recept met blog CARO’S ITALIAANSE KWEEPEER MOSTARDA

In Frankrijk heb ik een flinke groep vriendinnen waarmee elke donderdagmiddag een soort conversatie wordt georganiseerd, en we noemen dit Kaffee-Klatsch.
De leden zijn zeer internationaal en in totaal een stuk of twintig.
Vanzelfsprekend komt het nooit voor dat we er allemaal tegelijk zijn omdat de een overwintert en de ander overzomert en er ook nog dames zijn die elke paar weken op en neer naar huis rijden om kinderen en kleinkinderen te zien.
Zo ook mijn zeer lieve vriendin Caro , die Italiaanse is.
Zij voorziet mij telkens weer van grote tassen vol glutenvrije Italiaanse producten, die daar natuurlijk zeer goedkoop zijn en van uitmuntende kwaliteit bovendien.
Onze Kaffee-Klatsch is normaal een glas Champagne met een klein hapje [ zoet of hartig ] en dan om 4 uur koffie of thee met eigengebakken taarten of andere goodies.
Met iets uit de winkel kom je niet weg tenzij je in tijdnood bent of niet helemaal in orde , zoniet dan zou je je eigenlijk moeten schamen dat je geen moeite doet voor de gasten die ook nog eens je vriendinnen zijn .
Maar bij Caro moet je een echte maaltijd eten en zij is de beste Italiaanse MAMA die er rondloopt in de keuken .
Caro is dan ook geen frele Italiaans poppetje maar een struise dame gehuld in overhemd en stevige broek van de herenafdeling ; ik ga ervan uit dat haar maat in Italie niet te koop is , dit in tegenstelling tot haar echtgenoot die slank en rijzig is.
Beide zijn heel charmant en zij zijn al bijna 50 jaar een hecht koppel.
Natuurlijk sta ik voorop om haar recepten over te nemen en er dan zelf mee te experimenteren , want je geeft er toch je eigen draai aan.
Dus toen afgelopen donderdag de koffie-middagen weer van start gingen hadden we allen veel te vertellen over onze zomervakanties , bijkletsen en recepten uit te wisselen.
En Caro kwam met wel een heel mooi verhaal uit het boerengat in Italie waar zij wonen.
Een maand daarvoor stond in het parochieblaadje de volgende mededeling zwartomrand : MARTHA MORTA VENDESI PANDA NUOVA.
Letterlijk vertaald : Martha dood, verkoop nieuwe Panda.
Wat wil nu het verhaal : De vrouw van een boerke was gestorven en dat boerke zit boven op de centen , dus hij had de pastoor gezegd om in het parochieblaadje te zetten : Martha morta.
De pastoor geschrokken door zulk een gierigheid vertelde hem dat de eerste vijf woorden gratis zouden zijn en dus dacht dat slimme boerke : dan verkoop ik meteen Martha’s autootje.

KWEEPEER CHUTNEY = ITALIAANSE MOSTARDA

Het recept wat Caro ons heeft gegeven omdat het nu oogsttijd is van Appels , Peren en Kweeperen.
De Wildlevermousse staat al 30 jaar of langer in het kookcahier van Oma Frankrijk [te vinden via mijn website of FB groep ] maar combineert wonderwel met de Chutney, evenals Paté de Campagne , Terrine of Foie Gras.

2 Appels
2 Peren
2 Kweeperen
Een flinke Citroen eigen kweek
Suiker naar behoefte [ ligt aan de hoeveelheid vruchten ].
Theelepeltje Mosterdzaadjes [ gemengd van kleur ] die twee uur verwarmd zijn in een scheutje Olijfolie in de oven op 80′.

Snijd de Vruchten in blokken en de Citroen in heel kleine blokjes , doe alles [ niet de Mosterdzaadjes ] in een kom en bedek met de Suiker.
24 uur afgedekt in de koelkast zetten.
De volgende dag het vocht afgieten in een steelpan en aan de kook brengen.
De warme vloeistof over de Vruchten gieten, af laten koelen en weer 24 uur wegzetten : koel en afgedekt.
De derde dag : weer het vocht afgieten en opkoken tot het geleert.
De Mosterdzaadjes en wat Gele Rozijnen toevoegen aan de vloeistof en de Vruchten.
In gesteriliseerde potjes doen en ondersteboven af laten koelen.

Heel lekker bij Paté of Mousse van Wildlever

inmaken en bewaren KWEEPEER CHUTNEY = ITALIAANSE MOSTARDA

Het recept wat Caro ons heeft gegeven omdat het nu oogsttijd is van Appels , Peren en Kweeperen.
De Wildlevermousse staat al 30 jaar of langer in het kookcahier van Oma Frankrijk maar combineert wonderwel met de Chutney, evenals Paté de Campagne , Terrine of Foie Gras.

Heel lekker bij Paté of Mousse van Wildlever

drank VIN DE NOIX

Notenwijn

Het recept:
25 Walnoten met de groene bast in vieren snijden .
En let op: draag handschoenen want de blauw/bruine kleur van de noten krijg je in een maand nog niet weggewassen.
Doe de gesneden Noten in een lege waterfles van 2 liter met 1 liter Eau de Vie en een Vanillestokje.
Zet een maand donker weg.
Het moge duidelijk zijn dat de Eau de Vie die ik voor 20 euri de fles van Stephan koop van onze eigen pruimen is.
Als wij niet voor 1 augustus daar zijn zijn alle pruimen pikvoeten.
Dus begin augustus filter ik de Noten uit de Eau deVie en breng dit over in een plastic emmertje met 5 flessen Rode Wijn en een kilo Suiker.
Nu moet de Notenwijn 5 maanden rijpen in de kelder.
Wanneer we in november terug gaan naar het zuiden gaat de wijn mee.
Als de 5 maanden om zijn breng ik hem over in goed sluitende flessen en dan moet hij nog 6 maanden staan.
Daarna begint hij pas op dronk te komen, dus precies op tijd voor de volgende familievakantie waar wij als Nederlanders en Fransen zeer vredig samenleven omdat we allemaal een Franse inslag hebben.
Deze wijn smaakt bijna zoals hele Oude Port en is zalig bij het Kaasdessert.

L

blog STEPHAN DE NOTENDIEF

Notenwijn

Bij de boerderij in de Lot staan nogal wat notenbomen en de overlevering wil dat je notenwijn moet gaan maken op het feest van st Jean , dat is dus 24 juni.
Omdat wij dan toch altijd ter plekke waren om alles in huis in orde te maken voor de grote familievakantie kwam dat zeer goed uit. Tegenwoordig is het huis overgedragen aan de jongere generatie en gaan we hen niet in de weg zitten omdat ze hard werken en hun rust ook even hard nodig hebben zonder de spiedende ogen van bejaarde familieleden ; aangewaaid of echt

Als die traditie niet bestond kwamen wij nooit aan notenwijn zoals wij ook nooit aan onze noten komen.
Begin oktober waren we ook altijd daar om wat te klussen en de boel weer winterklaar te maken voordat we op allerheiligen weer naar het zonnige zuiden vertrekken.
Toen mijn schat op een mistige herfstochtend wat vroeger dan normaal de hond uitliet, zo rond half 7, en tot zijn grote verbazing de kleinzoon van buurman Raymond in onze tuin aantrof met een zeer vernuftig in elkaar geknutseld werktuig waarmee hij noten kan rapen zonder te bukken wisten wij meteen waar onze noten heen gingen.
Stephan die zich toch wel betrapt voelde haastte zich te zeggen dat hij dat altijd al mocht van Mami Georgette [ die ons helaas is komen te ontvallen ] hoewel de buren zelf ook meer dan genoeg notenbomen hebben.
Kleinzoon Stephan is buitengewoon vindingrijk op het gebied van nevenverdiensten . Gelukkig kregen we die middag EEN HELE zak noten van hem.
Het kon ervan af maar het laat zich raden waar de noten vandaan kwamen.

drank VERANO , EEN ZOMERS APERITIEF

Een zomerse cocktail zonder noemenswaardig alcoholgehalte

Dit aperitief dat s’ zomers in Spanje veel gedronken wordt en ook in synthetische fabrieksuitvoering bestaat kun je beter en lekkerder zelf maken . De Spanjaard maakt het met in de Spaanse supermarkt Mercadona [ geweldig ] gekochte goedkope Rode Wijn a 1,80 e. met schroefdop die dan in het glas aangevuld wordt met heeeeeeeel zoete Gazeuse , in Frankrijk nog te koop als Limonade Traditionelle.., een schijf Sinaasappel er in en klaar.. Heel lekker maar behalve mierzoet ook niet lijnvriendelijk naar mijn idee , en dan ga je natuurlijk experimenteren in mijn geval . Eerst geprobeerd met prikwater…. dat was helemaal niet lekker..
Qua calorieen viel de Limonade af … en plots… herinnerde ik me dat ik in de oude koelkast in de schuur, waarin ik ook Jams en Chutney’s bewaar , nog een fles Bisschopswijn had staan .
Deze winterse godendrank waarvan de alcohol door het koken is verdampt hakt er niet zo in als Rode Wijn en is al zoet , want ik weet zelf hoeveel suiker erin zit en dat valt reuze mee . Aangelengd met gewoon Prikwater geeft dit een heerlijke smaak die wat mij betreft de kant en klare Verano in de schaduw zet.
Uiteraard heb ik nadien nog wat gesleuteld aan de receptuur om een meer fruitig mengsel te krijgen , en sedertdien maak ik van alle Rood die is blijven staan of van slechte kwaliteit blijkt een voorraadje voor de zomer ; het blijft in de koeling in elk geval een half jaar goed .

Het recept :
Hoeveelheden zelf aanpassen:

Eenvoudige versie voor een fles wijn :
Breng een fles Rood en een fles Water aan de kook met een Vanillestokje , een Kaneelstokje , een stukje Steranijs , beetje Kardemompoeder , twee Kruidnagels , 2 zakjes Vanillesuiker en ong. 2 ons Suiker. Ook in de pan : Een Sinaasappel , een Limoen , twee Mandarijnen , alles in vieren gesneden , en van elk een sliertje gedroogde schil [ ik bewaar die in potjes ].

De versie voor een hele pan van ong 4 liter : Halve pan Wijn , halve pan Water , een Citroen waarin 2 Kruidnagels , een Pomelo waarin 2 Kruidnagels , een Steranijs , een sliertje van elk gedroogde schil van : Sinaasappel , Citroen , Kumquat , Mandarijn . 5 zakjes Vanillesuiker , een Kaneelstokje , Kardemompoeder , 1 cm Gember en een half pak suiker .

Houd een half uur tegen de kook aan , daarna door een zeefje en een trechter nog warm in flessen doen en goed af laten koelen voordat je ze wegzet in een koude koelkast … snel opdrinken is natuurlijk de beste optie .

blog MIERZOET ZOMER SENTIMENT verano

Een zomerse cocktail zonder noemenswaardig alcoholgehalte

Enkele jaren terug maakten wij een trektocht van zeven weken door Spanje ; van links naar rechts en van boven naar onder .
Onder woont namelijk de nicht van mijn echtgenoot in het schilderachtige dorpje Mijas . Alle bezienswaardige steden en dorpen hebben we op deze roadtrip voor een tweede keer bezocht en moet gezegd dat het in de meeste gevallen een ernstige ontgoocheling was gezien onze al dan niet gezamenlijke herinneringen uit de jaren 60 en 70 . Ook Spanje heeft veel aan idylle ingeboet . Wat ik toen nog niet wist was dat het de eerste en laatste droomvakantie was met onze Oldtimer caravan ; schat wilde er niet mee gezien worden en intussen heb ik mijn lievelingsspeeltje alweer verkocht …. met tranen in de ogen ; ik denk er nog wekelijks aan .

Op een terras in Sitges kwam ik een drankje tegen dat me wel verfrissend leek dus dat ook maar eens besteld…. mierzoet maar verfrissend en de smaak leek vaag op Sangria met prik , maar hakt er minder in… het drankje heet Verano hetgeen zomer schijnt te betekenen in het Spaans .
De reis kabbelde vreedzaam voort en op elk terrasje bestelde ik een Verano , die bijzonder vaak wisselde van kwaliteit .
In de horeca schijnt dus een kant en klaar versie te bestaan met zeer synthetische oorsprong en in hoge mate lijkt op de Exota van vroeger , maar dan met alcohol .
Na een week of drie met heel veel regen hadden we de Spaanse Zuidkust bereikt bij Cadiz en daar leek het wel of we in de Sahara terecht gekomen waren… zooooooo heet . Natuurlijk wilden we het bezienswaardige centrum bekijken wat trouwens zeer de moeite waard is.
Na de stadswandeling zegen we neer op een aardig terras tegenover de kathedraal ; en ik waarschuw jullie :
Ga daar nooit heen !!!!!
We bestelden een Pilsje en een Verano , de bestelling werd snel gebracht alhoewel mijn cocktail een verraderlijk roze kleur had ….Fabrieksspul natuurlijk… schat vroeg een bakje water voor de hond want het was minstens 45′ en wat denk je ?????
Wij geven geen water aan de honden want we hebben geen bakjes… ons licht protest van : doe het dan maar in een asbak vond geen gehoor.. toen zijn we dus zonder te drinken en te betalen opgestapt en de verbouwereerde ober zei er niet eens iets van .
Uiteindelijk na oponthoud van 3 dagen in Estepona wegens autopech arriveerden we vijfde week in Mijas om een paar dagen door te brengen met de familie van mijn schat , en daar werd het Verano geheim voor mij ontrafeld .
In de supermarkt Mercadona [ geweldig ] kopen zij de goedkoopste Rode Wijn a 1,80 e. met schroefdop die dan in het glas aangevuld wordt met heeeeeeeel zoete Gazeuse , in Frankrijk nog te koop als Limonade Traditionelle.., een schijf Sinaasappel er in en klaar.. heel lekker maar behalve mierzoet ook niet lijnvriendelijk naar mijn idee .
Eenmaal thuisgekomen bedacht ik me dat dat toch anders moest kunnen…
Eerst geprobeerd met prikwater…. dat was helemaal niet lekker..
Qua calorieen viel de Limonade af … en plots… herinnerde ik me dat ik in de oude koelkast in de schuur, waarin ik ook Jams en Chutny’s bewaar , nog een fles Bisschopswijn had staan .
Deze winterse godendrank waarvan de alcohol door het koken is verdampt hakt er niet zo in als Rode Wijn en is al zoet , want ik weet zelf hoeveel suiker erin zit en dat valt reuze mee . Aangelengd met gewoon Prikwater geeft dit een heerlijke smaak die wat mij betreft de Verano in de schaduw zet.
Uiteraard heb ik nadien nog wat gesleuteld aan de receptuur om een meer fruitig mengsel te krijgen , en sedertdien maak ik van alle Rood die is blijven staan of van slechte kwaliteit blijkt , een voorraadje voor de zomer ; het blijft in de koeling in elk geval een half jaar goed .

recept met blog LEMONCURD UIT DE ALTERNATIEVE CITROENKWEKERIJ

Wij hebben enkele Citroenbomen in de tuin en zoals jullie al eens eerder hebben kunnen lezen ging de groei aanvankelijk zeer moeizaam .
Dit was niet enkel het geval voor de Citroenen , maar alles wat Citrusfruit betreft in onze tuin ; en dat zijn dertien bomen en struiken in elke variatie.
Totdat een artikel in de tuinrubriek van de toch gerespecteerde regionale krant Var / Nice Matin mijn aandacht trok .
De bomen zouden enorm goed gedijen door bemesting met JA U LEEST HET GOED …. mannen urine : wat trouwens ook op zou gaan voor andere fruitbomen , rozenstruiken en moestuinen… al gaat dat laatste me iets te ver .
Enfin… dat ik deze tip toch serieus nam werd versterkt door de wetenschap dat bij ons in het boerengat waar ik vroeger woonde de boeren ook in de moestuin gingen in plaats van het gemakje dat zich trouwens eveneens in de moestuin bevond ; met een houten plee , en deur voorzien van een hartje…
Hoeft geen betoog dat het desbetreffende artikel nogal wat stof had doen opwaaien onder de lezers en er tal van vragen werden gesteld in de volgende twee edities [ waarop dan ook steeds geantwoord werd ] was mijn schat overtuigd van zijn nieuwe nevenfunctie als bemester en het moet gezegd : sedertdien groeien en bloeien onze bomen en struiken tegen de verdrukking in en geven een overvloed aan vruchten en ook nog het hele jaar door…

Inmaken en bewaren LEMONCURD

4 eetl. bio Citroensap en rasp van een grote halve Citroen

25 gr. gesmolten Boter

1 eetl. Maizena , 2l Suiker en 2 Eier dooiers

Dit alles au bain-marie verwarmen en kloppen tot het pakt ; dan klop je er nog 25 gr. koude Boter doorheen zodat het niet gaat schiften.

Doe de nog warme Lemon- Curd direct in een jam potje en laat ondersteboven afkoelen … dan blijft het enkele weken houdbaar in de koeling

Omdat ik elektrisch kook doe ik het niet au bain-marie maar houd het pannetje iets boven de kookplaat die ik al heb uitgezet voordat de emulsie aan de kook is gekomen .

Lekker op een toetje of als vulling voor Citroentaart .

Dan kun je ook de overgebleven Eiwitten weer gebruiken .

drank LIMONCELLO CREME / CREMA DI LIMONCELLO

CREMA Di LIMONCELLO

Schil 6 onbespoten Citroenen dun af.

Doe ze in 50 cl Wodka of Fruitalcohol , zet 21 dagen voor het keukenraam en schud elke dag even om.

Na 21 dagen , zeven boven een grote kom en intussen kook je 50 cl Gepasteuriseerde Melk en 50 cl Kookroom met een Vanillestokje.

Als dat een beetje is ingekookt [ op zachte pit tegen de kook aan ] doe je er 1/2 kilo Suiker bij en giet de hete massa op het gezeefde Citroen / Alcohol sap.

In de koelkast toch al snel een maand houdbaar en dan is hij zeker al op.

recept met blog LIMONCELLO

Mijn zelfgemaakte Limoncello is al jarenlang de favoriete Pousse-Cafe van alle vrienden en ruilobject voor olijfolie of andere zaken zoals glutenvrije levensmiddelen die de Italiaanse vriendinnen maar al te graag meebrengen in ruil voor een flesje.
Ook altijd uitermate welkom als presentje en omdat onze bomen zeer veel vruchten dragen , en ook die van vriendinnen die geen hobby hebben in het zelf bereiden van lekkere zaken die door het keeltje fietsen , ben ik al vele jaren in staat om een aanzienlijke voorraad flessen te vervaardigen .
Tot er een kink in de kabel kwam , nu ongeveer vier jaar geleden.
Een nieuwe belastingverordening verbood het aan apothekers om nog langer alcohol van 90′ te verkopen aan particulieren.
Met de handen in het haar en na een nachtje slapen bedacht ik om dan het recept maar aan te passen met Wodka van 40″ , omdat ook Wodka geen bijsmaak heeft.
De Citroenen zijn gewoonlijk het best in de kerstvakantie , juist de tijd dat ik zeer geoccupeerd ben in de keuken en zo werd mijn schat op pad gestuurd om bij Lidl elf flessen Wodka aan te schaffen.
In de uiteraard flinke rij bij de kassa werd hij dan ook aangesproken door een toch wat bezorgde dame die opmerkte dat hij toch wel wat erg dorstig leek en rond de kerst misschien wat levensmoe was geworden, waarop mijn schat zich haastte uit te leggen dat de flessen voor de Limoncello productie van zijn vrouw bedoeld waren .
De hele rij begon te roezemoezen en de dame zei meewarig : ja ja meneer dat zeggen ze allemaal.
Het is overbodig te zeggen dat schat woedend thuis kwam en de rest van de dag radiostilte in de echtelijke woning .
Gelukkig heb ik sinds twee jaar een apotheker gevonden waarvan ik het adres niet verklap, hoewel ik heb vernomen dat er meer zijn, die wel de benodigde alcohol kan leveren , natuurlijk in ruil voor Limoncello.
Het hoeft verder geen uitleg dat dit soort apotheker ouderwets is en woonachtig au bout du trou du…… vul de rest zelf maar in. En laten die boerengaten zich nu net niet bevinden in de regio’s waar Citroenen groeien. Overigens is net over de grens in zowel Italie als Spanje alcohol van 90% gewoon in de supermarkt te koop

LIMONCELLO ORIGINALE

Hier volgen de twee recepten :

limoncello originale

Zes onbespoten Citroenen met dikke schil goed wassen en heel dun schillen.
In een bokaal of fles met wijde hals doen en vijftig cl Alcohol 90′ erbij.
Dan 21 dagen voor een zonnig raam zetten en elke dag omschudden.
Daarna 1 fles droge Witte Wijn en 2 flessen Water opkoken met een half pak Suiker tot het wat geleert.

Intussen de inhoud van de bokaal zeven en daarna de WARME vloeistof bij de Citroenalcohol gieten, dan warm in flessen doen en nog ongeveer 40 dagen donker zetten.
Hoe langer hij staat des te lekkerder hij wordt.
Moet ijskoud gedronken worden dus de aangebroken fles in het vriesvak van de koelkast bewaren.

Limoncello basis Wodka

In plaats van 50cl Alcohol neem een liter Wodka en de rest van het recept volgen , maar een fles Wijn en een fles Water opkoken per hele liter .
De Limoncello is dan iets minder sterk maar ook heel lekker. De kans bestaat dan wel dat de Limoncello verkleurt ; wat overigens niets aan de smaak afdoet al is het minder mooi .

drank LIMONCELLO ORIGINALE

Hier volgen de twee recepten :

limoncello originale

Limoncello basis Wodka