recept met blog BOLOGNESE met koninklijke goedkeuring

Mijn moeder had een hartsvriendin , die wij hier uit privacy overweging  Tante Sophia zullen noemen uit
Zij was van Italiaanse afkomst en in de jaren vijftig oogverblindend mooi , met de uitstraling van Sophia Loren , vandaar de bijnaam , vol temperament en met een zeer goed gevoel voor humor.
En met al deze kwaliteiten kon ze aan elke vinger tien potentieele echtgenoten krijgen .
Haar moeder die een ijssalon dreef had voor haar dochter maar een  goede raad : arm geboren worden , daar kun je niets aan doen , maar arm trouwen is je eigen schuld.
Het hoeft verder geen betoog dat ze die raad goed ter harte heeft genomen en buitengewoon goed terecht gekomen is .
Omdat haar tweede echtgenoot hobby-matig betrekkingen onderhield in de paardensport , meer specifiek meerspannen koersen ,bevonden ze zich vaak in buitengewoon goed gezelschap ; zelfs de echtgenoot van de vorstin van een groot Europees land logeerde geregeld op hun landgoed en  niet alleen , heeft Tante Sofia ons verzekerd .

                                                                                 Als hij zijn komst aankondigde had deze prins dan ook maar EEN wens : dat tante Sophia haar onvolprezen Spaghetti Bolognese voor hem maakte want zo lekker  kreeg die arme man dat nooit in het paleis .
Het recept voor die Bolognese saus is ook bij mijn moeder en daarna bij mij terecht gekomen en staat al heel veel jaren in mijn eerste kookcahier.

We beginnen met verse Tomaten van een dusdanige kwaliteit alsof ze uit eigen tuin komen. Anders  neem je pel tomaten uit blik .
Het is lekker om ze eerst in de oven te roosteren.
Verwijder het vruchtvlees en snijd ze in kleine blokjes.
Snijd twee Rode Uien aan kwart ringen en twee teentjes Knoflook klein.
Doe dit alles in een braadpan of wok met een scheut Olijfolie en laat op niet al te hoog vuur bakken.


Na 5 minuten een steel Peterselie zonder blad, twee takken Tijm ,een tak Rozemarijn, wat blaadjes Oregano en een gekneusd Laurier blad toevoegen.
Als de Kruiden een beetje zijn ingetrokken een flinke eetlepel Bruine Suiker erbij doen en het vuur hoger zetten.
Een scheut Ketjap en een scheutje Gembersiroop erbij en als de boel lekker bruin wordt afblussen met een scheut Wijnazijn en een nevel Balsamico uit de spray.
Nu de hittebron op de allerlaagste stand ; bij gas een ring eronder leggen.
Kruiden met : Geroosterd Paprika Poeder, Peper, Zout en een puntje Kerry of Kurkuma.
Gedroogd stukje Sinaasappelschil en een kneep Ansjovispasta of fijngewreven uit een blikje.
Een lepeltje Mosterd en een kneepje Harissa [heb ik zelf bedacht] ipv van Cayennepeper.
Deksel erop en minstens drie uur laten pruttelen, af en toe kijken en wat Rode Wijn er bij gieten als de saus teveel inkookt; wat niet gebeurt op de laagste stand van de ouderwetse elektrische plaat.
Na twee uur Rundergehakt toevoegen en alleen maar mee laten sudderen en niet bakken.
Een kwartier voor het opdienen de Spaghetti koken en het deksel van de sauspan halen om deze eventueel iets in te laten koken. Indien nodig een beetje Tomatenpuree erbij.
De Takjes en het Laurierblad er uit vissen .

De Spaghetti en de saus apart opdienen.
Stuk Parmesan en de rasp op tafel leggen en smullen maar.

 

recept met blog VIN DE CERISES

Twee weken geleden waren we in de Lot om het huis weer te openen voor het nieuwe seizoen zodat de hele familie bij toerbeurt of samen kan genieten van de idyllische sfeer die daar nog heerst . Sinds 1928 niet meer permanent bewoond dus aardig rustiek . Vanzelfsprekend hebben we enige jaren geleden elektriciteit en water voorziening laten vernieuwen en alle ruimtes een aardige opknapbeurt gegeven , maar het meubilair van overgrootmoeder hebben we in ere gehouden , slechts aangevuld met een rood leren bank en een flinke tv ; uiteraard aangeschaft door de Franse tak t Hier en daar moet nog wel wat geschilderd worden maar nu we schoon kunnen slapen en badderen komt genieten , koken en eten met familie en vrienden op de eerste plaats .

                                                                      Onze gezellige boomgaard met grote lindeboom waaronder een lange tafel met stevige smeedijzeren stoelen , welke 100 jaar buiten kunnen staan zonder te verslijten , biedt daartoe alle mogelijkheden.                                          In die boomgaard staan vele zeer oude armtierige fruitbomen die wonder boven wonder toch nog genoeg vruchten geven om jam , likeur of wat dan ook van te maken . We kwamen dus vroeg in het voorjaar bij de boerderie en  de Spek-kersen ook wel Napoleon Kersen genoemd stonden in volle bloei. Dank zij de milde winter en het zachte voorjaar had de bloei wat eerder ingezet als vorig jaar zodat wij nu naar hartenlust konden snaaien van de kersenbomen ; vijf in totaal. Jong mals blad om precies te zijn ,  dat heb ik nodig om Vin de Cerises te maken  want daarvoor gebruik je  enkel het blad .   De kersen zelf zien we echter zelden want die zijn als wij in juni terugkomen al weg-gekaaid  door Stephan , de zoon van de buurvrouw . Die gewoonte is er zomaar ingeslopen omdat de buren zich altijd alles hebben toebedeeld aangezien het huis zelden bezet was……..dus een beetje sneu om die privileges terug te draaien nu we plots meer gebruik zijn gaan maken van het familiedomein.
Enfin, als er toch niemand anders in de boerderie vertoeft heeft hij groot gelijk.
Acht flessen Cotes du Rhone bij Lidl gehaald , en de kersenbladeren hadden we al . Miste ik nog de Eau de Vie , want daarvan moet er ook een glaasje bij , maar die wilde deze zelfde zoon van de buren ons wel verkopen a raison van 20 euro per fles . En ik mag doodvallen als die niet gestookt is van de pruimen uit onze boomgaard…..

En zo kon  het spel beginnen…

We gaan uit van flessen wijn van 0,75 cl.

Per fles Wijn neem je 30 Kersenbladeren en een half glas Alcohol of een heel glas Eau de Vie.
Ik gebruik waterflessen van twee liter dus verdubbel de hoeveelheid.
Dan een Vanillestokje en een Kruidnagel en PER FLES WIJNijn en een zakje Vanillesuiker.
De flessen zet je twee maanden weg op een koele en donkere plek.
Intussen gaan we weer naar het zonnige zuiden.
In augustus als we terug zijn in de familie boerderie , zeef ik de inhoud van de plastic flessen in glazen literflessen en doe er per literfles 30 Suikerklontjes bij [ als ze groot zijn iets minder ] of 30 lepeltjes gewone Suiker.
Daarna zet ik de glazen literflessen nog tot eind oktober donker weg , voordat de Vin op dronk is.
Ook hier geldt weer : hoe langer de Wijn staat , des te lekkerder hij wordt.

En zomers heel lekker aangelengd met prikwater .

 

 

 

 

 

recept met blog VERKEERDE ZUINIGHEID OPA PIET OP DE MARKT

In een lang vervlogen leven had ik een schoonfamilie die gruwelijk zuinig was ook al waren ze schat hemeltje rijk
Dat schijnt ook meestal samen te gaan aangezien je niet eerlijk rijk kunt worden zonder spaarzaamheid .
Bij hen echter liep het de spuigaten uit ; een voorbeeld :
Als iemand ergens in huis een lamp had laten branden zonder reden , dan moest diegene een gulden in een potje doen ; een wereldbedrag in die tijd , wat later nog eens werd opgeslagen tot een rijksdaalder .
Met de wetenschap van nu was schoonvader buitengewoon milieu vriendelijk al was dat niet zijn insteek , getuige het feit dat hij op zaterdagmorgen vanuit Valkenswaard in Eindhoven op de markt groente ging kopen en wel met de auto van schoonmoeder [ een Citroen DS ] die zuiniger liep als zijn Cadillac want in het dorp wilde hij op de markt niet gezien worden .
Hij was dan meestal om een uur of half 10 al weer terug , net op het moment dat de zoons uit bed waren en de verloofdes gearriveerd ; er werd daar niet overnacht voor het huwelijk .
Even terzijde …. ze snapten niet dat zo’n verbod geen enkele zin had , er was gelegenheid genoeg omdat ze altijd gingen kaarten s’avonds..om in de late nacht of liever vroege ochtend weer huiswaarts te keren met een flinke slok op van de citroentjes met suiker of de vieux .
Als schoonvader dan terug was van de markt aten we steevast gegrild Buikspek met geroosterd Bruin Rozijnenbrood en dat was me toch een partij lekker.
Schoonmoeder kon heel goed koken , bakken en braden .
Ik heb eigenlijk nooit meer aan dat Spek gedacht totdat ik zondagmorgen een stuk zag liggen bij Grand Frais…
Vanochtend bereid met dank aan ex – schoonmoeder die 114 zou zijn als ze nog geleefd had .

Een stuk Buikspek van het varken op zacht vuur voorgaren in een pan heet water met Laurierblad – Verse Tijm – Peperkorrels – Grof Zeezout en Foelie .
Het mag vooral niet te gaar zijn !!!
Daarom gaar ik het tegenwoordig Sous Vide .
Ik hang het Spek in een Zip Lock zakje met wasknijpers aan de rand van een pan heet water .
Daarvoor vul ik de pan met water uit de boiler en zet die op een voorverwarmde elektrische pit gedurende 3 uur .
Het water moet op 67′blijven … controleer met een kookthermometer .

 

Daarna in een ovenschaal leggen en aan beide kanten insmeren met Mosterd – Stroop – Bruine suiker – Peper en Zout uit de Fairtrade molen , Kurkuma en Paprika Poeder .
Laat een uurtje marineren .
Giet er aan elke kant een heel klein beetje Olijfolie over , plaats onder de hete grill en keer hem nadat de bovenkant knapperig is .

 

 

recept met blog DE SOEPGROENTE VAN MAMI LAETITIA

 

Nog niet zo lang geleden is de moeder van mijn Franse vriendin overleden ; ze was op een haar na 100 jaar .
Mami Laetitia , maar ze wilde niet dat iemand haar Mami [ oma in het frans ] noemde , want zo oud was ze nu ook weer niet .
Naar goed Frans gebruik woonde zij in bij haar dochter , mijn vriendin , en ik kan jullie verzekeren dat dit gegeven in Frankrijk meestal geen naastenliefde betreft maar hebzucht omdat de tehuizen voor ouderen zelf betaald moeten worden en de prijzen schrikbarend hoog ; zodat dat allemaal in mindering komt van de erfenis….jaja… ze offeren zich nog liever 30 jaar op .
Toen mijn vriendin uit Canada terugkeerde met haar kersverse tweede echtgenoot kocht zij een fraai dorpshuis waar Mami op de begane grond een appartement kon huren van haar dochter en zo waren alle partijen content .
Vele jaren verliep alles in pais en vree tot Mami op haar 97e een heup brak waarvan ze overigens snel herstelde door een operatie en ook nog eens stukken beter liep dan voorheen .
Na dat avontuur durfde mijn vriendin haar moeder niet meer alleen te laten en omdat ze veel reist [ zoon is gezagvoerder bij Air France ] stelde ze voor elk vertrek een heel schema op waarbij vrienden en kennissen verzocht werden bij toerbeurt enkele dagen op Mami te komen passen dus ook mij viel die eer enkele keren per jaar te beurt .
Overigens was dat helemaal geen straf … Mami was bijzonder onderhoudend en wist overal over mee te praten .
Ze hadden als gezin in alle Franse overzeese gebieden gewoond als onderwijzers echtpaar .
Prachtige verhalen vertelde ze daarover en aan haar heb ik ook geweldige recepten te danken .
Als ik daar de wacht hield kookte ze voor mij… 98 of 99 jaar… en lekker !!!!!
Ook een aperitief en een greep uit haar geweldige wijnkelder hoorden daarbij …
Ik heb er warme herinneringen aan .
Vandaag kom ik met een tip van haar die werkelijk geniaal is… geen verspilling want daar houd ik niet van …. en Mami die de oorlog had meegemaakt terwijl haar man in een werkkamp zat was ook niet gewend om eetbare waar weg te gooien .

Gooi nooit afsnijsels van Prei , Bleekselderij , Wortels , Tomatenschillen , Navets of Venkel weg . { jazeker , ik schil mijn Tomaten ]
Was de schillen en reststukjes zorgvuldig , laat ze drogen en vries ze in .
Zo heb je altijd iets in huis om samen met een Ui en een Tomaat soep te trekken en kun je de goede Groente gebruiken als vulling

BLOGS

blog KLEINE OORZAAK GROTE GEVOLGEN mieren in bed door nectarines

KLEINE OORZAAK GROTE GEVOLGEN

Als je in het bos woont in het zonnige zuiden en de temperatuur al twee maanden boven de 30′ is moet je de regels van de hygiene wel zeer goed in acht nemen om geen ongedierte binnen te halen .
Er zijn hier in de woning zeer strenge verordeningen met betrekking tot etensrestjes , vuilnis , propere tafel – fornuis en werkblad , hand- en theedoeken , aanrechtdoekjes en pannenlappen , maar ondanks dat is het mijn schat weer eens gelukt mij de stuipen op het lijf te jagen en een slapeloze nacht .
Ik ben bepaald niet bang uitgevallen wat betreft beesten en beestjes maar als ik ergens van gruwel dan zijn het mieren ; ze jagen me de stuipen op het lijf .
Schat had in de woonkamer bij de TV een paar nectarines verorberd , netjes met een servet dat wel , maar daarna de half afgekloven pitten met servet en al op een puzzelboekje gestationeerd waar ik de boel heb verwijderd toen mijn oog er op viel .

So far so good .

Echter…. dat boekje verdween in de slaapkamer op de plank boven het bed , waar ik het even afhaalde omdat ik iets uit  het kastje onder de plank moest halen en het boekje bleef liggen op zijn hoofdkussen .
Schat ging iets eerder naar bed om nog wat te puzzelen terwijl ik het laatste nieuws volgde .
Enfin… nog niets in de gaten …maar toen ik fris gedoucht aanstalten maakte het bed te betreden krioelde het van de miertjes….ik kreeg een spontane hartverzakking en hij  wist zich van de prins geen kwaad… ze liepen over zijn kussen en over de lakens zonder dat hem ook maar iets was opgevallen .
Op dat moment ging bij mij pas een lichtje branden… dat boekje plakte van de perzikrestjes en had al die miertjes aangetrokken die er later in bed uit gekropen waren .
3 plakrollers van Ikea verbruikt om dat ongedierte van kussens en lakens te rollen , daarna Barriere Insectes in alle kieren en op de volant van het bed gespoten ; een heel geluk dat dat spul niet stinkt en ook niet gevaarlijk is voor huisdieren waar ik ons tweetjes voor het gemak ook maar even toe rekende .
Intussen was het over twee .. en konden we gaan slapen . Nog mazzel dat met deze temperaturen bovenlakens noch dekbedden nodig zijn .
Mijn schat viel al snurkend als een blok in slaap en ik heb de hele nacht fantoom jeuk en angstdromen gehad zodat ik gebroken ben opgestaan ; tijdens mijn siesta vanmiddag nog twee miertjes tegen gekomen en naar ik mag hopen blijft de schade hierbij want schat pakt juist weer twee nectarines….

recept met blog VECHTENDE JAGERS

Vele jaren geleden reden wij op een zonnige zaterdagmorgen in de winter door La France Profonde waar de tijd sinds de vijftiger jaren stil heeft gestaan om een vriend / zomerbuurman te gaan verrassen op zijn verjaardag ..
Het behoeft geen nadere uitleg dat in die tijd toen wij nog geen Tom-Tom hadden het bepaald niet gemakkelijk was het gehucht te vinden waar onze zomerbuurman, na zijn pensioen als slager tevens slachter , was neergestreken om zich te wijden aan zijn hobby: het oplappen van renpaarden, want hij ging er prat op genezende gaven te bezitten waarbij hij nog geholpen werd door een ingenieus apparaat wat stroomstootjes gaf .    En je kunt het geloven of niet , ook mij heeft hij op die manier van veel pijn afgeholpen na een viervoudige wervelbreuk .
Ik verdacht hem er sterk van dat hij renpaarden van het slachthuis redde om ze wat op te lappen en ze dan duur te verkopen aan de andere kant van dit grote land gezien zijn veelvuldige tochten met de paardenwagen naar Bretagne .
Maar dit terzijde.
Omdat de zon telkens vanuit een andere kant leek te schijnen hadden we dus al rare omzwervingen gemaakt en heel veel echtelijk getwist waarbij de routekaart al uit het zijraam was gevlogen zodat het vinden van dat boerengat nog ingewikkelder werd .   Eenmaal aangekomen in het bewuste dorp waar dat lieu-dit toe behoorde besloot ik om dan maar uit te stappen en het adres na te vragen in de dorpskroeg.
Zo ongeveer op de drempel vloog er een barkruk, die ik nog net kon ontwijken, door de open deur naar buiten en dit alles ging gepaard met een pleiade aan vloeken en verwensingen.
Nu ben ik niet zo snel bang maar was er wel van overtuigd dat het daar niet pluis was; en dook direct de aanpalende superette in.
Daar wist de eigenares mij te vertellen dat het er elke zaterdag- en zondagochtend zo aan toe ging na het jagen omdat de alcohol ervoor zorgde dat de jagers het zelden eens waren over de verdeling van de buit.
Gelukkig wist ze me ook te vertellen waar de nieuwkomers uit de grote stad zich hadden gevestigd en zaten we al snel aan een opkikkerend Apero tegen de schrik ; en daarna een lekkere boerenschotel met eend.
En dit brengt me op een streekgerecht wat je in een half uurtje op tafel tovert van de restjes.

GRATIN GERSOISE

Gratin Gersoise
Een streekgerecht uit de Gers dat ook gemakkelijk gemaakt kan worden met kliekjes van de Eend en dus eigenlijk een variant is op de jachtschotel die bij ons thuis vroeger in Brabant vaak op maandag gegeten werd, want s’zondags stond vaak wild op het menu.
Omdat ook ik nooit kliekjes weggooi maak ik vaak een variatie op deze aloude gewoonte en dit al naar gelang de overblijfselen van het losbandig leven .


Er was nog wat Parelhoen over van gisteren dat gevuld was met een Farce van Foie Gras van Eend , fijngesneden gezouten Eenden ham en in Sauternes geweekte Pruimen en Broodkruim.
In plaats van in plakjes gesneden Eendenborst en Foie Gras had ik er  de Farce en het fijngesneden Parelhoen vlees bijgedaan.      5 Aardappelen geschild , voorgekookt en daarna in dunne schijfjes gesneden.
2 Aardappelen tot Puree verwerkt , of je kunt het restje Puree van de vorige dag gebruiken.
In een heel klein beetje Eendenvet smoren: twee ontpitte Tomaten, een grote Rode Ui in halve ringen en een flinke teen Knoflook.
Vul dan een diep oven bakje met een laagje Aardappel, een laagje gesneden vlees ,een laagje Tomaat, Ui, Knoflook en draai er Peper over uit de molen.
[ In de originele versie zonder kliekjes gebruik ik schijfjes Eendenborst en Foie Gras.]
Herhaal dit nog een keer en giet  dan een kopje Melk/Creme-Fraiche mengsel over de schotel .
Smeer nu de Farce er over zodat alles bedekt is en bestrijk dan het gerecht met een laagje Aardappelpuree.
Bestrooi met wat Paneermeel en leg er klontjes Boter op.

 

Zet de schotel in een tot 180′voorverwarmde oven gedurende een minuut of twintig [ Tijd hangt van de oven af ]
Voor het opdienen strooi ik er een beetje Foelie of Nootmuskaat op.
Als bijgerecht gestoofde Peren in Witte Wijn.

recept met blog BOERENKOOL EN WINTERSTORM

Boerenkool is typisch een Nederlands gerecht en tot voor kort in het zuiden van Frankrijk helemaal niet te koop.
Dus toen ik nog in Cadzand woonde en het daar in de winter vaak heel guur was stond Boerenkool dan ook wekelijks op het menu.
Maar aangezien ook daar buiten het seizoen in die tijd alles met kranten was dichtgeplakt ging ik vaak naar het nabijgelegen Knokke [ B ] om mijn boodschappen te halen , en toen nog goedkoper ook.
Een geimporteerd Zeeuws meisje is even zuunig als een echt.
Het was een zeer stormachtige dag met zware windstoten en normaal zou ik nooit op pad gegaan zijn maar ik moest een stoeltje ophalen voor een vriendin .  De auto [ Landrover ]  kan zulk noodweer gemakkelijk aan , maar ik dus niet , amper genezen van een dubbele wervelbreuk.
Daar kwam ik achter toen ik op het zeer winderige Lichttorenplein schuin tegenover Delhaize uit de auto stapte.


Het autoportier dat nogal zwaar is , vloog open maar bleef gelukkig vastzitten.
Ik kreeg hem , want ben frele gebouwd , niet meer dicht door de krachtige wind en stond als een zeeman op de voorplecht recht op de wind vastgeklampt aan het portier…. totdat daar plotseling redding kwam  aangereden in een rode Porsche.
Ik wilde de woest aantrekkelijke bestuurder vragen om mijn autodeur te sluiten , werd door een windstoot gegrepen en belandde regelrecht in zijn sterke armen.
Een groot geluk en niet enkel door zijn fraaie fysiek want als ik gevallen zou zijn had ik hals nek en nieren gebroken met mijn aangevreten botjes.

De Zuid Franse winter is geenszins te vergelijken met die aan de Noordzee maar toch wil je ook in het zuiden wel eens winterkost en ik ben zooooooo gelukkig dat hier sinds kort Boerenkool in de schappen ligt al kost die wel de hoofdprijs .
In andere delen van dit land ziet men het als varkensvoer.
De zachtere versie die hier op de markt is heet superfood , wordt verkocht per 3 bladeren en is bedoeld voor de gezondheidsfreaks onder ons , want doet dienst als ingredient voor trendy groene ontbijtdrankjes .

BOERENKOOL MET SPEK EN WORST

Boerenkool is typisch een Nederlandse groente en tot voor kort in het zuiden van Frankrijk helemaal niet te koop.
Toch wil je ook hier winterkost en ik ben zooooooo gelukkig dat hier sinds kort Boerenkool in de schappen ligt.
In andere delen van dit land ziet men het als varkensvoer.
De zachtere versie die hier aangeboden wordt is bedoeld voor de gezondheidsfreaks onder ons , want bedoeld om in ontbijtdrankjes te verwerken.
Omdat ik  Nederlandse expat vrienden te eten kreeg die ook altijd smachten naar Boerenkool , stond  die gisterenavond  op het menu.
Met uitgebakken Spek en Franse gerookte Worst die veel lekkerder is dan de Nederlandse fabrieks rookworst.De Boerenkool ligt al enkele dagen in zijn geheel in de vriezer en haal ik er pas op het laatste moment uit als de Aardappelen al ongeveer 5 minuten aan de kook zijn.

Dan vermorzel ik de knisperende bladeren met een broodplank nog in de HEEL stevige plastic zak en kan ik er de nerven zo uitpakken .


Daarna doe ik de fijn gedrukte Kool zo in de pan.

Zet Puree Aardappelen in vieren gesneden op in een pan met niet teveel water, enkele Peperkorrels, een Bouillontablet en een beetje Foelie.
Intussen bak ik een ons fijngesneden gerookte Spekblokjes uit in een pannetje.
Breng de Aardappelen aan de kook tot bijna gaar. Doe er nu de Boerenkool bij en laat nog en minuut of vijf na garen.
Nu moet het kookwater zijn verdampt [ anders zeer zorgvuldig afgieten ] Een klont Boter, twee lepels Creme-Fraiche , een flinke schep Mosterd, gemalen Foelie , Peper uit de molen , het vet plus de uitgebakken Spekjes erbij doen en grof stampen ; het is geen babyvoedsel.
Minstens een paar uur apart zetten zodat de smaken goed kunnen intrekken.
De Worsten wellen in water dat tegen de kook aan is en Speklappen uitbakken tot ze hard en knapperig zijn maar zodanig dat ze niet verbranden.

Dan bakken we de Boerenkool snel en heet een beetje op en kunnen we aan tafel.
Worst , Spek, Mosterd en Kruidenazijn serveren we apart en ook de Zwarte Peper molen van Fairtrade staat erbij.
Blije gezichten aan tafel van de gasten.

 

 

blog FONDATION MAEGHT

Onze vriend die in Parijs een heel gekende buurt bistro runt die gefrequenteerd wordt door veel kunstenaars , mensen uit de Showbizz , top ambtenaren en buurtbewoners , wordt in het geheel niet geplaagd door enige kennis van kunst en cultuur , wat deze week tot een verrassende ontdekking leidde .


Onze vakantie vriendenclub was genood bij de plaatselijke tandarts waar ook een zwager aanwezig was die zijn ogen en oren wel goed open heeft .

Deze jongen wist te vertellen dat in St Paul de Vence bij de Fondation Maeght een tentoonstelling loopt ,  gewijd aan de beroemde Spaanse kunstenaar Eduardo Arroyo , waar een drieluik hangt voorstellende de vader van onze vriend …

Deze kunstenaar die tijdens de burgeroorlog in Parijs was beland woonde zoals zovele gevluchte kunstenaars in een klein wijkje vlakbij het restaurant van onze vriend , wat toen nog werd gerund door zijn vader , de box -kampioen Yanek Walzack .
Nu had die schilder een voorliefde voor boxers en in die jaren nog niets te makken en zoals zovele kunstenaars die in La Ruche waren samengeklonterd betaalde hij met tekeningen , die gewoon in het restaurant hangen ; en dat wist die zwager .
Plots zag onze vriend de dollar tekens al in de ogen , en omdat hij onze kennis van kunst hoog inschat moest er een afspraak gemaakt worden om vandaag de tentoonstelling te bezoeken .
Om 7 uur het bed uit want klokslag 10 als de deuren open gaan wilde hij ter plekke zijn , en zo geschiedde .
Schat en ik verheugden ons reeds op een dagje veters uit de schoenen lachen en hadden al veel voorpret vanwege het feit dat onze vriend dacht dat hij zijn schilderijen direct ten gelde kon maken in het museum…. dat de prijzen bij de geexposeerde werken zouden staan en dat alles te koop was…. ongelooflijk maar waar en wij zwegen stil…..
En wat zich daarna afspeelde was een samenloop van gunstige omstandigheden die hem deden glunderen van trots en maakten dat de veters in onze schoenen gewoon vast bleven zitten .
Gewapend met plattegrond en recht op het doel af was het schilderij snel gevonden ; en tot ons aller verbazing zo groot als twee opklapbedden en het enige schilderij waar op afstand een staalkabel voor is gespannen ; zoiets maakt indruk.
In vogelvlucht werden nog de andere werken aan een keuring onderworpen in de zaal van Chagall want daar heeft hij wel eens van gehoord .
Daarna sprak hij de bewaker aan om mede te delen dat hij de zoon van de boxer is en of hij eventueel een mail zou kunnen sturen naar de conservator die dan contact zou kunnen leggen met de kunstenaar die nog steeds leeft .
Hem werd een visitekaartje overhandigd en terwijl we op de terrassen de beelden aan het bewonderen waren kwam de bewaker ons halen met de mededeling dat de conservator toevallig op deze zondag aanwezig was en in het museum cafe zat in gesprek met iemand ,  waarop we even konden wachten .
Intussen namen we koffie en de uitbater van het cafe herkende onze vriend als tafeltennis kampioen en zo ontspon zich een gesprek , ook over vader boxer wat onze vriend met de minuut fierder maakte.
Daarna volgde het gesprek met de conservator waarbij alle egards in acht genomen werden en contact gelegd met de agente van de schilder die helaas niet meer kan praten wegens keelkanker .
Bleek dat de kunstenaar stamgast van de buurt bistro was toen onze vriend nog reisde voor de tafeltennis toernooien .
Het was een uitermate vruchtbare dag waar we erg van hebben genoten al was het alleen al om onze lieve vriend zo gelukkig te zien met in het achterhoofd de pecunia die zijn bezit eventueel opbrengt op een veiling…. ohohohohohhh

blog WAR ON TERROR frelon vallen

BESTRIJDEN VAN WESPEN BIJEN EN FRELONS

De buurvrouw van de familie boerderij in de Lot is nogal gierig , dat is de meeste volgers van Aan tafel met Oma Frankrijk wel bekend . Toen er dus enige jaren geleden een Frelon kolonie huisde in een ieni mini woninkje dat haar eigendom is , doch vastzit aan de boerderij , wenste zij dat nest niet te laten weghalen want daarvan had zij geen last omdat ze aan de overkant woont .
Wij echter des te meer .
Zodra de avond viel en we met zijn allen rond de tafel aan het diner zaten , onder het licht van de gekleurde Guinguette verlichting , zoemde het onder onze lindeboom dat het een lieve lust was .

 

Deze Oma is niet zo snel geagiteerd en weet dat je gewoon rustig moet blijven ; dit uit ervaring gezien het feit dat ik mijn gehele jeugdige leven in het bos heb gewoond .
Echter op een avond hadden we een groot gezelschap uit Parijs aan tafel met nogal wat dames die begonnen te gillen en hysterisch te springen…. en jullie raden het al…. een van hen werd net onder het oog gestoken en dat begon in no time op te zetten .
Goede raad was duur ; geen dokter in de buurt en al helemaal geen ziekenhuis …
Gelukkig heb ik altijd crisis pillen tegen allergie bij de hand en ook cortisone creme met hetzelfde doel .
Docteresse Oma heeft de patiente behandeld met overwicht en zelfvertrouwen , en uiteraard met : God zegen de Greep in gedachten .
Wonder boven wonder begon de zwelling te zakken en heeft Eloise er niets aan over gehouden .
De volgende ochtend besloot ik tot drastische uitroei technieken waarvan de voltallige Parijse familie nog nooit gehoord had :
het maken van vallen .
De jeugd werd ingeschakeld en de lege petflessen uit het kippenhok gevist .
Iedereen had schik in dit kleuterschool karwei : een soort Teambuilding .

 

Nadat alle “vallen” voorzien waren van ijzerdraadjes en gevuld met een mengsel van limonade siroop en bier , hebben we de hele lindeboom , de zijgevel en het kippenhok vol gehangen en reeds luttele minuten later begon de pret…. alle jongens [ ook de mannen ] slaakten vreugdekreten na elke vangst .

 

Ja ik weet het…. dierenbeul…. maar het kon niet anders .
En omdat we die flessen heel de winter hebben laten hangen heeft zich geen nieuw nest meer gevormd .
Deze week had ik hier in het zuiden elke avond last van 2 of 3 frelons in de keuken als de tuindeuren open stonden ; maar niet voor lang , want ik heb de oude truc weer toegepast .
Knip van een petfles een ruim stuk van de bovenkant en steek de tuit naar beneden terug in de fles . Steek er aan weerskanten met een schillenmesje gaatjes in en maak met ijzerdraad een hengseltje . Je kunt er nog een extra ijzerdraadje aan bevestigen om het aan een tak te knopen.
Vul deze val met een bodempje Bier met Limonade siroop..Er moet voldoende ruimte zijn tussen de tuit en het Bier zodat ze geen kans krijgen zich door de tuit naar boven te werken .
Hang ze vooral niet op het terras maar ruim buiten om…. Bv aan de dakgoot [ die is erg laag bij ons] en in bomen of aan het schuurtje .. In elk geval niet waar je zit of langs loopt .
EN NU DE GOUDEN TIP : haal ze niet weg en laat ze een winter hangen… daarna ben je voorgoed van de beesten verlost …
Vanochtend heb ik de boel in elkaar geknutseld en na 5 minuten vloog er al een in….Oorlog !!