnen , maar ook omdat het in zijn villa bij St Tropez alle dagen feest was .
Gasten als Elton John , Jack Nicholson , Johnny Haliday en noem maar op wie niet , kwamen bij hem verpozen .
Onze Parijse vrienden , tafeltennis kampioenen , waren daar elke middag aan de slag om met Eddy zelf en zijn gasten te spelen ; Eddy was dol op tafeltennis .
Vanzelfsprekend werd daar vorstelijk gegeten en gedronken , hij had een echtpaar in dienst dat de sterren van de hemel kookt ; geen beter restaurant in de omgeving dan Chez Eddy , maar reserveren toen niet mogelijk , nu wel .
Een jaar of 15 geleden is deze aimabele en ruimhartige man overleden en hij had tot ieders verbazing een legaat nagelaten voor de chef kok en zijn vrouw zodat ze een nieuw bestaan zouden kunnen opbouwen . Dat tekent de man.
En hier komt onze Parijse vriend , de tafeltennis kampioen , weer in beeld ……
Een jaar of 10 geleden wilden we eens gaan eten in een landelijk gelegen restaurant op een paar honderd meter van ons park gelegen zodat we allemaal een neut teveel konden nemen gezien het geringe risico op controle .
We namen plaats onder de zeer idyllische veranda en kregen de menu kaart …. wat schetst onze verbazing :
Eric Vigoureux ancien chef de Eddy Barclay .

 

Het weerzien was hartverwarmend voor onze vrienden en warm omdat de chef NOOIT zijn keuken verlaat … voor niets en voor niemand , hij werkt helemaal alleen , maar was meer dan content om de oude makkers weer te zien op zijn hete werkplek .
Het enige nadeel van dit restaurant is dat je wel eens lang moet wachten als je niet klokslag 8 bestelt …maar ja… je zit lekker , keuvelt wat en drinkt een flesje wijn…
Bij Barclay at iedereen hetzelfde en had de chef een uitgebreide keukenbrigade tot zijn beschikking .
Alles is vers en huisgemaakt , Eric doet geen concessies , en de prijzen zijn gezien de kwaliteit meer dan vriendelijk ; de locatie is geheel niet toeristisch wat wil zeggen geen zeezicht en geen ander uitzicht dan de tuin .
Het restaurant waarvan ik de naam toch maar zal verklappen met het risico dat het te druk wordt is het hele jaar open , ook voor de zakenlunch a 17.50 inclusief een glas wijn , en dan zit je in de winter ook nog eens in een prachtige Provencaalse eetzaal met groot open haardvuur .
Vanmiddag zijn we met onze vrienden en voorheen buren weer eens gaan lunchen op het heerlijke terras van dit fantastisch goed restaurant .
De kok van Eddy Barclay met zijn restaurant Les Sarments….in de vlakte van Gasssin aan de D559 , de beste keuken van de Golfe , zeker als je de prijs- kwaliteit verhouding in acht neemt .

 

 

 

Hier voert kwaliteit de boventoon en geen ingredienten van de groothandel die als een kunstwerk gedrapeerd zijn om het gebrek aan culinaire fantasie te maskeren .
Wij wensen slechts het beste en als we een schilderijtje willen zien gaan we wel naar een galerie .

We namen vanmiddag het drie gangen lunchmenu a 22,- incl wijn ..

Vandaag zijn we 37 jaar getrouwd en dat vind ik echt een mijlpaal voor een tweede huwelijk.      Ook de aanleiding was helemaal niet romantisch maar meer specifiek zakelijk.. aangezien mijn vader kort daarvoor was gestorven  en na 13 jaar samenwonen nog niets geregeld had voor mijn stiefmoeder…. dat kon beter… mijn schat had uitzicht op een goed pensioen dus alle reden voor een overhaaste echtverbintenis waarvan we overigens nooit spijt hebben gehad ook al kan het hier aardig knallen.

De plechtigheid of wat daarvoor moest doorgaan was al even overhaast ; we hadden niemand iets verteld , zelfs de kinderen niet en zijn op een dinsdagmiddag … want gratis….. jaja kien op de knip… met onze getuigen :  mijn stiefmoeder voor schat en mijn ex-vriend voor mij , naar het romantische Valkenswaardse trouwkerkje gegaan en waren in 7 minuten binnen en buiten… ja dat lezen jullie goed.. geen ringen … geen toespraak … geen vrouw die de man moet volgen en al die ouderwetse flauwekul…

Daarna zijn we met z’n vieren lekker gaan aperitieven gevolgd door een heerlijk dineetje in een goed restaurant.     De volgende dag hadden we een knalfeest met een dweilorkest , heel veel vrienden en schat’ s dochters als bruidsmeisjes waarvoor ik stiekem leuke jurkjes had gemaakt op de naaimachine van hun moeder omdat mijn machine het op het cruciale moment begaf…..een goede verstandhouding met exen is onontbeerlijk .

Het mooiste van deze dag was dat de bruid , ik dus , achter het stuur zat aangezien mijn schat twee dagen eerder van zijn rijbewijs was afgeholpen door de politie… gevalletje eigen schuld… om te beginnen een slok teveel op wilde hij toch zelf rijden… aangehouden op 100 meter van onze voordeur antwoordde hij op de vraag wat hij gedronken had : ohhhh niks bijzonders : een paar pilsjes en een flesje wijn , waarna hij weigerde uit te stappen en de agent in kwestie begon te beledigen : Zooo jongeman… wit voetje halen bij de nieuwe chef????  Weet jullie moeder dat je hier s’ nachts verkleed rondloopt ? En nog veel meer van die zattemans-flauwekul totdat hij uit de auto getrokken werd en mee werd genomen naar het bureau … ik kwam iets later want mocht ook niet rijden , en zag nog net dat hij bij zijn benen naar de cel werd gesleept.  We waren dus nog niet getrouwd dus ik kreeg zijn portemonnee niet , had zelf geen geld bij me omdat ik met mijn sponsor op stap was dus daarom wist ik een agent zo gek te krijgen om mij met het politie Dafje naar huis te brengen….. schat volgde om een uur of zeven nadat hij alle benodigde tests had ondergaan .

Het militair gerecht gaf 9 maanden ontzegging , 800 gulden boete en 2 jaar voorwaardelijk…. eigen schuld is goud waard…

Parkeren in St Tropez wanneer je niet zo goed ter been bent is schier onmogelijk en al helemaal niet op de dagen dat het markt is en dat zijn toevallig wel de dagen dat je de moeite neemt om je daar in de massa te begeven… want veel te kijken en ook een fantastisch en redelijk goedkoop aanbod al zou je dat niet denken ;  de markten in de omliggende dorpen hanteren hogere prijzen wegens het gebrek aan concurrentie en hun authentieke dorps charme .

Er is weliswaar voldoende parkeergelegenheid aan de haven , tegen betaling uiteraard  , maar rondom de Place de Lices waar de markt plaatsvindt zijn alle beschikbare plaatsen bezet door de marktkooplui zelf en dus ook de parkeerplaatsen bestemd voor personen die slecht ter been zijn en in het bezit van de zogenaamde ‘macaron’ zoals ik..   en ook al hangt daar tegenwoordig een zware boete aan vast , geen koopman die er zich iets van aantrekt en de agenten , opererend in groepjes van 4 , al evenmin .

Mijn vriendin had me al enkele rondjes de markt laten zien toen ons oog op een agent viel , ik het raampje opende , mijn macaron toonde en vroeg waar in hemelsnaam te parkeren .  Zijn antwoord : Madame met uw kaart mag u overal parkeren waar u niemand hindert en betalen hoeft ook niet…

Dat opende perspectieven en de Mini werd geparkeerd op het marktplein voor het gebouw waar exposities en andere evenementen georganiseerd worden bovendien keurig netjes  niet op het zebrapad ; er stonden overigens meerdere auto’s daar .

Nadat we gezellig de markt hadden rond geslenterd werd het tijd voor een lichte lunch op hetzelfde plein uiteraard want de actieradius is niet bijster groot . Ik mocht ook wel een wijntje want ik werd gereden . De markt liep zo’n beetje teneinde en een groepje agenten waaronder 2 dames stonden te kletsen en kijken voor het zebrapad en wijzend naar de rode Mini… wij zaten te ginnegappen op het terras…. nog een espresso toe en tegen die tijd waren we nog het enige voertuig dat daar geparkeerd stond .

Onder het oog van de agenten die daar al zeker een half uur stonden moesten we terug naar de auto terwijl ik besloot om de kwaal een beetje te overdrijven waardoor we natuurlijk gruwelijk de slappe lach kregen ; dat hadden we beter niet kunnen doen .

3 dagen later lag bij mijn vriendin de bekeuring in de bus …. maar niet voor een gat gevangen tekende ze bezwaar aan onder vermelding van  de overtredingen van  de marktlieden met hun wagens plus de toestemming van de agent om overal te mogen parkeren , wat trouwens wettelijk is in heel Europa dus ook Nederland.

Vandaag [ 2 maanden later ] kwam de vrijspraak…

Thelma and Louise kun je rustig op roadtrip sturen…

Mijn volgers is intussen wel bekend dat wij vroeger een Poeniel hadden met de naam PIETEPAF . Hij was superslim en de lieveling van de hele familie… Pietepaf kwam uit het asiel en is bij ons nog 16 jaar geworden ; alleen God weet hoe oud hij werkelijk was.                                                                                          In Eindhoven  en waarschijnlijk ook elders was een jaarlijkse open dag van het dierenasiel en je moet sterk in je schoenen staan om daar met 2 kinderen zonder hond weg te komen…… en dat kwamen we dus ook niet.

We hadden Pietepaf al een paar jaar en toen ook de jongste op een leeftijd gekomen was dat hij van de open dag gehoord had  zat er niets anders op dan een kijkje te gaan nemen….. en daar zat Barbabob….. althans zo zag hij eruit..                                                                                                                                           Een stevige wollige middenslag Schnauzer waar we direct voor bezweken en die het gelukkig heel goed kon vinden met Pietepaf ook al waren het twee heren.

Barbabob had natuurlijk een verleden en was buitengewoon aanhankelijk ; hij volgde me overal en at de schillen van het aanrecht als ik piepers aan het jassen was. Bovendien haalde hij samen met zijn nieuwe compaan allerlei kattenkwaad uit , zoals het kapotbijten van 20 meter elektriciteitskabel toen de monteurs aan het werk waren en verstoppertje spelen in de etalage van mijn boetiek…   ik kan me niet eens alles meer herinneren maar ze hingen ook geregeld de postbode en andere fietsers aan de broekspijpen.

Pietepaf was en bleef de lieveling van de familie , vooral van Bompa die hem overal mee naar toe nam in de auto ,  en het bekleden van de tweede plaats zat Barbabob niet lekker …. hij zou wel eens even bewijzen wat hij waard was om de eeuwige gunst van Bompa te vergaren .                                                         Het was Moederdag en prachtig weer … de hele familie en aanhang zat op het terras achter de keuken aan koffie en vlaai , toen Barbabob tevoorschijn kwam met het konijn van mijn stief-broertje in de bek… trots als een hond met zeven staarten legde hij zijn reeds overleden prooi op Bompa’s voeten met een blik van : kijk maar eens wat ik voor jou gevangen heb….                    Hij kreeg geen straf , want het is zijn instinct .                                                         Wel gekrijs van 4 stuks kinderen die gesust moesten worden en uitgelegd hoe dat in de dierenwereld in elkaar zit .                                                                       De hond had uiterst kunstig de schuif van het konijnenhok [dat op een verhoging in de stal stond ]  opengewerkt .

Hoewel er de volgende dag een nieuw konijn kwam werd dat nooit meer dezelfde en elk jaar als het moederdag is denken we weer aan dit onfortuinlijke voorval , maar nu met een glimlach…

Het symbool van de authentieke keuken van Nice is de Socca , een groot plat brood op basis van kikkererwtenmeel en dus glutenvrij . Vroeger werd dit gebakken in een ondiepe koperen schotel of pan in een houtoven zoals over de grens in Italie gebruikelijk was . Door de vele grensverschuivingen in het verleden kwam dit recept ook in Nice terecht .

Het verhaal wil dat de vissers uit Nice dit brood aten voordat ze s’ochtends vroeg uit voeren naar zee , want in die tijd was Socca het maal voor de arme bevolking terwijl het tegenwoordig erg populair is bij de goed betalende toeristen , die er graag een punt van nuttigen tijdens het aperitief met een koel glas Rose .
 

Heerlijk met een knapperige korst en een zacht binnenste , bestrooid  met peper en zout uit de molen en zo warm mogelijk ter plekke opgegeten .

Zoals we Socca vandaag de dag thuis maken , zonder houtoven , zal hij niet hetzelfde smaken als het origineel hoewel je de authentieke smaak aardig benadert als je de temperatuur van de oven zo hoog mogelijk zet  en na enkele minuten overschakelt op de grill stand . 

 

Zoals mijn volgers weten ben ik zeer gehecht aan mijn ijs pan waarmee ik ijs maak zoals ik het graag eet , nl niet te glad   .

Sinds jaar en dag had ik er twee , een in Nederland en een in Frankrijk , en op enig moment heb ik mijn Nederlandse exemplaar bij mijn Engelse buurvrouw in de vriezer gezet bij wijze van bruikleen .                                              Vier jaar geleden vertrokken deze liefste buren die je je maar kunt wensen om gezondheidsredenen terug naar Engeland en de woning werd verhuurd aan een eveneens Engelse tuinierster .                                                                          Zij echter beweerde dat er geen ijs pan was want ze had nergens zoiets gezien in de kastjes…..en ook alle gezamenlijk aangeschafte tuingereedschap was met de muziek mee…..                                                   Jammer dan , ik had er immers nog een …..

Een half jaar geleden dacht ik eens ijs te gaan maken ; de pan werd recht uit de vriezer op het aanrecht door mij gevuld en het deksel met zoutoplossing erop gezet …. normaal is het ijs dan klaar in een kwartiertje en dat was het nu ook …..al was het oneetbaar geworden doordat de zoutoplossing had gelekt door een verroest gaatje…. zout en roest in mijn toetje…..

Dan ga je tegenwoordig googelen voor een nieuwe pan en komt tot de onzalige ontdekking dat hij al sinds 2011 niet meer in productie is .. Toch maar even een mail gestuurd naar de Nederlandse importeur , kookwinkel #Potten en Pannen# in Utrecht die mij helaas op dat moment niet kon helpen maar tot mijn groot geluk en verbazing na enkele weken een mail terugstuurde dat ze per toeval in het magazijn een deksel gevonden hadden die ik gratis mocht hebben tegen verzendkosten   ; ik  was zo gelukkig als een hond met zeven staarten .  Mijn schat nam na aankomst het doosje mee naar de schuur teneinde het deksel met de pan in de vriezer te zetten tot de volgende ijs bereiding….. dat was gisteren…. ECHTER : de roestplekjes op het oude deksel door schat gerepareerd  met kit lachten mij toe en de zoutoplossing begon al weer te sijpelen toen de pan op het aanrecht stond …

en wat er toen allemaal voorgevallen is in de echtelijke woning zal ik niet in detail vertellen maar ik kan jullie verzekeren dat de woordenwisseling heftig was :   SCHAT HAD   HET NIEUWE DEKSEL IN DE KLIKO GEKIEPERD…… maar dat is enkele weken geleden dus die zien we nooit meer terug….

Maar omdat ik in mijn leven altijd zo netjes heb opgepast is de Here mij goed gezind en door een uiterst wonderlijk toeval vond ik mijn tweede pan vanmiddag terug in de tuin van de buurvrouw  , waar nu verbouwd wordt en ik als opzichter fungeer voor mijn aanstaande nieuwe buuf uit Dallas   …. Ergens uit een afgebroken abri de jardin gekukeld…. het is een door God gezonden mirakel…  Ik beschik nu over EEN goede ijs pan geassembleerd uit twee oude :

Het deksel van de pan uit de tuin is nog prima en kan nu op degene die ik had terwijl van het terug gevonden exemplaar de bodem roest en daar dus zoutoplossing uit sijpelt  .

Met mijn schat is het intussen ook goed gekomen….hoewel….. ik ben er nog niet zeker van of ik de roestvlekken in mijn kanten tafelkleed , waarop hij de diverse onderdelen geplaatst heeft , nog ooit verwijderd krijg…

Kleinigheidjes blijf je houden

IJSPAN BASIS RECEPT GROF IJS OF IJS TAART

Andere IJs recepten vind je op mijn website onder Kookboek Index

Wanneer we in Nederland zijn is mijn meest favoriete uitje een middag naar het Helmondse TEXTIELWALHALLA : DEELEN’S TEXTIELHALLEN .

 

Ook gordijnstoffen en attributen……

Wat ik hier niet vind vind ik nergens , en dat tegen uitermate scherpe prijzen omdat ze tevens groothandel zijn en partijen opkopen . Het fijne is bovendien dat ze ook versturen , zelfs naar Frankrijk…. ik plaats dan een foto in een mail van hetgeen ik zoek en twee dagen later krijg ik het per post geleverd…

Omdat ik al 40 jaar klant ben hoef ik niet eens meer iets uit te leggen omdat mijn vaste verkoper en zoon van de oprichter al in de winkel stond toen het nog maar een menneke was… onzen Marcel… en zo noem ik hem nog steeds.

Het hoeft geen betoog dat ik twee weken geleden weer eens gezellig wat materiaal heb ingeslagen zodat ik weer de hele zomer kan knutselen met strandtassen , shopperbag’s en schorten voor de BBQ .

Helemaal zin in…. 

En geloof me , ik heb nog meer foto’s ….. je kunt het zo gek niet bedenken wat betreft stoffen vanaf 1,50 p.m. en fournituren tegen weggeefprijzen .