Tijdens de grote familievakantie gaan we dagelijks naar ons geheime strandje waarvan ik de naam noch de ligging verklap omdat het er al razend druk is en men tevoren moet reserveren .
Moet gezegd dat het een unieke locatie is waar je je op een tropisch eiland waant .
Soms lunchen we daar en anders vertrekken we om een uur of twee ; dan liggen onze vaste matrasjes al opgesteld… we huren ze voor een maand .
Gisteren lunchten we daar en daarna gingen de dames [ 5 stuks ] naar de bedjes terwijl de heren achterbleven om nog koffie en een afzakkertje te nemen , en wel in mijn gezelschap omdat ik de gezamenlijke spullen in de gaten houd en een boek lees op de E reader .
Rond half zes breken we weer op om voor de grote drukte thuis te komen .
Maar gisteren niet!!!!!! : grote consternatie want Meme [oud-oma ] was haar horloge kwijt… Alle hulptroepen werden ingeschakeld , zelfs de kok met een metaaldetector en de strandhulp met een schop… alles werd omgespit en uit-geharkt… maar geen horloge..
Tant-pis… oftewel jammer maar helaas , en de thuisreis werd aanvaard . Meme zat achterin de auto , borstelde het zand van haar voeten en trok haar schoentjes aan . Zich nog nergens van bewust zei ze…ik moet eens naar de schoenmaker want ik denk dat de binnenzool los zit.. haar dochter , onze vriendin Claude nam de schoen over om de zool er alvast uit te trekken , en Voila !!!!! het horloge kwam tevoorschijn…Arme Meme.. we hebben haar de hele avond voor de gek gehouden .
Hoewel ik eigenlijk geen keukendienst had werd mij toch verzocht een kleinigheidje als voorgerecht te prepareren ; zoiets als een zeer lichte salade , aangezien we die middag op het strand ook al hadden gebuffeld .
Dat bracht me op het idee om een salade te maken waarvoor ik het recept van onze uit Tunesie afkomstige tandarts heb ontfutseld , hij is een genie in de keuken sinds hij met pensioen is .

Een grote roze Pomelo of twee roze Grapefruits afpellen en ontvliezen , de stuken in twee snijden .
Twee Avocado’s in royale blokken snijden evenals de inhoud van een blik Palmharten .
Zwarte Olijven ontpitten , Mintblaadjes fijnscheuren , een beetje Koriander knippen ,
de zeste en het sap van een Limoentje toevoegen , Peper en Zout uit de Fairtrade molen en een ietsje pietsje Ras al Hanut .
Alles met schone handen door elkaar husselen met een beetje Olijfolie en gepelde Ecrivisses .
Afdekken met huishoudfolie en minimaal een uur in laten trekken in de koelkast .
Zeer Koel serveren .

C

Vroeger logeerde ik heel vaak bij mijn Oma  waar het altijd zoete inval was .
In Brabant betekent zoete inval dat iedereen op elk moment van de dag kan binnenlopen en de koffie altijd pruttelde op het grote fornuis .          De vaste kliek was een groepje oude tantes dat kwam klaverjassen , welhaast elke dag ; Tante Anna , Tante Jana , en Tante Marie en als er niet gekaart werd gingen ze naar de bioscoop samen met hun respectieve kleinkinderen want er liepen altijd wel een stuk of wat nichtjes en neefjes rond .
Daar heb ik geweldige herinneringen aan .
Tante Anna , de enige die “werkhuizen ” had en s’middags doodmoe was ,sliep en snurkte tijdens de voorstelling en de rest van de zussen en schoonzussen vertelde later waar het over ging in de film .
S’avonds als er werd gekaart kregen we altijd een licht alcoholische versnapering zoals warme gevulde Appels , een Advokaatje of Boerenjongens uit een grote glazen weckpot , door Oma zelf gevuld .                                                                                                                            Omdat wij , kinderen , daarvan ook een borrelglas kregen sliepen we daarna als een roos en hadden de Oma’s rust .
Tegenwoordig misschien niet pedagogisch verantwoord hoewel we er geen van allen iets aan hebben overgehouden….                                                Vanochtend op FB attendeerde een gesprek over appeloverschot en daaruit voortvloeiende bereidingen mij op een heerlijk gevuld appeltje dat ik vroeger vaak maakte naar het recept van mijn Oma maar in mijn vergeetboek is geraakt .
Ik had nog zes appels en ben direct aan de slag gegaan .

We schrijven : november 2013 .                                                                                        Het fantastisch warme najaar met elke week wel een keer wat regen heeft ervoor gezorgd dat alle citrusbomen en struiken in onze tuin , ook al is die midden in het bos , haast bezwijken onder de vruchten waarmee ik nu elke dag wel iets in elkaar moet knutselen , zoals Marmelade , Vin d’oranges , Limoncello , Quarante Quatre , Citrus compote en nog veel meer .                Alle recepten te vinden in mijn kookboek .                                                                      Deze rijke oogst is niet in de laatste plaats te danken aan mijn ega, want sinds ik een jaar of 4 geleden , en dat enkele weken op rij , in de tuinrubriek van de Var-Matin wat artikelen over citrusbomen heb gevolgd ben ik erachter gekomen waarom mijn oogst altijd zo magertjes was.
Er moet mannen-urine aan te pas komen.    Die zit nl. boordenvol azot en daar kan geen kunstmest tegenop en bovendien tuinieren wij biologisch.    Ook andere fruitbomen en rozen schijnen het met die bio bemesting erg goed te doen .
Dus sedertdien : u raadt het al : is het de taak van mijn schat om de azot te verzorgen en dat is nog een heel gedoe met 14 bomen en struiken die steeds in dezelfde volgorde hun bemestings behandeling krijgen; weer of geen weer, donker of niet.

Gelukkig hebben we geen vis a vis    ; Frans voor inkijk .

En mijn citrus vruchten leveren een keur aan lekkere recepten op , waaronder bv.

Ik sta in de hele familie en kennissenkring bekend als toverheks gezien het feit dat het mijn grootste hobby is om buitenissige dranken te brouwen . In de tuin goed verstopt tussen het struikgewas bevindt zich mijn welgevulde drankvoorraad die we uiteraard niet helemaal zelf opdrinken maar ook ruilen voor producten die we zelf niet hebben danwel als zeer welkom geschenk als we ergens genood zijn .

Er is een oud gezegde dat meldt dat zatlappen en kleine kinderen altijd de waarheid spreken…… Dat pakte voor mij eens een keer niet goed uit….Tijdens onze zomervakantie zaten we op een leuk terras om een hapje te eten , het was half twee en de ober zei doodleuk dat de keuken al gesloten was. We besloten toch maar een drankje te nemen omdat we onderweg waren en even rust nodig hadden .  Even later kwamen er naast ons twee jonge stellen zitten met een kindje van een jaar of drie .                   Kennelijk vaste gasten want de keuken ging weer open en we “mochten”alsnog bestellen . Werd het toch nog gezellig….en we keuvelden over en weer ,ook de dreumes probeerde dapper mee te doen.
Naar goed Frans gebruik had dat manneke bijna de hele tijd een speen in de mond waarmee hij dan ook nog trachtte te praten….
Mijn schat had al eens enkele keren gevraagd wat het ventje bedoelde en toen pakte de moeder  zijn speentje uit de mond , het kind  wees naar mijn persoon  en zei ‘Sorciere”…. en dat betekent Heks… dus ik zal mijn beste dag niet gehad hebben op dat moment , hoewel hij het zeker bij het rechte eind had en niet wist van mijn bedwelmende hobby .

Nu is het vandaag Halloween en dat wordt breed gevierd in Frankrijk dus ben ik me maar eens gaan bezighouden met zaken waar een Sorciere goed in is , te weten : het bereiden van groene toverdrank .
Wandelend door de tuin zag ik dat de Braziliaanse mini Guave zijn vruchten op de grond had laten vallen en pas dan zijn ze geschikt voor consumptie danwel bereiding .

De goegemeente in de omgeving van de boerderie in de Lot denkt dat je wel miljonair moet zijn als je uit Nederland komt of een Bistro bezit in Parijs.
Dus worden wij nogal eens gefopt door onze buren/toeleveranciers.
De weersomstandigheden van vorige winter waren van dien aard dat de waterleiding van de gemeente was stuk gevroren voordat hij de boerderie binnenkwam.
Desondanks hadden we ook veel schade in cave en keuken.
Er kwam een mannetje van de EDF die zulk een treffende gelijkenis vertoont met Opa Charles dat het gewoon griezelig is.

Opa Charles is her -opgestaan alleen aanmerkelijk jonger.
Vele roddelverhalen ook gestaafd door ooggetuigenverslag van de neven blijken plotsklaps bewaarheid.
Toen er zo’n 40 jaar geleden nog geen vertier was in de Lot speelde het vermaak van de boerin zich af in de stallen en niet per definitie met de echtgenoot die vaak op het land zwoegde.
De man gevraagd of hij familie was,want bijna iedereen is hier op een of andere manier familie……… maar neen.
Toen heb ik hem meegetroond naar de familiefoto op de overloop en inderdaad, hij kwam niet bij van de verbazing.
Sindsdien beschouwen we hem als neef cq oom en hij is kind aan huis vooral op aperitieftijd.
En uiteraard heeft ook hij plattelandsproducten te koop .
Ik bestelde  twee Boerenkippen bij hem om mijn fameuze Gentse Waterzooi te maken voor nicht Ginette en haar zoon.
We zouden met z’n achten eten op zondagavond.
Zaterdag kwam Gerard [de zgn neef] met een groot pakket waarin Kip nota bene in bevroren toestand , dat wil je toch niet als je boerenkippen bestelt… de boeren en buren in onze Lotse omgeving trachten ons altijd met hun oude meuk op te schepen en dan wel voor de hoofdprijs .
Nu was dat al niet de bedoeling, maar omdat ik met  Jean-Louis op boodschappen uit was nam mijn schat het pakket aan en betaalde 27 euri

JA DIT LEEST U GOED!
Het leed was dus al gedeeltelijk geschied en het pakket in de cave gelegd om te ontdooien.
Zondagmorgen het pakket geopend en wat bleek????
EEN Kip, wel een flinke. Een Kip voor 8 personen.
Snel Gerard gebeld,maar die gaf geen sjoege.
Goede raad was duur en we zouden wel een uitgebreider apero versieren.
Enfin, het laat zich al raden dat deze ene Kip een dusdanige aantal vlieguren erop had zitten  dat er amper wit vlees aanzat dus diep teleurgesteld wat Kipfiletjes bij de Waterzooi moeten doen.
En op die gedenkwaardige middag hebben we dan ook in goed overleg besloten dat we , familie of niet , nooit meer kopen bij onze naaste buren , boeren en familie .
Taaie Eenden , oude Kippen,graatmagere Konijnen .
We rijden gewoon eens in de week de 60 km naar Grand Frais voor een malse Kip.