Geen groter genot denkbaar dan de Garnaalkroketjes die we vroeger in Antwerpen of Brussel als lunch aten op een soort terras dat nog het meest op een etalage leek.
Ik had in die tijd een boutique en ging elke Dinsdag op inkoop naar Brussel waar in de stadswijk de Midi alle groothandels uit Frankrijk hun dependances hadden.
Vanzelfsprekend ging er altijd een vriendin mee ; s’ middags werd er geluncht en s’ avonds ook nog iets gegeten of gestapt in een gezellige studentenkroeg in Antwerpen.
Het was hartje winter en Berenkoud, dus waren mijn vriendin en ik gehuld in opvallende roodvosjassen ; in die tijd was er nog geen enkele discussie over dierenleed , dus we wisten niet beter.
We keerden na het stappen wel erg laat huiswaarts richting Valkenswaard, en wat er toen gebeurde…..
Om half twee midden in de nacht kwamen we zonder benzine te staan, zo’n kilometer voorbij de Nederlandse grens .
Goede raad was duur; portables bestonden nog niet en de vriendin raakte al helemaal in paniek  , ik gelukkig  niet…. dan moeten ze van goeden huize komen…..
Er zat niets anders op als uit te stappen en proberen een automobilist aan te houden.
Jullie zien het hoogstwaarschijnlijk al voor je…………: Een hoogblonde en een roodgeverfde dame beide in een roodvosmantel naast een vuurrode Volkswagen Sirocco , dat  moet toch wel een enigszins verdachte indruk gemaakt hebben . We vroegen ons al af waarom er niemand stopte…, we zagen er naar ons idee toch zo leuk uit…… Hoe onnozel kun je zijn…..
De vriendin was intussen al in tranen toen er een antiek model Morris Minor met Engels kenteken stopte , je weet wel , zo een met houten achterkant  en een heel vriendelijke roodharige oude Engelsman uitstapte.
Hij had gelukkig meteen door dat wij daar met geen enkele andere bedoeling stonden als vooruit geholpen te worden, en jawel, hij had een jerrycan waaruit hij ons ruimhartig benzine verstrekte voor de laatste twintig kilometer ; en NEEEEE we moesten absoluut niets betalen zo blij was hij dat hij ons uit de nood had kunnen helpen .

Het recept van de Garnaalkroketjes  staat in mijn kookboek :

 

We gaan nu zo’n vijfenveertig jaar terug in de tijd.
De kinderen waren klein en die ging je toen niet meeslepen naar verre exotische oorden.
Niets van dat al ; we gingen elke zomer een maand naar Knokke in een huur appartement zoals ik van jongs af al gewend was , want ook wij gingen als kind met onze ouders naar Knokke.
Toen nog in Augustus ,  later werden de vakanties vervroegd naar de maand Juli.
Alles wat je in Knokke kon eten was lekker ; Garnaalkroketjes , Tomates Crevettes , Friet zoals je die in Nederland niet kreeg , grote Steaks met Bearnaise saus en s’avonds na het stappen Uiensoep.
Parkeren was en is nog steeds schier onmogelijk in Knokke dus werd er fout , dubbel en driedubbel geparkeerd en lange tijd werd daar niet moeilijk over gedaan.
Er werd wat getoeterd , de eigenaar kwam , gaf vrije uitrit en zette de auto weer terug.
Het leven in de jaren zestig was gezapig en niemand had haast.
Er brak weer een vakantie aan en ik was juist in het bezit gekomen van een cabrioletje ; een Triumph [ niet deze , dit is nummer 4 , hij was hetzelfde maar bordeauxrood ] .

Zo trots als een hond met zeven staarten pronkte ik daarmee in de rondte , de kinderen los achterin want dat kon toen ook nog.
Gedurende de week gingen de echtgenoten terug naar Nederland voor hun zaken en waren de dames alleen met de kids.
MAAR>>>> ik nam altijd een meisje mee om op de kinderen te letten zodat er tijd overbleef om te zonnen en s’avonds te stappen.
Dus ging ik met mijn schoonzus een avondje op pad en parkeerde mijn trotse bezit ergens waar dat niet mocht maar waar er nogal wat meer auto’s stonden.
Gezelligheid kent geen tijd en toen we vele uren later de auto gingen ophalen stond die er niet meer ; er stonden trouwens ook geen andere auto’s meer.
Op hoge poten [ letterlijk met die hakken van toen ] de wandeling ondernomen naar het Politiebureau in de volle overtuiging dat mijn nieuwe schat gestolen was.
We werden vriendelijk ontvangen en ik kon mijn verhaal doen.
Potverdorie , heb ik net een nieuwe auto en nu is hij gestolen , en hier in Knokke nog wel  , hoe is dat toch mogelijk???? vroeg ik  vertwijfeld want het huilen stond me nader dan het lachen.
Op dat moment heeft de dienstdoende agent waarschijnlijk medelijden gekregen en vroeg : Waar stond die auto precies?
Nadat ik dat had  uitgelegd , zei hij : kunnen jullie misschien even meelopen?
Uiteraard. En gedwee volgden we de man door gangen weer naar buiten , over een binnenplaats , toen nog een hoek om en daar stond de auto te blinken.
Ik juichte van vreugde en de agent vroeg : Is dit hem ?
Helemaal gelukkig riep ik : OHHHH hebt u hem al gevonden???
En nu komt het mooiste nog ; ze hadden de auto afgesleept wegens verkeerd parkeren en ik hoefde niets te betalen ; geen bekeuring, geen afsleepkosten en zelfs niet blazen terwijl we toch wel een paar wijntjes genoten hadden.
De Politie was toen nog je beste vriend.

Dat is jeugdsentiment net als de Tomates Crevettes die we s’middags op het terrasje van de Rubens altijd aten.

TOMATES CREVETTES

Het recept is TE simpel.

Koop de enige echte grijze Noordzee Garnaaltjes.
Snijd van de Tomaten een kapje af en hol ze uit met een koffielepel , bestrooi ze van binnen met Peper en Zout en laat ze met de opening naar beneden een uurtje uitlekken.
Sla een Mayonaise van Eierdooier , Olijfolie en een likje Mosterd.
Roer er wat zeer fijn geknipte Dille door en zoet Rood paprikapoeder.
Meng de Garnalen met de Mayonaise.

In Frankrijk waar ik geen Hollandse Garnaaltjes vind kan ik deze vervangen door Ecrivisses [ staartjes van rivierkreeftjes ]

 

Vul nu de uitgelekte Tomaten met de Garnalen en leg er het kapje terug op.
Versier met een takje Dille en een partje Citroen.

 

Ik heb nooit erg veel van Carnaval gehouden , maar je kon er nooit  omheen in Brabant , en als al je vrienden gingen wilde je geen spelbreker zijn ; maar van harte : NEEN
Ik kon en kan nog steeds niet zingen en dans als een beer op sokken.
Hoeft geen betoog dat ik me er zeer ongemakkelijk bij voelde.
Net zoiets als die Franse feestjes waaraan ik tegenwoordig nogal eens moet deelnemen ; ik heb er niets tegen [ voor anderen dan ] maar ik heb er zeer zeker niets mee.
Echter : in 1964 had ik een “verloofde”die perse Carnaval wilde vieren en dreigde alleen met zijn vrienden te gaan als ik niet mee ging.
MAAR….. een Carnavals uitdossing  had ik ook al niet en goede raad was duur…..een boerenkiel is wat al te gemakkelijk en zeker niet vrouwelijk .
Een oud gezegde in Brabant is  dat er drie dingen zijn die een vrouw met niets kan maken ; te weten : Soep ,  Salade en een Hoedje , dat bracht al snel inspiratie.
Ik had een zwart cocktailjurkje , daar kon je in die tijd niet zonder.
Mijn moeder had lange satijnen handschoenen , een sigarettenpijpje en sigaretten [Ik heb zelf nog nooit gerookt ]
Lange oorbellen kwamen ook uit moeders juwelenkistje.
Dus ik was al ten naaste bij My Fair Lady ; die film met Audrey Hepburn was razend populair in die tijd .
Ontbrak nog de hoed , en die hoed maakte ik zelf met niets of alles wat ik in huis nog vinden kon.
Een grote witte strandhoed ; een grote lap zuurtjes roze organza en alle bloemencorsages die toen zeer in de mode waren , aangevuld met plastic rozen die in de garage stonden weg te stoffen.
De Organza fraai om de hoed gefrommeld en in alle kreukels met veiligheidsspelden [ aan de binnenkant ] een bloem vastgespeld.
Het was een spectaculair hoofddeksel waarmee ik in combinatie met mijn hoge naaldhakken plots even groot was als mijn boomlange a.s. echtgenoot.
Helaas zijn er geen foto’s meer van , maar ik kan jullie verzekeren : Ik  stal de show als imitatie Audrey Hepburn.

De hoed is nog vele malen gedragen door mijn moeder die wel van Carnaval hield.

Dat je van niets nog soep kunt maken weten de vaste lezers van mijn blog al , en vandaag heb ik van niets of althans van wat restjes een salade gemaakt die van mijn schat in het assortiment moet blijven omdat hij mij bezworen heeft dat dit de lekkerste salade is die hij ooit gehad heeft ; enfin dit terzijde omdat smaken nogal kunnen verschillen.

Het is Tuinbonen salade en het recept vind je in mijn Kookboek index .