blog FORELLEN VAN KONING BOUDEWIJN

Mijn vader was van Belgische afkomst en in de tijd dat in Eindhoven nog niet al te veel luxe etenswaren te koop waren bracht hij wekelijks de lekkerste boodschappen mee uit Antwerpen als hij daar zakelijk moest zijn meestal in gezelschap van mijn moeder maar ook ik mocht vaak mee .
We kochten Del Rey Bonbons in de Appelmanstraat en Vis van de bekende vishandel in de Pelikaanstraat
We gingen ook naar de kapsalon in de Appelmanstraat ; daar hadden ze in de jaren zestig al verstelbare stoelen van het genre relaxfauteuil ; hoe luxe wilde je het hebben en als kers op de taart dronken we dan een aperitiefje [ dat was Martini in die dagen ] in een mooi en ouderwets Grand-Cafe met een strijkje. Onbekend bij de jonge generatie dus ik geef uitleg : een strijkje is een klein orkestje met een violist die door het cafe loopt terwijl hij speelt en alle dames het hof maakt met zijn viool en looks want het waren meestal knappe donkere zigeuners..
We kochten ook Krabsalade en Geprepareerde Filet Americain bij de Panaché , Speculoos van Jules de Strooper en nog veel meer lekkernijen die nu allemaal bij Appie Happie te koop zijn.
Nederland heeft de laatste vijftig jaar een flinke inhaalslag gemaakt .
In die helemaal niet luxe maar zeer goed voorziene kleine viswinkel in de Pelikaanstraat was zelfs Koning Boudewijn klant.
De Majesteit was namelijk dol op de Gerookte Forel van deze vishandelaar en wij ook.
Geregeld maak ik nog het recept van mijn moeder , te simpel voor woorden , maar mega-lekker. Je vindt het in mijn kookboek .

recept en blog / AARDAPPELS POTEN , AARDAPPELSALADE

Het moet zo ongeveer in 1910 geweest zijn , dat het verhaal uit de overlevering van mijn Oma vertelt dat ook de bevolking in de stad , die vaak nog diepe tuinen hadden , zelf hun groente en aardappels verbouwden want zeker in die tijd was het sappelen voor de kost.
Oma had buren die van het Drentse platteland kwamen , zoals veel van hun provinciegenoten , om bij Philips te werken.
Er is in Eindhoven zelfs een Drents dorp.
Daar woonde mijn oma niet ; zij woonde in het Philipsdorp tegen de binnenstad aan , maar wel met diepe tuinen.
De Drentse buurvrouw nu , had een houten poot=been wat bijzonder goed van pas kwam bij het poten van aardappels en een hulpmiddel waarmee zij goed gezien was in de buurt.
Overal waar aardappels gepoot moesten worden ging zij aan de slag : Buurvrouw voorop en tikte het kuiltje in de grond met de houten poot en de bezitter van de tuin hoefde er slechts de pootaardappel in te doen en dicht te strijken. What’s in a name… een poot om te poten….
Dat was in die tijd nog naobuurschap , men deed alles samen , niemand had het breed en er werden dus vaak en veel aardappels gegeten . Vincent van Gogh is er beroemd door geworden..
Zoals mijn Oma ben ik ook dol op aardappelschotels in alle varianten en vandaag eens een moderne versie die snel klaar is .

Aardappelsalade van stevige Aardappels of Rattes [ een soort krieltje met spitse punt]

Mijn tip is om de salade zeer ruim tevoren te maken van de nog warme Aardappelen zodat zij behoorlijk lang in de koelkast kan intrekken .
Ik begin met Aardappels af te spoelen en voor te garen in mijn Aardappel topf in de magnetron..geschild voorkoken kan natuurlijk ook .
Af laten koelen … de schil eraf trekken en in plakken snijden .

Dan een teen Knoflook snipperen ….een Granny Smith Appel in kleine schijfjes snijden….evenals twee Lente Uien of heel jonge Preien , met steel en al .
Meng er nu voorzichtig een dressing door die je maakt van twee lepels goede Mayonaise , een lepel pittige Mosterd , een bekertje dikke Griekse Yoghurt en Zwarte Peper en Zeezout uit de Fairtrade molen .
Laat geruime tijd intrekken in de koelkast… liefst een nacht

Recept in mijn Kookboek

blog PIETEPAF GAPT VAN TAFEL

Ruim veertig jaar geleden hadden wij een hond uit het asiel die met stip de slimste hond was die we ooit gehad hebben.
Zijn ras was POENIEL en de naam zegt het al ; een kruising tussen een Poedel en een Spaniel.

Hij was zo slim als een Poedel en zo ongehoorzaam als een Spaniel.
Nadat wij hem uit het asiel hadden gered toen hij reeds zijn tanden had gewisseld dus minimaal anderhalf jaar moest zijn hebben wij nog zestien jaar heel veel plezier van hem gehad. We noemden hem Pietepaf , afgekort Pias. Heel het dorp kende onze hond en de keren zijn niet te tellen dat wij op donderdagmiddag een telefoontje van de visboer kregen dat hij weer eens onder de kraam stond te schooien.
Hij had dan al zo’n twee kilometer gewandeld en twee heel drukke wegen overgestoken.
Ook schaamde Pietepaf zich er niet voor zich zonder ons begeleiding naar ons stamcafe te begeven om daar om een schoteltje Advokaat te bedelen ; dat was hij zo gewend wanneer hij met ons mee mocht . Dan sloot de zingende waardin hem op in het voorraadhok tot ik hem weer kwam halen. Sappig detail is dat hem dat schoteltje werd aangeboden aan de bar en de hond dan ook op de barkruk zat ; de stamgasten beschouwden Pietepaf natuurlijk allemaal als een van hen.
Een heel bijzondere kameraad zoals je er maar een in je leven tegenkomt, en heel knap bovendien ; hij leek op een zwarte zwabber.
Pietepaf at zoals toen gebruikelijk met de pot mee en hij was een echte smulpaap met een grote voorkeur voor etenswaar waarin suiker was verwerkt.
Op een goede dag had ik juist de tafel gedekt en de pannen [zo ging dat indertijd] stonden al op tafel toen de telefoon ging.
Een looptelefoon was er toen nog niet en een portable al evenmin , de kinderen zaten ook nog niet aan tafel. Enfin bij mijn retour in de keuken stond Pietepaf boven op de tafel en slokte juist de laatste hap Bietjes naar binnen………de pan was leeg .

recept met blog DE EIERBOERIN

Toen ik nog een klein meiske was woonden wij van God en iedereen verlaten midden in de bossen en op een goede kilometer afstand stonden een stuk of wat boerderijen waaronder een heel kleintje ; en dat was van de eierboerin.

Een zeer gezette weduwe met een schare kinderen die het , zoals ik er nu op terugkijk , waarschijnlijk hard te halen had.
Maar het was altijd even gezellig in het kleine donkere boerderijtje waar je met de deur in huis viel… letterlijk dan en er lag zand op de vloer wat makkelijk scheen te zijn als je moest vegen . Een stofzuiger zat er waarschijnlijk niet aan ; dat was toen een futuristisch apparaat en nog niet doorgedrongen in dat gehuchtje .
De koffiepot stond de ganse dag op het fornuis en de koektrommel met speculaas op het plastic tafelkleed.
Even terzijde dat die keuken ook barstte van de vliegen want de boerin hield ook nog enkele varkens die tussen de kippen stonden , en wel pal achter de keukendeur.
Het was een belevenis om daar heen te gaan.
Terwijl de boerin de eieren zorgvuldig een voor een verpakte in vier lagen krantenpapier kregen wij aan de keukentafel een kom koffie met veel melk en zoveel speculaas als we wilden.
Die oude kranten kregen we van thuis mee want daarin voorzag het budget van de boerderij niet.
De eieren waren 10 cent per stuk.
Dan deed ze de ingepakte eieren in een zelf genaaide zwarte tas die wij min of meer in bruikleen hadden en kon de terugtocht worden aanvaard.
Ze drukte ons aan de borst en vermaande toch vooral rustig te fietsen omdat het SUND [ jammer/zonde ] zou zijn voor haar eitjes als we zouden vallen.
Uiteraard gebeurde dat wel eens en dan was het Straf en Omelette.
Een Italiaanse Omelette ; daar had mijn moeder begin jaren vijftig nog nooit van gehoord maar wij nu gelukkig wel.
Dus deze keer een FRITTATA ; een gerecht wat in Italie vaak gemaakt wordt van de week restjes .

Een gerecht wat in Italie vaak gemaakt wordt van de week restjes .

6 Eieren
200 ge Room
restje Mascarpone
1 geperste Citroen
25 gr Parmesan
En handje Paddenstoelen
Zachte groene kruiden uit de tuin [ Bieslook-Peterselie-Basilicum-Tijm-Kervel ]
Restjes van bv. Aardappelblokjes-Sperzieboontjes-Courgette-Artisjok-groene Asperge.
Tomaat en Rucola
Peper-Zout en een vleugje Foelie .

Verwarm de oven voor op 180′
Klop los in een kom: 6 Eieren – 200 gr. Room het restje Mascarpone , een uitgeperste Citroen , Peper Zout en een vleugje Foelie.
Doe in een vorm : blokjes Aardappel [ kort gekookt ]
Handje vol Paddenstoelen de fijn geknipte Tuinkruiden met de restjes Groente.

Ik doe er ook uitgebakken Spekblokjes of Chorizo door .
Giet het geklopte Eiermengsel erover en plaats in de oven.

De versie hier op de foto ‘s is veruit mijn favoriet : gebakken Spekjes , Girolles , Mais en Doperwtjes , Savoye Kool , Prei , Kervel en Peterselie en deze twee kruiden strooi ik ook op de gesmoorde Rode Uien .

Wel af en toe controleren want elke oven is anders.
Opdienen met Tomaat en Rucola , of zacht gesmoorde Rode Uien met Tuinkruiden [ Kervel en Peterselie bv. ]
Een sliertje Olijfolie er over en Parmesan rasp op het bord ..

Je kunt de Omelet ook in de pan pakken: scheutje Olijfolie, de massa er in gieten en een minuut of tien bakken.
Daarna een minuut of twee onder een voorverwarmde grill zodat de bovenkant van de Omelet mooi stolt.

blog TELEFOONTERREUR

Schat is een paar dagen naar zijn vrienden in Parijs en dat geeft mij de gelegenheid om lekker uit te slapen en gerechtjes uit te proberen, zodat ze geperfectioneerd zijn alvorens mijn ega ze voor de neus krijgt gezet.
Helaas werd vanochtend mijn rust wreed verstoord door de iedereen welbekende telefoonterreur die je zelfs in de slaapkamer overvalt en altijd op onmogelijke tijdstippen .
Even opnemen want je verwacht dat de echtgenoot belt hoe laat hij mij bij het TGV station wenst te zien voorrijden .
<Hallo met Helma!
> Madame Rozantalee??? ja ja zo heet ik hier in Frankrijk
tititititititi cuisines tatatattitititit
< COMMENT?
Ik>Vous avez une cuisine Americaine ????
< HUHHHHH….????
Ik> Vous n’avez pas de cuisine ????
<OUI , IK : et vous monsieur ? Avez vous une cuisine Americaine ???
> Uhhh oui Madame
<Ik: Quelle couleur monsieur ???? < La mienne est bleu …. et la votre????
> Toet toet toet toet toet

Daar hebben we voorlopig geen last meer van .

En omdat ik nu toch vroeg [ betrekkelijk, kwart over negen ] wakker ben, ga ik me eens op een nieuw recept storten waarvoor ik eens kritisch door koelkast en vriezer ben gegaan in het kader van de restverwerking zodat ik niet naar de winkel hoef.
Ik kan nl. niet bukken en dat is lastig met die diepe caddy’s ; dus gaat mijn schat altijd mee voor de grote boodschappen .
Ik vond : een diepgevroren Kabejauw filet. Ik weet het, vers is veel lekkerder en een moot verdient de voorkeur.
Een aangebroken potje Ricotta.
Limoncello heb ik in ruime mate van eigen stook dus dat wordt Kabeljauw in Limoncello saus met Ricotta .

En Limoenen in overdaad aan de boom.

Het recept staat in mijn kookboek

blog BUREN / ZOMERVAKANTIE OP Z’N FRANS

De zomervakantie van de Fransen is weer aangebroken en de Parijse vrienden die ons als familie beschouwen zijn neergestreken op ons park aan de zuidkust alwaar zij onze buren zijn.
Het familie-programma is elk jaar tot in de puntjes geregeld en daarvan wordt niet afgeweken . DE FRANSE FAMILIE-VAKANTIE
s’ Morgens gaan de heren een stevige wandeling maken, de berg op door de bossen naar het dorp.
Een klim van zo’n 2 kilometer naar een hoogte van 300 meter en dat is nogal pittig.
Intussen tref ik alvast de voorbereidingen voor het avondmaal wat we altijd gebruiken met familie en vrienden die eveneens allemaal in de regio zijn ; ook hiervan wordt niet afgeweken .

.Het diner programma is als volgt : een avond hier , de volgende bij hen en dan bij de volgende , daarna worden we teruggevraagd [ de zogenaamde retour ] bij diegenen die de laatste keer hebben mee gesmikkeld en daarna op restaurant met een ieder die mee wil en waarbij de kosten naar goed Frans gebruik zo eerlijk mogelijk gedeeld worden [ een heel ge-reken ] en er geen fooi gegeven wordt.
Daardoor voelen wij ons altijd erg gegeneerd, maar ja , s’ lands wijs s’ lands eer , wij passen ons aan . TIS NET FRANKRIJK nietwaar ?
De middagen gaan de mannen snorkelen in een prachtige maar moeilijk bereikbare baai en de meisjes cq Oma’ s gaan naar het strand.

Daar probeer ik nog wel eens met een smoesje onderuit te komen omdat ik een hele middag op zo’n hard bedje nauwelijks volhoud.
Ook al naar Frans gebruik wordt er een lauwe fles water meegenomen en niets geconsumeerd in de strandclub ; op het terras zitten alleen buitenlanders en dus vanaf een uur of 4 als de tafeltjes van de lunch zijn afgeruimd zit ik daar ook als buitenlandse met een boek en een kop koffie want de Fransen drinken na vier uur geen koffie ; bang voor slapeloosheid.
Dolblij dat ik dan om half zeven weer mee naar huis mag ; snel douchen en direct aan het eten beginnen , want Apero om half 8 , en dan moet alles perfect verzorgd zijn van Apero hapjes tot 3 gangen dis met kaas.
Jullie begrijpen wel dat dit voor mij een hele kluif is, omdat het lijf niet meer meewerkt.
Daarom heb ik een keur aan recepten die snel tijdens het Apero gemaakt dan wel afgemaakt kunnen worden en het grillen op de barbecue is een mannenaangelegenheid .

Apero dient hier als voorgerecht , waarna een eenvoudige hoofdmaaltijd ; meestal van de Barbecue
Daarna Kaas, en wat betreft het toetje, daar is geen eer aan te behalen want ze eten het liefst een assortiment uit de supermarkt, zoals Danette en Mousse au Chocolat.
GELUKKIG.
Limoncello en andere Pousse- cafe’s weer wel , maar zonder Koffie, die alleen gedronken wordt door “Les Nordiques”.

blog BUREN / HET LEVEN BEGINT [ SOMS ] NADAT JE 40 BENT

Ik heb een hele lieve Franse vriendin, Coco waarvan het leven zelfs ver boven het veertigste levensjaar begon aangezien zij tot dan toe een zeer slechte mannenkeus had . Ze keek vooral naar het uiterlijk en een BEAU MEC is dan het enige wat telt.
Driewerf FOUT, want zoals ze in Brabant zeggen: Van un schon bord itte nie lang.
Haar eerste echtgenoot verkocht zwembaden maar vergokte al het geld terwijl zij de zaak draaiend hield.
De tweede had een strandtent , die weliswaar zeer goed liep, maar in de winter vloog het geld erdoor ook hij gokte ; zodat er elk jaar meer aandelen aan zijn broer verkocht moesten worden totdat hij zelf niets meer had .
De derde had een webwinkel met armbandjes, ringetjes en anders-zinse Fringues dus Coco zat heel de dag achter de computer terwijl hij rondreed in haar auto , gokte [ alweer ] en feestte in St Tropez.
En toen kwam er bij het jaarlijkse Fete de la Musique een heer in het spel die het tegenovergestelde was van de drie anderen ; klein , niet zo knap als de anderen , maar open en vriendelijk , lieve ogen, zeer intelligent en hij heeft een zeer florerende fabriek in groene producten , big business tegenwoordig in het Franse .
De liefde kwam niet meteen van haar kant , wel van de zijne.
Via wederzijdse vrienden bleef het contact bestaan en nu zijn ze al 4 jaar een stel en de liefde is vanzelf gegroeid ; ze zijn smoorverliefd .
Wat wil je nog meer , een zeer onderhoudende man , in goeden doen , die haar de wensen uit de ogen leest en ook nog kan koken.
Hun vakantiewoning [ die al van haar was , zie blog over whisky] ligt naast die van ons en nu zij er niet meer woont zijn wij vakantie buren / vriendjes .

recept met blog BOERENBEDROG MET KIP EN KONIJN

De hele familie is dol op Kip en Konijn zodat ik nooit hoef na te denken wat te maken voor een groot gezelschap.
Oneindig veel variaties mogelijk en nooit lange gezichten aan tafel; Altijd prijs.

Bovendien gemakkelijk van te voren te bereiden zodat er tijd genoeg over blijft om een Aperitiefje te nemen met de gasten.
De Kip / Konijn staat intussen langzaam te garen op de laagste pit.
Een eenvoudig recept dat al jaren met enige regelmaat door mij wordt klaar gemaakt in mijn boerenkeuken , naar het recept van Mami Marie- Louise, smaakt altijd even lekker zowel met Kip als met Konijn , waaraan geen gebrek in de Lot en zeker niet toen Mami die zelf nog had .
Nadat we enige malen zijn bedot door onze Lotse buren / familie ; zo hadden we al eens stijf bevroren Kip a raison van 27 e. met vlieguren waar elke piloot jaloers op is , en broodmagere taaie Konijnen die ons zonder blikken of blozen door nicht of aangewaaide neef worden verkocht alsof het om exquise streekproducten zou gaan met bijbehorend prijskaartje . Ik kan jullie verzekeren dat ze bij Lidl in het dorp een stuk beter zijn . Meestal gaan we tegenwoordig alleen nog naar Grand Frais waar kwaliteit verzekerd is , al is die 62 km verwijderd van de boerderij… maar eens per week wel de moeite .
Ook aan de zuidkust waar wij wonen is een filiaal van Grand Frais op zo’n 3 km …. wat een luxe want hier zijn de prijzen van het boertje op de markt [ met de leren hoed ] zo buitensporig dat hij in het dorp de bijnaam Pharmacien heeft .
Vanochtend verse Kippenbouten gehaald om een feestmaal te bereiden voor de jongste zoon die hier vakantie viert.

KIP OF KONIJN AUX TROIS MOUTARDES

Ingredienten:

Kippen of Konijnen boutjes
Evenveel Bacon plakken als boutjes.
Verse Tijm takjes.
Grove Dijon Mosterd.
Gewone Dijon Mosterd.
Dragon Mosterd.
Een glas Witte Wijn’
Een glas Water.
Kalfsfond poeder
Sap van een halve Citroen.
Creme Fraiche
Kleine Aardappels/Rattes
Zout en Peper uit de molen.

Smeer de Kippenbouten in met grove Mosterd , leg er een takje Tijm op en wikkel er een plak Bacon omheen die je vast steekt met een prikker.

Olie in een bakpan en de Boutjes om en om goed bruin bakken.

Intussen ook Olie in de Creuset braadpan en daarin de gebakken Boutjes rangschikken.
Een lepel pittige Mosterd en een lepel Dragon Mosterd erbij scheppen , dan het glas Wijn erbij doen en Zout en Peper uit de molen..
Als dit alles op temperatuur is gekomen , wat Kalfsfond poeder op de Boutjes strooien en met een kannetje de hoeveelheid van een glas water over de poeder schenken.

Nu de pit op de laagste stand en ongeveer twee uur zeer zachtjes laten stoven met het deksel op de pan.
Intussen de Rattes goed schoon boenen en niet schillen.
Tien minuten in de magnetron in de aardappel topf zodat ze net niet gaar zijn.

Na twee uur de Kippenboutjes overdoen in een ondiepe ovenschaal en onder de grill plaatsen.
De Aardappeltjes bij het braadvocht doen met het sap van een halve Citroen en op hoog vuur in laten koken.
De Creme Fraiche erdoor roeren , over de Kippenboutjes gieten , de Aardappels erbij met een handvol Zwarte Olijven [ ontpit ] en direct serveren.

Heerlijk met Appel/Rozijnen compote, zie in mijn kookboek.

recept met blog CASSOULET a la facon de mami Georgette

Mami Georgette , de moeder van onze beste vriend , was helaas nogal gemakkelijk uitgevallen , want ze was enig kind en aanbeden door haar ouders: Mami Marie-Louise en Papi Charles.
Was Marie-Louise nog opgegroeid in de Lot en dus handig met alles in het huishouden en de keuken , hun dochter Georgette leefde in Parijs het leven van een luxe poppetje.
Immers jong getrouwd met een Franse box-kampioen stroomde het geld binnen ; daarmee werd een restaurant opgezet aan het Parc George Brassens die aldaar hun buurman was.

Gelukkig lette ze heel goed op de centjes ,wat ook een Lotse eigenschap is , en heeft alles geinvesteerd in het restaurant en de gebouwen.
De zaak draait nu onder de derde generatie nog steeds als een tierelier en het bezit van een straathoek in Parijs is ook al niet mis.
Het recept van de originele Cassoulet is uiteraard van Georgettes moeder , Mami Marie-Louise , die nog tijd had om uitgebreid de heerlijkste streekgerechten in haar broodoven te laten garen ; waarvoor zij alle benodigde ingredienten op de boer ging kopen in haar geel/zwarte Deux Chevaux waarin wij ons ook nog steeds verplaatsen.
Dat de eigenares 114 jaar oud is volgens kenteken en reeds in 1987 gehemeld is , is tot nu toe nog geen enkele gendarme opgevallen , zelfs niet toen de jeugd van 25 notabene vorig jaar werd aangehouden in het kader van een alcohol controle ; daar zijn de gendarmes dol op zondags vanaf een uur of 4 .

CASSOULET VAN MAMI GEORGETTE

De eenvoudige versie en de originele

500 gram Witte bonen uit blik of glas
2 Lamsworstjes
1/2 Chorizo
1 Riblapje
Vlees van 2 Geconfijte Eendenpoten
6 plakken Bacon
Olijfolie
Peper en Zout
Eendenvet
1 Rode ui
1 Wortel
1/2 Navet of een kleintje
1 Prei
2 Tomaten
2 Tenen Knoflook
Provencaalse kruiden ,liefst vers
Beetje Tomatenpuree
Scheut Witte Wijn
Broodkruim of Paneermeel

Doe een heel klein beetje Eendenvet in een ondiepe pan die ook in de oven kan, en bak hierin de Chorizo [ die ook al veel vet afgeeft ] in schijfjes , evenals de Lamsworstjes en het Riblapje in stukjes.
Voeg dan de gesneden Groente toe.
Laat zachtjes smoren tot de Groente beetgaar is.
Dan Kruiden, Peper en Zout naar smaak [ let op ivm de Chorizo ]
Na 5 minuten de in blokjes gesneden Tomaten erbij doen en daarna de Witte Bonen.
Het Eendenvlees [ uit blik ] erop leggen en doorwarmen op lage temperatuur.

Intussen de oven voorverwarmen op bovenwarmte en ong. 250 graden.
Beleg de Cassoulet met schijven Bacon en strooi er Broodkruim overheen en een sliertje Olijfolie.
Overgieten met een half blikje Tomatenpuree los geklopt met Witte Wijn.

Plaats een kwartier in de voorverwarmde oven tot zich een mooie korst heeft gevormd.
Dan: CASSER LA CROUTE oftewel de korst breken in gelijke porties voor het aantal gasten.

On va se regaler.

Voor de originele Cassoulet neem je 1 kilo Witte Bonen die je 6 uur laat weken en dan een half uur kookt in het weekwater.
Van alle ingredienten neem je de dubbele hoeveelheid en bereid voor op dezelfde wijze..
Dan doe je alles in een grote diepe aardewerken ovenschaal en zet deze een uur in de oven op 160″
Eruit halen en bedekken met Bacon en Broodkruim en een ietsje Eendenvet of Olijfolie en Tomatenpuree met Witte Wijn.
20 minuten terugzetten in de oven en als zich een mooie korst gevormd heeft, deze breken en om scheppen.
Dan weer Bacon en Broodkruim met een sliertje Olijfolie erover, Tomatenpuree en Witte Wijn ,en nogmaals 20 min in de oven.
Daarna deze handeling nog eenmaal herhalen .
Serveren met de dikke korst er op en aan tafel: CASSER LA CROUT dus de korst breken.
Veel werk en ligt ook wel wat zwaarder op de maag, echte winterkost, dus ik prefereer de versie van Mami Georgette.

recept met blog GEVULDE SAVOIE KOOL IN DE BURON

De Aubrac is een streek ten oosten van de Lot die slechts bekend is bij pelgrims op weg naar Santiago de la Compostella.
In populair Frans : au bout du trou du cul du monde , wat zoveel wil zeggen als : aan het eind van het poepgaatje van de wereld. Ik hoef er dus niet bij te vertellen dat daar weinig te beleven is behalve de overweldigende natuur.
Het grootste deel van het jaar is het er bovendien berenkoud.
Eind mei echter is de hele causse in volle bloei : wilde narcissen , een lust voor alle zintuigen.
Dan komt ook de stroom pelgrims op gang en gaan de boeren eethuizen , de zogenaamde Burons , weer open.
Ze zijn het best te vergelijken met ski hutten waar het zeer goed van eten is in een uitermate authentieke sfeer.
Wij hadden ons geinstalleerd in het enige hotel dat Aubrac rijk is en gezien deze schaarste en het machtsmonopolie van twee families in deze regio was de staat van het hotel onevenredig aan de prijs.
Gelukkig wel zeer goed van eten als je van de boerenkeuken houdt.

Tegenover het hotel een tot jeugdherberg omgetoverde toren waar het volgens de meer gefortuneerde bedevaartgangers in ons hotel stikt van de vlooien , want honden en al gaan mee naar boven om in het stro te slapen a raison van een tientje.
We spraken pelgrims met mountainbikes en ezels , hele gezinnen uit Amerika en Australie en hoorden de meest spannende verhalen.
Een bedevaart heeft per definitie niet altijd een goed einde en behalve alle denkbare breuken komen ook hartaanvallen ten gevolge van uitputting nog al eens voor.
Het hoeft geen betoog dat mijn wandel zin , alleen maar om wilde bloemen te bekijken , al over was en wij ons dus per Landrover over de vlakte begaven en zo kwamen we een Buron tegen die we normaal nooit gevonden zouden hebben .
Het was zondag rond het middaguur en op het terras met de ruw houten banken stevig aangekleed net uit te houden.
Terwijl we aan een beker warme chocolade zaten stegen de heerlijkste geuren op uit de keuken en we besloten ter plekke om daar onze Franse zondagslunch te nuttigen.
Dat viel nog niet mee omdat er binnen een communiefeest gaande was en men niet buiten kon bedienen; doch echter door interventie van de moeder van de waard kregen wij de laatste beschikbare tafel en konden pas eten nadat de communie familie aan het hoofdgerecht zat.
Geen enkel probleem , erg gezellig bij de open haard en erg veel te loeren.
En omdat je eet wat de pot schaft heb ik daar dit wonderbaarlijke gerecht leren kennen waarvan ik Oma cq de moeder van de waard het recept heb kunnen ontfutselen omdat wij na het maal nog als enigen binnen waren en met haar bij een kopje koffie en pousse cafe nog een hele poos hebben zitten keuvelen.

GEVULDE SAVOOIEKOOL MET FOIE GRAS

Het recept is voor 6 personen

Blancheer in een grote pan gedurende 8 minuten een Savooie kool.
Laat deze daarna afkoelen in een vergiet.
Spreid een Crepinette [Varkensnet] uit op een schone doek zonder zeepresten.

Intussen meng je de vulling in de keukenrobot :
350 gram Verse Worst vlees oftewel Farce.
Het vlees van 3 Geconfijte Eendenpoten.
100 gram Bacon spek.
Twee schijven Jambon de Bayonne. Ongeveer 10 Gedroogde Pruimen zonder pit.
Een scheutje Cognac en een scheutje Porto.
Zwarte Peper en evt Zout.

Een blikje of pakje Foie Gras .

Als de Kool voldoende is afgekoeld snijd je de buitenste bladeren in ongeveer 3 rijen eraf en probeer dat zo te doen dat ze onder nog aan elkaar zitten.
Spreid deze uit op de Crepinette .
Snijd een deel van het binnenste van de Kool klein en meng dat ook door de vulling.
Maak nu een mooie bol van de Farce in de openliggende Koolbladeren.
Nu bedek je die bol rondom met Foie Gras en daarna vouw je de bladeren dicht en de Crepinette er omheen.
Zet de gevulde Kool in een diepe ronde schaal en overgiet met een halve liter Kippenbouillon.

Plaats 40 minuten in een voorverwarmde oven op 140′ maar dek hem wel af anders worden de bladeren bruin.
Het is stevige winterkost maar onbeschrijflijk lekker.
On va se régaler….