Maand: oktober 2017

De zeer fameuze Bistro van onze aangewaaide familie in Parijs is ernstig de moeite waard voor de lunch.
S’avonds worden er andere dingen georganiseerd en heeft “neef” Jean-Louis zelf de tijd om thuis te kokkerellen en met zijn vrouw een glaasje te drinken.
Deze Bistro is alleen telefonisch te reserveren en de deur is op slot.
Voor informatie kijk je op google: chez walckzak- aux sportifs reunis.

Dit recept waar de Bistro even hoge ogen mee gooit in Parijs als La Mere Poulard op de Mont st Michel  maken we vaak tijdens onze familievakantie in de Lot waarbij indien verse aanvoer de Paddenstoelen geplukt worden door nicht Ginette die goed thuis is in de materie.

Jean-Louis en ik zijn toch iets te stads om ons aan dit avontuur te wagen. En een avontuur is het!!!
Nicht Ginette heeft in het vroege voorjaar uren in het bos gelegen met een gebroken arm, want ze was gestruikeld over een tak. Enigszins onverantwoord om op zeventigjarige leeftijd alleen het met dicht kreupelhout begroeide woud in te trekken aangezien de streek niet bepaald dichtbevolkt is .  Daarom duurde het uren voordat er iemand langs de geparkeerde auto kwam en die gelukkig ook herkend ; ons kent ons au bout du trou de cul du monde en omdat het al aardig schemerde nam hij poolshoogte en kon nicht Ginette direct afvoeren naar het ziekenhuis 60 km verderop waar een gebroken arm werd geconstateerd.
Het hoeft hier verder geen betoog dat je in de Lot geen spoedeisende kwaal moet krijgen.
Enfin, het waren dus toch nog dure paddenstoelen geworden.
En ik had ook al pech, want de prachtige Cepes des avonds gespot onder de waslijn in de boomgaard waren om 8 uur s’ochtends spoorloos verdwenen.
Wat dacht je wat? Zouden dat die ingemaakte paddenstoelen zijn die wij a raison van 12 euro kopen van: ja alweer Stephan, de zoon van de buurvrouw.
Dus ik hoef jullie niet te vertellen dat wij wel klaar zijn met het kopen bij de buren en verre neven en nichten .

De Omelette was trouwens goddelijk .

Zoals inmiddels genoegzaam bekend ben ik geen ster in het herkennen van Paddenstoelen en na het noodlottig accident van nicht Ginette in het bos, had ik dus reeds besloten mijn toevlucht te nemen tot de gedroogde of geweckte versies uit het naburige dorp Autoire [in de Lot] van les Jardins d’Eini, als er geen goede verse te verkrijgen zijn .

Zij leveren aan de beste restaurants van Frankrijk en daarbuiten.

Dit besluit kwam mede tot stand door het feit dat ik op een avond in de vroege herfst de was van de lijn haalde en een heel veld prachtige Paddenstoelen achter de waslijn zag wat naar mijn idee en gebrekkige biologische kennis  Cepes moesten zijn .
Besloot nog dezelfde avond neef Jean-Louis in Parijs te bellen voor uitleg.
Enfin,die was  niet bereikbaar , waarschijnlijk te druk in zijn restaurant … en wie schetst mijn verbazing de volgende ochtend!!!!! : geen paddenstoel meer te bespeuren.
De trouwe volgers van mijn blog weten natuurlijk reeds dat deze waarschijnlijk pikvoeten waren in de richting van de zoon van de buurvrouw die overal klein geld van maakt en ons zo enige weken eerder al geweckte Cepes had verkocht a raison van 12 euri per kleine pot en gezien het roest aan de deksels uit een ernstig lang  vervlogen oogst.
Geen bewijs maar wel verdacht.
Aan de neef gevraagd of wilde zwijnen dan wel vossen die Cepes  opgegeten konden hebben, maar hij dacht van niet en diefstal leek de enige mogelijkheid .     Nu  we al gezworen  hadden geen producten meer te kopen van onze verre familie/ buren die ons voor miljonairs aanzien , want uit Parijs en de Cote d’Azur , neem ik dus de gedroogde of geweckte versies waarvan ik altijd een goede voorraad in huis heb .

Een werkelijk simpel en snel gerecht om te maken is :
Penne met paddenstoelen ; in een kwartier op tafel.

Een goede tip :                                                                                                                  Bewaar het weekwater van de Gedroogde Paddenstoelen in een [jam]pot in de vriezer, om later te gebruiken voor de Boswachterssoep Paddenstoelensoep

Mijn moeder had een hartsvriendin , die wij hier uit privacy overweging  Tante Sophia zullen noemen uit
Zij was van Italiaanse afkomst en in de jaren vijftig oogverblindend mooi , met de uitstraling van Sophia Loren , vandaar de bijnaam , vol temperament en met een zeer goed gevoel voor humor.
En met al deze kwaliteiten kon ze aan elke vinger tien potentieele echtgenoten krijgen .
Haar moeder die een ijssalon dreef had voor haar dochter maar een  goede raad : arm geboren worden , daar kun je niets aan doen , maar arm trouwen is je eigen schuld.
Het hoeft verder geen betoog dat ze die raad goed ter harte heeft genomen en buitengewoon goed terecht gekomen is .
Omdat haar tweede echtgenoot hobby-matig betrekkingen onderhield in de paardensport , meer specifiek meerspannen koersen ,bevonden ze zich vaak in buitengewoon goed gezelschap ; zelfs de echtgenoot van de vorstin van een groot Europees land logeerde geregeld op hun landgoed en  niet alleen , heeft Tante Sofia ons verzekerd .

                                                                                 Als hij zijn komst aankondigde had deze prins dan ook maar EEN wens : dat tante Sophia haar onvolprezen Spaghetti Bolognese voor hem maakte want zo lekker  kreeg die arme man dat nooit in het paleis .
Het recept voor die Bolognese saus is ook bij mijn moeder en daarna bij mij terecht gekomen en staat al heel veel jaren in mijn eerste kookcahier.