Categorie: BLOGS

Nog een keer de toedracht van de botsing bij de schuur voor de volgers die nog niet op de hoogte zijn.

Schat klust ; bezig met een nieuwe kist voor de tuinkussens waar voorheen een buitenkast was  die wegens hak en breekwerken in het 40 cm dikke betonnen slaapkamerterrasje moest wijken. De aanleiding was de waterlekkage waarvan in een eerdere column melding gemaakt .         Behalve de kist moest er ook een nieuw terrasje worden aangelegd om de vernielingen te verdoezelen maar makkelijk te openen moet zijn in geval van nieuwe waterschade ; je weet maar nooit met een oud huisje en veel beweging in de aarde op een helling. Het werd dus een terrasje van hardhout ; wel zo leuk.

De kist is geheel gemetseld , geisoleerd  , van binnen en buiten bekleed met schroten  , de klep waterproof op metalen gootjes en zoals jullie zien moet er nog een en ander worden bekleed en geschilderd en juist dat klussen leidde tot een zeer ongelukkige samenloop van omstandigheden..

Vorige week maandagochtend begaf ik me naar de schuur om saucijzen uit de vriezer te halen , de schuurdeur stond open en wat ik niet kon zien was mijn schat achter die deur… hij zag mij evenmin ……. op het moment dat ik arriveerde kwam hij met een noodgang uit de schuur [ altijd haast alsof hij de trein moet halen ] gooide met een klap de deur dicht waarbij zijn ellenboog op mijn slaap terechtkwam , ik kon me nog net vastgrijpen aan de ladder die tegen de schuur geparkeerd stond zodat erger is voorkomen ….. de rest valt te raden ….. misselijk ,  stekend koppijn [ wat ik niet verwachtte vanuit de slaap ] en duizelig. Nu heb ik vaker een hersenschudding gehad en wist direct wat er aan de hand was.                                                                      Bedrust  en paracetamol ….. Na een paar dagen begint zoiets te vervelen ,     s’ nachts slaap je slechter , volle maan hielp ook niet echt met het gevolg dat ik me vanaf vrijdag wat beter achtte en mijn bijna normale tempo weer oppakte , zonnebaden weliswaar met hoed , lekker koken voor de buurtjes die naar Nederland gingen vertrekken , zondag nog een Franstalige brief in elkaar geknutseld voor mijn advocaat .                                                                        Dat had ik beter niet gedaan want daarna kwam de man met de moker Slecht geslapen , na het ontbijt terug naar bed , maar mijn knutselaar moest natuurlijk ook nog eten . Had ik me de afgelopen week op dat dineetje na nog kunnen redden met restjes complete doch eenvoudige maaltijden uit de vriezer , maandag had ik slechts nog allerlei overblijfsels die ook op moesten maar nog tot maaltijd geassembleerd dienden te worden dus creatief met dolle kop.

Het werd een Pizza met bladerdeeg , daar is mijn schat gek op en ik maak dat zelden vanwege mijn glutenallergie.

Ik heb standaard wat glutenvrije bladerdeeg-bodems in de vriezer , een bol Mozzarella van de vertrekkende buuf , een half pak bevroren Hamblokjes , zelf gesneden ingevroren Champignons . Zwarte Olijven , Kappers en Ansjovissen standaard in huis en de bodem moest maar bestreken worden met Tomatenpuree  ; er was geen zelfgemaakte Tomatenprut meer.                  Oregano , Tijm Rozemarijn en Basilicum staan in de tuin.

Terwijl de Pizza 40 min. in de oven stond kon ik nog net een half uurtje plat en de tafel dekken ….de bladerdeeg-pizza , te onnozel voor woorden , maar een partij lekker…..                                                                                                        Daarna ben ik meteen weer in bed gedoken en de rommel stond er vanmiddag nog … daar kijkt mijn lief gewoon overheen terwijl hij had beloofd alles op te ruimen waarbij ik zou moeten bukken….

Vandaag Hete Bliksem , ook restjes en snel klaar . Ik had 5 Appels en Kruimige Aardappels [ ook al van buuf, jaja ] apart gekookt en daarna gestampt met Creme-Fraiche . Intussen Rode Uien [ buuf ] gesmoord met Gehakt . Daarna in de oven met een korst van kruim en klontjes boter  wat me ook een half uurtje tijd gaf om plat te gaan…                                                            Ik bekijk het positief : Hersenschudding in lockdown tijd is niet half zo erg als anders en toen ik vanavond uit bed kwam was na anderhalve dag het aanrecht ook plots leeg.

DE SCOOP LAAT EVEN OP ZICH WACHTEN ,   die komt aan het eind van dit relaas , geen zin om te lezen ?  Scrollen kan ook .

Ik mag wel stellen dat ik Bijenkorf -fan ben van het eerste uur, althans het eerste uur dat ik de vrijheid genoot me door Nederland te verplaatsen met mijn toenmalige vriend die ook mijn eerste echtgenoot werd ; hij had een mooie sportwagen in 1963 , dat heeft ongetwijfeld aan de liefde bijgedragen en bovendien vrijgevig …. aan emancipatie werd toen nog niet veel gedaan althans niet door mij . Waar moest je je in godsnaam druk over maken als je een vrijer / man had die je de wensen uit de ogen las.

Eindhoven  , in die tijd nog een provinciestad , had uiteraard geen Bijenkorf wat als gevolg had dat ik samen met mijn toenmalige schat veel tripjes ondernam naar de drie grote steden die wel over mijn favoriete warenhuis beschikten .

Ik had er mijn draai al snel gevonden ; een kapsalon , een schoonheidssalon , mooie merken en lekker eten , meer had ik destijds niet te wensen .

Vele jaren werden met grote regelmaat uitstapjes naar de in mijn ogen wereldsteden ondernomen en toen ik eenmaal getrouwd ook over mijn rijbewijs beschikte kon ik inmiddels ook doordeweeks , wel alleen natuurlijk , want iemand moest toch werken en in die tijd was dat de man.

Mijn vreugde dat er eindelijk  in Eindhoven een Bijenkorf in aanbouw kwam was  met geen pen te beschrijven , vaak reed ik even langs de bouwplaats om de vorderingen te bekijken .

De dag van opening hangt nog vers in mijn geheugen , het was ergens in het voorjaar van 1969 dus de nieuwe zomermode hing in de rekken. Hotpants met lange hessen en grote hippie hoeden .

Mijn eerste aankoop : een enkellange zomermantel , type regenjas , beige en een grote bruine flaphoed… ik geloof niet dat ik me ooit zo goed gevoeld heb.

Vanaf dag 1 bracht ik bijna elke ochtend in mijn favoriete warenhuis door , werken deed je toen niet met een peuter , er was een creche waar het kind een uur gestald mocht worden al keken ze niet zo nauw want destijds deed een moeder dat niet  dus druk was het er ook niet , bovendien leende de Bijenkorf gratis wandelwagentjes uit voor het geval de zoon mee naar de kinderafdeling moest om te passen .

De koffiehoek  gelegen naast de tijdschriften bood ruime gelegenheid om in dure modebladen te snuffelen , de stoffenafdeling met eveneens fournituren vlak daarnaast waar ik volgens mij de beste klant was omdat  kleding maken mijn hobby is al heb ik een hekel aan patroontekenen , doch Vogue patronen waren in die tijd gewoon op voorraad ; niks bestellen maar meteen aan de slag .                                                                                                             Nog enkele favorieten : de keukenafdeling met koperen pannen  en bruin bistro servies .  Grammofoonplaten , boeken , interieur frutsels , zelfs horloges , je kunt bijna niet bedenken wat niet vanuit dat warenhuis in ons bezit kwam en ik heb best even moeten wennen toen het assortiment werd ingeperkt waardoor ik werd genoopt alternatieven te zoeken .                  Daarna verhuisden we in 2000 naar Frankrijk  , de Bijenkorf catalogi werden in die tijd nog opgestuurd en er kon telefonisch besteld worden bij een levende en sprekende dame van de service-balie in mijn vertrouwde filiaal.

Sindsdien ga ik twee maal per jaar naar Eindhoven om ook zelf nog te shoppen ; mijn fysiek laat uitgebreid winkelen niet meer toe al had de klantenservice voor mij eens een rolstoel ter beschikking waarmee mijn vriendin me langs de kledingrekken kon voeren . .                                                   In dit shop walhalla vind ik alles en meer dan we nodig hebben onder een dak met voldoende rustplaatsen al dan niet met spijs en drank.                      Helaas ….met de komst van internet en de website online kwam er geen catalogus meer en juist dat online bestellen is nooit mijn ding geweest .

Na een keer flink erin getuind te zijn bij Amazon heb ik nooit een tweede poging gewaagd tot nu toe want nu heeft dat heeft een reden .                              Met mijn Bijenkorf Mastercard die ik werkelijk overal gebruik , zelfs op de markt , spaar ik waardepunten waarmee ik elk half jaar een flinke korting  geniet wanneer ik weer kom spenderen , ware het niet dat opgespaarde punten slechts een jaar geldig blijven en het laatste bezoek aan mijn favoriete koopadres 27 augustus 2019 plaatsvond.                        Veiligheidshalve en in verband met corona had ik een vette aantekening in mijn agenda gezet op 17 augustus 2020 wat me 10 dagen de gelegenheid zou geven om te bestellen ; dat is op de valreep gelukt om  23.34 u op 26 augustus en daaraan ging een heel calvaire  vooraf.

Eerst eens even het door mij begeerde artikel opgezocht waarvan ik zeker weet dat het past omdat ik er al 5 in mijn bezit heb , het bestelnr. veiligheidshalve op een kladje geschreven nog onwetend van het feit dat ik dat nog 26 x nodig zou hebben.

De site gaf geen mogelijkheid de spaarpunten in te wisselen… terug naar af… chatten was mogelijk en voordelig vanuit Frankrijk want ons ben zuunig , mijn geuzennaam Joodkapje is ook niet uit de lucht komen vallen maar bedacht door mijn lieve zoon die ik vroeger in die creche dumpte   God straft niet altijd onmiddellijk , maar zeker op termijn .

Chat 1 : Uiterst vriendelijk geholpen met een link naar account aanmaken en daar begon de ellende….Mijn wachtwoord werd niet herkend na ettelijke vruchteloze pogingen . Chat 2 : andere juffrouw… probeer maar een nieuw account aan te maken …. okay.. .volgende poging… nu werd mijn email-adres niet herkend hoewel daar maandelijks het afschrift op binnenkomt . Chat 3  alweer een nieuwe juffrouw… allemaal even vriendelijk , ze zou het uitzoeken en een mail sturen..   so far so good dat dacht ik tenminste  .. de mail schoot niet op en natuurlijk bleef ik proberen want als ik iets in het hoofd heb geef ik niet op , overigens zonder resultaat .                                      Mail kwam de volgende dag … mevrouw ik heb al uw accounts verwijderd en probeert u het nog maar eens … HUH ???? Ik had toch helemaal geen account want dat moest ik juist maken.

Intussen ongerust dat ik in een winkel zou staan met een ongeldige Mastercard ondernam ik een volgende chatpoging… vermoedelijk de 10e of 11e… toen kreeg ik antwoord van een heel vriendelijk heerschap die beloofde dat hij niet zou rusten voordat het geregeld was … hij zou mij later die middag antwoorden . Helaas…niet zijn schuld …. na mijn siesta vond ik mijn laptop op zwart  , mijn steun en toeverlaat had twee chat berichten achtergelaten die ik niet kon openen en intussen was het weekend .

De chatservice was nog wel online waarna ik een hele serie chats heb losgelaten op die afdeling tot ik de bedoelde jongeman weer trof . Hem nog eens het hele probleem uitgelegd dat ik iets wil bestellen en mijn punten verzilveren wat vlgs zijn antwoord moest kunnen . Ook hielp hij mij een account aanmaken met stapsgewijze punten .

Intussen voelde ik mij wel het lachertje van de week … zo’n hopeloos  Oma gaat online geval , een verhaal wat het uitermate goed doet op feestjes met kinderen en kleinkinderen die ik niet eens vraag om te helpen aangezien Oma het altijd beter weet en niet moet aankloppen als ze een probleem heeft , gevalletje eigen schuld dus.

Na enkele , ik denk 3 of 4 pogingen is dat account gelukt . Nu nog de bestelling…. ook dat enkele malen geprobeerd want er gingen steeds 2 stuks in de winkelwagen en dat hoeft nu ook weer niet

Weer een stap verder … nu de betaling nog  . Helaas wat ik ook probeerde , de site wilde mijn punten niet…. maar vroeg wel waarom ik de koop niet had afgerond waarna de laptop weer op zwart ging voordat ik kon antwoorden. Opnieuw een pleiade van chats losgelaten totdat een vriendelijke dame zei dat ze een notitie bij mijn help-vriend , want dat was hij intussen , zou neerleggen , maar  hoewel ik verwachtte dat die vriendelijke jongeman helemaal horendol zou worden van andermans Oma bleef hij uiterst galant en begripvol voor zoveel onkunde.  Ik kreeg antwoord via zijn privé Bijenkorf mailadres en toen kwam er schot in de zaak .

Echter intussen was het 26 augustus geworden de dag waarop de bestelling zou moeten plaats vinden en bovendien zou hij vanaf het weekend met vakantie gaan . Op dat moment heeft die knul een super oplossing bedacht : gewoon bestellen met mijn creditcard … dan kan hij de gegevens zien …. en beloofde nog voor zijn vakantie bij de administratie te regelen dat mijn punten gecrediteerd zouden worden ..hetgeen vanochtend per mail werd bevestigd .                                                                                                                        Tegelijk met deze geweldige en service gerichte actie heeft hij ook nog een SCOOP  prijsgegeven die ik jullie zeker niet wil onthouden :

IN HET NAJAAR KOMT ER EEN BIJENKORF WEBSITE VOOR DE IN FRANKRIJK WONENDE LANDGENOTEN MET LEVERING IN FRANKRIJK .

Ik ben helemaal “over the moon”  , jullie zullen begrijpen dat de Bijenkorf nu helemaal niet meer stuk kan bij mij….

De van oudsher geroemde Franse  HAUTE CUISINE begint de laatste twee decennia , sinds ik hier woon , aardig af te brokkelen .

Niet alleen ontmoet ik zelden nog personen onder de zestig  die er uberhaupt nog werk van maken in de keuken , kom ik steeds vaker tot de onthutsende conclusie dat het merendeel helemaal niet meer kookt of koken kan .

Barbecue met goede kwaliteit vlees en vis is het hoogst haalbare ; de mami’s van mijn leeftijd niet te na gesproken want die sloven zich nog steeds uit om de traditionele  haast heilige zondagmiddag-lunch  die toch niet voor niets op de cultureel erfgoedlijst staat tot een culinair festijn te maken ,  al vraag ik me af hoe lang nog .

Op schokkende wijze viel vanmiddag bij mij het frankske..                                     [ ik behoor nog tot die generatie ]                                                                                    In het kader van tout ce qui reste ,  wat wij gemakshalve TOESKI noemen  = het al weken restjes en kliekjes  eten na onze Franse familie vakantie waren koelkasten en vriezers al aan de beurt geweest en is nieuw vers ingeslagen zodat ik me nu op kastjes en laden heb gestort waar ik een zeer dubieus pakje tegenkwam  wat allang aan mijn herinnering was ontsnapt.

Zo ongeveer twee maanden geleden zond ik mijn schat om boodschappen , dat doet hij heel graag zonder mij omdat dat hem de kans geeft naar hartenlust snoep , koek , chips , zoutjes en ongezonde voorverpakte waar mee te brengen.

De vraag was : 20 minuten rijst van Uncle Ben waarop mijn vriendin me attendeerde ; blijft mooi droog , grote korrel en met als belangrijkste eigenschap dat die niet kan mislukken .

Schat had voor de zekerheid twee pakken meegebracht omdat zonder leesbril kiezen erg moeilijk is… een pak Uncle Ben : klaar in 10 minuten en een ander pakje waarop ik tot mijn verbazing las : 2 minuten.

Druk als ik op dat moment was heb ik het achteloos in de lade bij de spaghetti en de rijstvellen geknikkerd totdat ik gisteren Bolognese ging maken waarbij ik dat pakje tegenkwam.

Uiteraard bleef van die maaltijd iets over , meer saus dan pasta en zo kwam het dat ik mijn schat voorstelde dat we vandaag een TOESKI dag zouden inlassen ; lekker makkelijk voor mij .

Ik de spaghetti en aangezien hij dol is op rijst was dat pakje voor hem waarbij de saus eerlijk verdeeld zou worden .

Bij inspectie van de verpakking leek 2 minuten me hoogst verdacht maar de bereidingswijze gaf het werkelijk aan : Knip de bovenkant open en plaats het zakje rechtop 2 min. in de magnetron.                                                        Opengeknipt rook het niet eens slecht ,  zij het een beetje naar voorverpakte poedersoep die ik me vaag herinner uit de zestiger jaren .

Eenmaal op het bord werd zijn enthousiasme al minder en na twee happen verdween de rest in de kliko……helaas samen met de helft van mijn heerlijke saus.

Op dat moment begon ik me te verbazen over hetgeen is verworden van de Franse Haute Cuisine….. die pakjes liggen namelijk in de schappen van een gerenommeerde supermarché  dus er moet vraag naar zijn… maar ik vraag me nu wel  af :                                                                                                                         Wie eet dit in Godsnaam ?????? Het is werkelijk niet te vreten.

Wie kookt zo slecht in Frankrijk of heeft geen moeder , vriendin , vrouw of tante zodat die gedoemd is zijn/haar toevlucht te zoeken tot dit soort maaltijden ?

Zelfs mijn schat die dol is op allerlei ongezond snel klaar eten zoals vissticks en voor-gepaneerde kalkoenlappen kon zijn lievelingskostje : te weten rijst , in deze hoedanigheid niet wegkrijgen….hoewel de teloorgang van de Franse culinaire traditie om te janken is  , konden we er toch nog hartelijk om lachen ;  dat hebben we maar gedaan .

Plotseling ben ik weer met mijn neus op het feit gedrukt waarom ik geen kat in huis wilde hebben hoewel het slinkse beest intussen bezit heeft genomen van nagenoeg de hele niet al te grote boshut.   De slaapkamer is een NO-GO  en hoewel ze daar keer op keer probeert binnen te dringen weet ze dat heel goed…..al is het alleen maar door het feit dat ik haar zeer vals aankijk wanneer ze daar een pootje binnen zet .       Nu het al weken schitterend weer is komt ze steeds minder vaak binnen , het is uiteindelijk een bos en berg kat die bij ons denkt te domesticeren wat dankzij mijn schat bijzonder goed is gelukt .

Ik tolereer haar , al was het alleen maar omdat ze mijn schat gelukkig maakt en wanneer ze binnen is dicht bij hem in de buurt ligt . Overigens slaapt ze s’nachts in de schuur of op het logeerkamer terras in haar reiswieg .                                                                                                                                                                           Nu wil het toeval dat onze inloopkast pal naast de computerhoek van schat ligt en in plaats van een deur [ past niet ] sluit met een Tartan gordijn .

Diverse keren afgelopen winter was Marie- Miauw enkele uren zoek wat maakte dat haar ongeruste baas de hele omgeving afzocht , om haar terug te vinden achter zijn wollen truien in de inloopkast waarin alleen zijn fatsoenlijke kleding samen met die van mij [ die zijn allemaal fatsoenlijk ] Werkkleding ligt in de badkamerkast en jogging in een lade in de slaapkamer . Die inloopkast dus werd haar favoriete siesta plek zo tussen 4 en 8 in de namiddag na de gezamenlijke wandeling van het drietal en het bakje felix uit blik dat daarna de beloning is.

Totdat mijn schat gisteren op zoek naar een deftige Polo tevoorschijn kwam met een kledingstuk dat werkelijk grijs zag van de haren…..al die tijd had hij mij voorgehouden dat zijn kat als zijnde buiten-kat niet verhaart.                      Onterecht zo bleek al snel… alle 8 truien die hij bezit waaronder 6 donkerblauwe zijn dusdanig aangetast door kattenharen dat ik die er met geen mogelijkheid meer afgeborsteld kreeg ; dat mocht hij zelf doen met duck-tape wat heel aardig heeft gewerkt en bovenal….. zonder morren….

Daarna moesten 4 zuiver wollen truien op de hand en de andere 4 in de machine worden gewassen . Vanmiddag verpak ik ze allemaal in luchtdicht plastic met een zeepje erbij . …. mijn truien liggen zo strak tussen de legplanken dat ze daar niet tussen kan……en na de lock-down komt er een vouwdeur ook al vind ik die spuuglelijk… het gordijn blijft er gewoon voor hangen.